แนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้พระปริยัติธรรม แผนกธรรม ในยุคดิจิทัล ตามหลักพหูสูต 5 ของสำนักศาสนศึกษา อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ
คำสำคัญ:
การส่งเสริมการจัดการเรียนรู้, พระปริยัติธรรม แผนกธรรม, หลักพหูสูต 5บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้พระปริยัติธรรม แผนกธรรมในยุคดิจิทัล ของสำนักศาสนศึกษา อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ 2) เพื่อศึกษาวิธีการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้พระปริยัติธรรม แผนกธรรมในยุคดิจิทัล ตามหลักพหูสูต 5 ของสำนักศาสนศึกษา อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ และ 3) เพื่อเสนอแนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้พระปริยัติธรรม แผนกธรรม ในยุคดิจิทัล ตามหลักพหูสูต 5 ของสำนักศาสนศึกษา อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณ สนับสนุนด้วยการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักเรียนและผู้สอน จำนวน 50 คน และผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 7 คน โดยการสุ่มแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์เชิงลึก สถิติที่ใช้เป็นการวิเคราะห์ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า: 1) สภาพปัจจุบันการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้พระปริยัติธรรม แผนกธรรม ในยุคดิจิทัล ของสำนักศาสนศึกษา อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก 2) วิธีการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้พระปริยัติธรรมแผนกธรรม ในยุคดิจิทัล พบว่า เนื้อหาควรกระชับ ชัดเจน เข้าใจง่าย, กิจกรรมทางการเรียน เปิดโอกาสให้ผู้เรียนมีส่วนร่วม,กระบวนการสื่อสาร สร้างบรรยากาศที่เอื้อต่อการฟัง และแหล่งการเรียนรู้ มีพื้นที่เงียบสงบ ระบบเสียงดี และ 3) แนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้พระปริยัติธรรม แผนกธรรม ในยุคดิจิทัล ตามหลักพหูสูต พบว่า มีการจัดเนื้อหาที่กระชับ หลากหลาย ในขณะที่โครงสร้างเนื้อหาชัดเจน ใช้เทคนิคช่วยจำและแบ่งเนื้อหาเป็นส่วนย่อย เนื้อหาส่งเสริมทักษะการพูดและสื่อสาร เกิดการกระตุ้นการคิดวิเคราะห์และตั้งคำถาม และเชื่อมโยงกับชีวิตจริงและการปฏิบัติ
เอกสารอ้างอิง
พระใบฎีกาชาญชัย อคฺคธมฺโม, พระครูสังฆรักษณจักรกฤษณ ภูริปฺโญ และ ณัฐนิชา ปญญนิภา. (2568). แนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้พระปริยัติธรรม แผนกธรรม ในยุคดิจิทัล ตามหลักพหูสูต 5 ของสำนักศาสนศึกษา อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูใบฎีกากิตติเชษฐ์ สุขฺวฑฺฒโน (ตันติพงษ์วณิช). (2564). การจัดการเรียนรู้พระปริยัติธรรมแผนกธรรมเพื่อส่งเสริมสมรรถนะของพระภิกษุสามเณรในยุคไทยแลนด์ 4.0 อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระปริยัติสุนทร (โอภาส โอภาโส). (2566). การจัดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรม แผนกบาลี : ทำอย่างไรจึงจะประสบผลสำเร็จ กรณีวัดจองคำ อำเภองาว จังหวัดลำปาง. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
พระมหาจตุรงค์ จิรฏฺฐิโต (วงษ์เกิดศรี). (2566). แนวทางการพัฒนาความเป็นเอกภาพด้านการจัดการศึกษา พระปริยัติธรรมแผนกธรรมตามหลักสาราณียธรรม ของพระสงฆ์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาอาคม อตฺถเมธี. (2565). การบริหารงานวิชาการตามหลักอริยสัจ 4 ในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดเลย. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระสายสิทธิ์ สารโท (สิทธิโท). (2564). แนวทางการเรียนการสอนของพระสอนศีลธรรมตามหลักพหูสูต 5 โรงเรียนประถมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาร้อยเอ็ด. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักศาสนศึกษาอำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ. (2568). ข้อมูลผู้สอนและนักเรียนสำนักศาสนศึกษาอำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ. สมุทรปราการ: สำนักงานเจ้าคณะอำเภอบางบ่อ.
Krumsvik, R. J., & Jones, L. Ö. (2013). Teachers’ digital competence in upper secondary school: (Work in Progress). International Conference on Information Communication Technologies in Education.
