ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 4

ผู้แต่ง

  • พัทธนันท์ อุทมล มหาวิทยาลัยราชธานี
  • เจริญวิชญ์ สมพงษ์ธรรม มหาวิทยาลัยราชธานี
  • จำรัส สอนกล้า มหาวิทยาลัยราชธานี

คำสำคัญ:

ภาวะผู้นำยุคดิจิทัล, ผู้บริหารสถานศึกษา, ประสิทธิผลของโรงเรียน

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา                 2) เพื่อศึกษาประสิทธิผลของโรงเรียน และ 3) เพื่อศึกษาภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ข้าราชการครูของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 4 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 200 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางสำเร็จรูปเครซี่และมอร์แกน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น ตามสัดส่วนของครู                    ในโรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม มาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 33 ข้อ โดยแบบสอบถามภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา มีค่าอำนาจจำแนกรายข้อ (r) อยู่ระหว่าง 0.48 - 0.83 มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.94 และแบบสอบถามประสิทธิผลของโรงเรียน อยู่ระหว่าง 0.63 - 0.96 มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.97 สถิติที่ใช้                          ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานโดยใช้                           ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน

ผลการวิจัย พบว่า 1) ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) ประสิทธิผลของโรงเรียน โดยรวมและรายด้าน อยู่ในระดับมากที่สุด และ 3) ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ซึ่งตัวแปรภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่สามารถพยากรณ์ประสิทธิผลของโรงเรียนได้ดีที่สุดจำนวน 3 ด้าน ได้แก่ ด้านการสื่อสาร ด้านการประชาสัมพันธ์ และด้านโอกาส มีอำนาจพยากรณ์ได้ร้อยละ 75.60 มีสมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐานตามลำดับ ดังนี้

Y′ = 0.442 + 0.226(X1) + 0.486(X2) + 0.198(X7)

Z′ = 0.246(ZX1) + 0.461(ZX2) + 0.268(ZX7)

เอกสารอ้างอิง

กะรัต ทองใสพร. (2565). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 20(3), 108-119.

ดวงมณี เลาวกุล. (2563). ภาวะผู้นำดิจิทัลกับการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 12(2), 45–58.

ดาวรุวรรณ ถวิลการ. (2564). ภาวะผู้นำดิจิทัล Digital Leadership. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

นงลักษ์ จันหงษา. (2561). บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนประถมศึกษาของรัฐในจังหวัดสมุทรสาคร. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย, 9(2), 46 – 65.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้นฉบับปรับปรุงใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 9). สุวีริยาสาส์น.

พรวิภา เชยกลิ่น. (2566). ภาวะผู้นําของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(1),100-115.

พิทักษ์ ศรีโคตร. (2563). สภาพและปัญหาการใช้ระบบสนับสนุนการบริหารจัดการเขตพื้นที่การศึกษาในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 4. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต, 20(2),35-48.

วนิดา หนูราช. (2563). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี. วารสารการการบริหารและนิเทศการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 11(3), 76-87.

วิไลพร จันทร์ไชย. (2560). ประสิทธิผลการบริหารโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.

สมหมาย คำสิงห์. (2565). ประสิทธิผลของโรงเรียน: การวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จของสถานศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา, 34(3), 50-70.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 4. (2566). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (SAR) ประจำปีการศึกษา 2566. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 4.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 4. (2567). ข้อมูลพื้นฐานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 4. เรียกใช้เมื่อ 10 กรกฎาคม 2567 จาก http://bigdata.ubn4.go.th.

สุนีย์ สุขศรี. (2564). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพของโรงเรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารบริหารการศึกษาและพัฒนาสังคม, 3(1), 35–48.

อดินันท์ แก้วนิล. (2567). การบริหารสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาในยุคดิจิทัล กรณีศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 4. วารสาร มจร.อุบลปริทรรศน์, 9(3), 22-35.

Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (1991). Educational administration: Theory, research, and practice (4th ed.). McGraw-Hill.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.

Sheninger, E. (2014). Digital leadership: Changing paradigms for changing times. Corwin Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-29

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย