การพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ตามหลักอริยสัจ 4 ของสถานศึกษา กลุ่มเครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษา CEO ฟากมูลกันทรารมย์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1
คำสำคัญ:
องค์กรแห่งการเรียนรู้, หลักอริยสัจ 4, การพัฒนาสถานศึกษาบทคัดย่อ
วิทยานิพนธ์เรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา กลุ่มเครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษา CEO ฟากมูลกันทรารมย์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1 2) เพื่อศึกษาวิธีการพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ตามหลักอริยสัจ 4 ของสถานศึกษา และ 3) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ตามหลักอริยสัจ 4 ของสถานศึกษา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเชิงปริมาณ ได้แก่ แบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่างได้แก่ผู้บริหาร ครู และบุคลากรทางการศึกษาในกลุ่มเครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษา CEO ฟากมูลกันทรารมย์ จำนวน 155 คน วิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์ข้อมูลจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 7 รูป/คน ใช้แบบประเมินเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติขั้นพื้นฐาน ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการพรรณนา
ผลการวิจัย พบว่า
1.ผลการศึกษาองค์กรแห่งการเรียนรู้ ของสถานศึกษา กลุ่มเครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษา CEO ฟากมูลกันทรารมย์ โดยภาพรวมและรายด้านทุกด้านอยู่ที่ระดับมาก ประกอบด้าย 5 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านการเป็นบุคคลที่รอบรู้ 2) ด้านการมีแบบแผนความคิด 3) ด้านการการมีวิสัยทัศน์ร่วมกัน 4) ด้านการเรียนรู้ร่วมกันเป็นทีม 5) ด้านการคิดอย่างเป็นระบบ ตามลำดับ
2.ผลการศึกษาวิธีการพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ตามหลักอริยสัจ 4 ของสถานศึกษา กลุ่มเครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษ CEO ฟากมูลกันทรารมย์ พบว่ามีวิธีการพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ตามหลักอริยสัจ 4 ประกอบด้วย 5 วิธี ได้แก่ 1) การเป็นบุคคลที่รอบรู้ 2) การมีแบบแผนความคิด 3) การมีวิสัยทัศน์ร่วมกัน 4) การเรียนรู้ร่วมกัน 5) การคิดอย่างเป็นระบบ โดยการบูรณาการกับหลักอริยสัจ 4 ด้วยการใช้สื่อที่ทันสมัยในการพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้
3.ผลการเสนอแนวทางการพัฒนาความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ตามหลักอริยสัจ 4 ของสถานศึกษากลุ่มเครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษา CEO ฟากมูลกันทรารมย์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1 พบว่า แนวทางการพัฒนาองค์กรแห่งความรู้ มี 5 แนวทาง คือ 1) ด้านการเป็นบุคคลที่รอบรู้ 2) ด้านการมีแบบแผนความคิด 3) ด้านการมีวิสัยทัศน์ร่วมกัน 4) ด้านการเรียนรู้ร่วมกันเป็นทีม 5) ด้านการคิดอย่างเป็นระบบ โดยบูรณาการกับหลักอริยสัจ 4 ผ่านกิจกรรมที่กำหนด
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). แนวทางการบริหารจัดการสถานศึกษาเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2557). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2558). ทฤษฎีการประเมิน. รุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมนึก เอื้อจิระพงษ์พันธ์. (2554). หลักการบริหารการศึกษาและการประกันคุณภาพ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2560). หลักธรรมาภิบาลของการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.
Fullan, M. (2016). The New Meaning of Educational Change (5th ed.). New York: Teachers College Press.
Organisation for Economic Co-operation and Development. (2017). Education at a Glance 2017: OECD Indicators. Paris: OECD Publishing.
Senge, P. M. (1990). The Fifth Discipline: The Art and Practice of the Learning Organization. New York: Doubleday.
World Bank. (2018). World Development Report 2018: Learning to Realize Education's Promise. Washington, DC: World Bank.
