คุณภาพการให้บริการในการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยขององค์การบริหารส่วนตำบลวังหลวง อำเภอเฝ้าไร่ จังหวัดหนองคาย
คำสำคัญ:
คุณภาพการให้บริการ, การป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย, องค์การบริหารส่วนตำบลบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) คุณภาพการให้บริการในการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย 2) เปรียบเทียบคุณภาพการให้บริการในการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย 3) เพื่อเสนอแนะแนวทางการพัฒนาคุณภาพการให้บริการในการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย กลุ่มตัวอย่างที่ คือประชาชนที่อาศัยอยู่ในเขตพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลวังหลวง จำนวน 388 คน จากสูตร ทาโรยามาเน่ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมเป็นแบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.766 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ คือ สถิติพรรณนา ได้แก่ จำนวน ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติอนุมาน ได้แก่ สถิติค่า (T-Test) และใช้สถิติเอฟ (F-Test)
ผลการวิจัยพบว่า
- คุณภาพการให้บริการในการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยขององค์การบริหารส่วนตำบลวังหลวง โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และเมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านการช่วยเหลือผู้ประสบภัย รองลงมา คือ ด้านการฝึกอบรม และด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด คือ ด้านการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย
- ผลการการเปรียบเทียบ พบว่าโดยภาพรวมประชาชนที่มีอายุต่างกัน มีความคิดเห็นต่อคุณภาพการให้บริการในการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยแตกต่างกัน ส่วนประชาชนที่มีเพศ ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้เฉลี่ยต่อเดือนต่างกัน มีความคิดเห็นต่อคุณภาพการให้บริการในการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ไม่แตกต่างกัน
- ข้อเสนอแนะแนวทางการพัฒนาคุณภาพการให้บริการในการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยขององค์การบริหารส่วนตำบลวังหลวง ได้แก่ จัดทำแผนการฝึกอบรมที่ครอบคลุมทุกประเภทของสาธารณภัยที่อาจเกิดขึ้นในพื้นที่ เช่น ไฟป่า น้ำท่วม วาตภัย หรืออุบัติเหตุทางถนน
เอกสารอ้างอิง
เจษฎาวัตร โพธิ์ชัยศรี และโกศล สอดส่อง. (2564). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยขององค์การบริหารส่วนตำบลโพนสูง อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี. วารสารวิจัยธรรมศึกษา,4(2),39-50.
ถาวร ทองประทีป. (2562). การจัดการภัยพิบัติในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ทศพร ศิริสัมพันธ์. (2560). การบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พายัพ ตะวงษา และบุญเหลือ บุบผามาลา. (2566). การปฏิบัติงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านผือ อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี. วารสารพุทธมัคค์,7(2),118 - 130.
พระศิวากร เตชปฺโญ. (2562). ประสิทธิภาพการบริหารงานด้านป้องกันภัยของเทศบาลตำบลดีลังอำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต.มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ภาณุพันธุ์ ศิลากุล และบุญเหลือ บุบผามาลา. (2561). การศึกษาความคิดเห็นของประชาชนเกี่ยวกับการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองหลวง อำเภอเฝ้าไร่ จังหวัดหนองคาย. ใน วิทยานิพนธ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตามหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต วิทยาลัยพิชญบัณฑิต.
องค์การบริหารส่วนตำบลวังหลวง. (2568). ข้อมูลพื้นฐาน. องค์การบริหารส่วนตำบลวังหลวงอำเภอเฝ้าไร่ จังหวัดหนองคาย.
Buzzell, R. D., & Gale, B. T. (1987). The PIMS principles: Linking strategy to performance. Free Press.
Department of Disaster Prevention and Mitigation. (2016). Annual report. Department of Disaster Prevention and Mitigation. Ministry of Interior, Thailand.
Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). New York: Harper and Row.
