แนวทางการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักเรียน ในยุคศตวรรษที่ 21 ตามหลักโยนิโสมนสิการ กลุ่มโรงเรียนท่ามะกา 2 สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 2
คำสำคัญ:
ทักษะการเรียนรู้ด้วยตนเอง, หลักโยนิโสมนสิการ, สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีบทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับของทักษะการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักเรียนในยุคศตวรรษที่ 21 กลุ่มโรงเรียนท่ามะกา 2 สังกัด สพป. เขต 2 2) เพื่อศึกษาวิธีการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักเรียนในยุคศตวรรษที่ 21 ตามหลักโยนิโสมนสิการ กลุ่มโรงเรียนท่ามะกา 2 สังกัด สพป. เขต 2 และ 3) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักเรียนในยุคศตวรรษที่ 21 ตามหลักโยนิโสมนสิการ กลุ่มโรงเรียนท่ามะกา 2 สังกัด สพป. เขต 2 เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างเป็นบุคลากรสถานศึกษา 80 คน โดยกำหนดกลุ่มตัวอย่างแบบ Six Singma และผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 7 คน โดยการคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถาม มีค่า Try Out เท่ากับ .981 และแบบสัมภาษณ์เชิงลึก สถิติที่ใช้เป็นการวิเคราะห์ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับทักษะการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักเรียนในยุคศตวรรษที่ 21 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 3.94 ทุกด้านอยู่ในระดับมาก 2) วิธีพัฒนาทักษะการเรียนรู้ด้วยตนเองตามหลักโยนิโสมนสิการ มุ่งให้นักเรียนคิดอย่างมีเหตุผล รอบคอบ เป็นระบบ ทั้งด้านการเรียนรู้ คุณลักษณะ การบริหารจัดการ การสืบค้น และการประเมิน เพื่อสร้างผู้เรียนที่มีวินัย รับผิดชอบ และพัฒนาตนเองได้ยั่งยืน และ 3) แนวทางการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ด้วยตนเองตามหลักโยนิโสมนสิการ พบว่า ผู้เรียนมีทักษะการคิดหลากหลาย ได้แก่ การคิดอย่างมีวิธี การคิดเป็นขั้นตอน การคิดอย่างมีเหตุผล และการคิดเชิงบวก ซึ่งช่วยให้วางแผน แก้ปัญหา สืบค้นข้อมูล และประเมินตนเองได้อย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กมลธพัชร พงค์เชียงใหม่. (2565). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษา นครศรีธรรมราช เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ชัชวาลย์ คำงาม. (2565). แนวทางการบริหารความเสี่ยงตามหลักวุฒิธรรม 4 ในสถานการณ์การแพร่ระบาด ของเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของสถานศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร กลุ่มกรุงเทพกลาง. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2549). การดูแลสุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ, พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
พระสุวัฒน์ สุวฑฺโฒ, ยุทธวีร์ แก้วทองใหญ่ และเผด็จ จงสกุลศิริ. (2568). แนวทางการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักเรียนในยุคศตวรรษที่ 21 ตามหลักโยนิโสมนสิการ กลุ่มโรงเรียนท่ามะกา 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ยุพาวดี มหาหิง. (2567). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 2 ตามหลักโยนิโสมนสิการ. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมคิด อิสระวัฒน์. (2561). ลักษณะการอบรมเลี้ยงดูเด็กของคนไทยที่มีผลต่อการเรียนรู้ด้วยตนเอง. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหิดล.
Downing. J, and D. Thackrey. (1971). Reading Readiness. London: University of London Press.
Harry MJ and Schroeder R. (2000). Six Sigma : The Breakthrough Management Strategy volutionizing the World's Top Corporations. Doubleday: New York.
Knowles. M. (1975). Self-directed learning: A guide for learning and teaching. Chicago: Follett Publishing Company.
