การแก้ไขพฤตินิสัยผู้ต้องขังด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลในช่วงเวลา ที่อยู่ในเรือนนอน

บทคัดย่อ

          วัตถุประสงค์ของการบังคับโทษจำคุกมีเป้าหมายหลักเพื่อให้ผู้ต้องโทษสามารถดำรงชีวิตในอนาคตได้ใหม่อีกครั้งโดยปราศจากการกระทำความผิดและมีความรับผิดชอบต่อสังคม นอกเหนือจากการลงโทษจำคุกเพื่อเป็นการแก้แค้นทดแทน ข่มขู่ ตัดโอกาสการกระทำความผิด ที่เป็นวัตถุประสงค์ของการลงโทษที่มีอยู่เดิม นอกจากนั้นการแก้ไขพฤติกรรมของผู้กระทำความผิดก็เป็นตัวชี้วัดหลักของการบรรลุผลสัมฤทธิ์ของการลงโทษจำคุก กล่าวคือ ต้องยกระดับที่สามารถเปลี่ยนความคิดจิตใจและพฤติกรรม ของผู้ต้องโทษให้ได้ภายในระยะเวลาที่ต้องโทษ ทั้งนี้เพื่อคืนคนดีสู่สังคม และหยุดการกระทำความผิดซ้ำของเขาเหล่านั้นเป็นสำคัญ  ข้อมูลจากการศึกษาวิจัยอย่างต่อเนื่องมาในประเทศไทยพบว่าการใช้เวลาในเรือนจำ 1 วัน มี 24 ชั่วโมง มักกำหนดให้ผู้ต้องโทษจำคุกต้องถูกจำกัดอยู่ในเรือนนอนเป็นระยะเวลาที่ค่อนข้างมาก จึงมีเวลาที่ออกมาสู่ภายนอกที่น้อยกว่า กิจกรรมการแก้ไขพฤตินิสัยจึงทำได้ไม่มากนักและภายในเวลาจำกัด ซึ่งหากพิเคราะห์ระยะเวลาในการที่ผู้ต้องโทษต้องอยู่ในเรือนนอน พบว่าเวลานอนจริงๆ ของบุคคลตามหลักวิชาการทางวิทยาศาสตร์ประมาณ 7-8 ชั่วโมง จึงยังมีช่วงเวลาก่อนนอนจริงเหลืออยู่อีกหลายชั่วโมง ซึ่งตามข้อเท็จจริงเมื่อผู้ต้องโทษขึ้นเรือนนอนแล้วก็จะทำกิจกรรมอะไรไม่ได้มาก แต่เขาเหล่านั้นต้องมาอยู่รวมกันในที่จำกัดซึ่งอาจก่อให้เกิดความขัดแย้ง วิวาทกัน การพูดคุยแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันได้ในเรื่องที่ไม่พึงประสงค์ แอบสักตามเนื้อตัวร่างกาย หรือมีกิจกรรมอื่นที่ไม่พึงประสงค์ ในช่วงเวลาดังกล่าวนี้ ทั้งที่เวลาดังกล่าวสามารถนำมาใช้ประโยชน์ในการแก้ไขพฤติกรรมได้ โดยการจัดให้มีสื่อดิจิทัลต่างๆ ที่มีเป้าประสงค์ในเชิงตัวชี้วัดด้านจิตใจ ปัญญา พฤติกรรม ของผู้ต้องโทษกลุ่มต่างๆ แต่ละห้องของเรือนนอน