Anonymous Communication on Facebook: Behaviors, Benefits and Impacts
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Anonymous communication has many values for citizen media in contributing to participatory democracy, as well as in creating an online identity. However, because the right to communicate anonymously may be used improperly, this research was therefore intended to study (1) behaviors, (2) benefits, and (3) effects of anonymous communication on social media. The study employed mixed-method design through literature reviews, a survey of opinion with 48 students from classroom practice, and the data collected from 5 Facebook pages which were selected using a judgmental sampling method. The research results are as follows:
(1) As for anonymous communication behaviors, (1.1) the survey from the classroom practice revealed that most students had one Facebook profile account (58.3%), followed by 2 accounts (31.3%), and used real information (name, email address, phone number) to sign up for Facebook; 27.1 percent were anonymous Facebook users. (1.2) The data collection from Facebook pages found that online anonymity allowed users to use pseudonyms, and hate speech, criticize government, be verbally racist, express sarcasm, troll, and post humiliating photoshopped images of famous people.
(2) The benefits of anonymous communication included freedom of expression, avoidance of personal harassment, a space where minorities can express themselves more safely, free discussion of sensitive issues, and stress reduction.
(3) The impact of online anonymity included expression of violence, online sexual harassment, human rights violation violation.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Articles published in the Journal of Management Science and Accounting Uttaradit Rajabhat University It is the copyright of Uttaradit Rajabhat University.
Articles published in Journal of Management Science and Accounting Uttaradit Rajabhat University Considered to be the personal opinion of the writer. The editorial board does not have to agree. Authors are responsible for their own articles.
Authors who publish agree to the following terms:
- Authors retain copyright and grant the journal right of first publication with the work simultaneously licensed under a Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) that allows others to share the work with an acknowledgment of the work's authorship and initial publication in this journal.
- Authors are able to enter into separate, additional contractual arrangements for the non-exclusive distribution of the journal's published version of the work (e.g., post it to an institutional repository or publish it in a book), with an acknowledgment of its initial publication in this journal.
- Authors are permitted and encouraged to post their work online (e.g., in institutional repositories or on their website) prior to and during the submission process, as it can lead to productive exchanges, as well as earlier and greater citation of published work.
References
คณาธิป ทองรวีวงศ์. (2558). สิทธิในการสื่อสารข้อมูลออนไลน์โดยนิรนามของสื่อพลเมือง. วารสารนิติสังคมศาสตร์, (8)2, 72-128.
จิรัชญา ชัยชุมคุณ. (2563). เปลี่ยนโปรไฟล์ สวมรอยเป็นคนอื่น: ว่าด้วยด้านมืดของการอยากมีตัวตนในโลกโซเชียมีเดีย. สืบค้น 19 มิถุนายน 2564, จาก https://thematter.co/%20 social /duplicated-social-media-account/98498
ณัฐธิดา แขวงสวัสดิ์. (2560). การวิเคราะห์เนื้อหาทางด้านเพศ การใช้ภาษา ความรุนแรง ภาพ ตัวแทน และการเปิดรับ และทัศนคติที่มีต่อการถ่ายทอดสดบนเฟซบุ๊ก. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (นิเทศศาสตร์และนวัตกรรม). สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ปองปรารถน์ สุนทรเภสัช. (2563). การสื่อสารอารมณ์ขันที่สะท้อนการเลือกปฏิบัติในสังคมไทย. วารสารนิเทศศาสตร์. 38(1), 69-82.
พรรณวดี ประยงค์ (2559), “เรื่องของ ‘ตัวตน’ บนโลกของเว็บไซต์โซเชียลเน็ตเวิร์ก: ขอบเขตของ ‘ตัวตนที่ปรารถนา’ และ ‘ตัวตนที่เป็นจริง’”, วารสารศาสตร์, 9(1): 7-32.
วัดสวนสันติธรรม. (2565, พฤษภาคม 14). พูดคำหยาบเป็นการเบียดเบียนด้วยวาจาหรือไม่ : หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช 30 เมษายน 2565 [วิดีโอ]. YouTube. https://www.youtube.com/watch?v=Y2IWXpP8eZ4&t=15s&ab_channel=Dhamma.com
สิรินทร์ มุ่งเจริญ. (2563). สรุปสาระสำคัญจากเสวนาวิชาการ หัวข้อ “ปัญหาโลก (ออนไลน์) แตก การคุกคามทางเพศบนโซเชียลมีเดีย” จัดโดยกลุ่มนิติวิชาการ วันจันทร์ที่ 16 พฤศจิกายน 2563 เวลา 17.00-19.30 น. ณ ห้อง น.301 คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต และถ่ายทอดสดทาง Facebook Page : กลุ่มนิติวิชาการ – Law TU Academic Assistance Center สืบค้น 19 มิถุนายน 2564, จาก https:// www.law.tu.ac.th/seminar-summary-online-sexual-harassment
เอกณัฐ วัฒนสมบัติ. (2562). ‘นิรนามบนโลกออนไลน์’ ว่าด้วยการมีตัวตนและไร้ตัวตนบนโซเชียลมีเดีย. สืบค้น 19 มิถุนายน 2564, จาก https://thematter.co/thinkers/disguise-on-online-world/81564
อัปสร เสถียรทิพย์และคณะ. (2564). การศึกษาความรุนแรงทางโซเชียลมีเดียและการรับรู้ของวัยรุ่น. ออนไลน์ สืบค้นเมื่อ 19 มิถุนายน 2564 จาก http://cclickthailand.com/wp-content/uploads/ 2020/04/14.pdf
Association for Progressive Communication (APC). (2015). The right to freedom of expression and the use of encryption and anonymity in digital communication. 25 March 2015. Retrieved 20 June 2021, from https://www.ohchr.org/Documents/Issues/Opinion/ Communications/ AssociationForProgressiveCommunication.pdf
TWF Agency. (2021). จำนวนผู้ใช้งาน Social Media ในประเทศไทย. สืบค้น 19 กุมภาพันธ์ 2564, จาก https://www. twfdigital.com/blog/2021/02/facebook-instagram-youtube-twitter-users-thailand-2021/
