การบริหารความเสี่ยงของผู้บริหารสถานศึกษาส่งผลต่อความเชื่อมั่น ของครูในสถานศึกษากลุ่มบางละมุง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาชลบุรี เขต 3
คำสำคัญ:
การบริหารความเสี่ยง, ความเชื่อมั่นของครู, ผู้บริหารสถานศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การบริหารความเสี่ยงของผู้บริหารสถานศึกษากลุ่มบางละมุง 2) ความเชื่อมั่นของครูในสถานศึกษากลุ่มบางละมุง 3) การบริหารความเสี่ยงที่ส่งผลต่อความเชื่อมั่นของครูกลุ่มบางละมุง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 3 กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้บริหารและครู จำนวน 175 คน จากตารางสำเร็จรูปของเครจซี่และมอร์แกน สุ่มแบบแบ่งชั้นตามสัดส่วน และการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามที่มีค่าความตรง 1.00 และความเชื่อมั่น .95 และ .92 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน
ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารความเสี่ยงของผู้บริหารสถานศึกษา ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อจำแนกรายด้าน พบว่าอยู่ในระดับมากทุกด้าน เรียงค่าเฉลี่ยจากมาก ไปน้อย คือด้านการประเมินความเสี่ยง ด้านสภาพแวดล้อมภายในองค์กร ด้านการติดตามผล ด้านการตอบสนองความเสี่ยง ด้านการกำหนดวัตถุประสงค์ ด้านสารสนเทศและการสื่อสาร ด้านกิจกรรมเพื่อการควบคุม และด้านการบ่งชี้เหตุการณ์ 2) ความเชื่อมั่นให้ครูกลุ่มโรงเรียนบางละมุงในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อจำแนกรายด้าน พบว่าอยู่ในระดับมากทุกด้าน เรียงค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย คือ ด้านคำมั่นสัญญา ด้านความสามารถและด้านความเป็นมิตร การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณของการบริหารความเสี่ยงที่ส่งผลต่อการสร้างความเชื่อมั่นให้ครู พบว่า ตัวแปรการบริหารความเสี่ยงที่ได้รับเลือกเข้าสมการ ได้แก่ ด้านการกำหนดวัตถุประสงค์ (X2) ด้านการบ่งชี้เหตุการณ์ (X3) และด้านการตอบสนองความเสี่ยง (X5) โดยมีประสิทธิภาพการทำนาย ได้ร้อยละ 79.90 สามารถเขียนสมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ คือ
Ŷtot = -1.256 - 0.158X2 + 0.264X3 - 0.169X5
และสามารถเขียนสมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน คือ
ZŶtot = -0.206ZX2 + 0.197ZX3 - 0.156ZX5
คำสำคัญ: การบริหารความเสี่ยง, ความเชื่อมั่นของครู, ผู้บริหารสถานศึกษา
เอกสารอ้างอิง
กิ่งกาญจน์ คงจุน. (2553). การบริหารจัดการความเสี่ยงทางด้านการศึกษาของผู้บริหารสถานศึกษา กรณีศึกษาเขตพื้นที่การศึกษานราธิวาส เขต 3. ใน สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ณัฐชา กลิ้งทะเล. (2561). การบริหารความเสี่ยงของโรงเรียนในกลุ่มตากสิน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น.(พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์. (2554).การเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. กรุงเทพมหานคร: เดอะมาสเตอร์กรุ๊ฟแมเนจเม้นท์.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2552). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS. (พิมพ์ครั้งที่ 10). นนทบุรี: เอส. อาร์. พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). (2563). รายงานประจำปี 2563. กรุงเทพมหานคร: บริษัท ซีโน พับลิชชิ่ง แอนด์ แพคเกจจิ้ง จำกัด.
ภัทริณญา แพทย์อุดม, ทรงยศ แก้วมงคล และกุลจิรา รักษนคร (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสุขในการทำงานของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตราด. ใน วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 9(3), 293-304.
รุ่งนภา ลออกอ, และตรัยภูมินทร์ ตรีศวร. (2564). บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของข้าราชการครูสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพัทลุง เขต 2. ใน วารสารการประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติ และ นานาชาติ, (13), 1356-1372.
COSO. (2017). Enterprise Risk Management. Integrating with Strategy and Performance: Committee of Sponsoring Organizations of the TreadwayCommission. EBook ISBN: 978-1-94549-886-2.
