การมีส่วนร่วมของผู้ปกครองในกระบวนการให้ความช่วยเหลือระยะแรกเริ่ม สำหรับเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ
คำสำคัญ:
การช่วยเหลือระยะแรกเริ่ม, การมีส่วนร่วม, ผู้ปกครอง, ครอบครัว, ความต้องการจำเป็นพิเศษบทคัดย่อ
การให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มเป็นกลยุทธ์สำคัญในการพัฒนาเด็กให้เกิดการเรียนรู้อย่างเต็มศักยภาพ การให้ความช่วยเหลืออย่างทันท่วงทีสามารถลดความรุนแรงของปัญหาที่อาจเกิดขึ้นและส่งเสริมพัฒนาการของเด็กได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ ส่งผลดีต่อตัวเด็กและผู้ปกครองบทบาทของผู้ปกครองจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง โดยมุ่งเน้นการให้ความรู้และแนวทางในการดูแลที่เหมาะสม เพื่อสนับสนุนพัฒนาการของบุตรหลานอย่างมีประสิทธิภาพ รูปแบบการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มเป็นการทำงานร่วมกันระหว่างนักวิชาชีพที่หลากหลายสาขา ทั้งด้านการศึกษา สุขภาพ อนามัย และการบำบัดรักษา อีกทั้งยังเน้นการป้องกันความบกพร่องที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เพื่อให้เด็กสามารถพัฒนาตามขั้นตอนเช่นเดียวกับเด็กทั่วไป หรือใกล้เคียงกับเด็กทั่วไปมากที่สุด ความร่วมมือระหว่างบุคลากรทางการศึกษา ทางการแพทย์ และผู้ปกครองเป็นหัวใจสำคัญในกระบวนการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มการให้ความรู้และวิธีการดูแลที่ถูกต้องแก่ผู้ปกครอง เพื่อนำไปปรับใช้ในชีวิตประจำวันช่วยให้บุตรหลานได้รับการพัฒนาอย่างเต็มศักยภาพ ส่งผลให้เด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษสามารถประสบความสำเร็จในการพัฒนาตนเองได้อย่างมีคุณภาพ
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. สืบค้นจาก https://www.moe.go.th/พรบ-การศึกษาแห่งชาติ-พ-ศ-2542/
จีรพัฒน์ ศิริรักษ์, กนกพร วิบูลพัฒนะวงศ์ และชนิดา มิตรานันท์. (2565). ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มด้านทักษะสังคมสำหรับเด็กที่กําลังจะเข้าศึกษาในโรงเรียนเรียนร่วมระดับชั้นประถมศึกษา. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(2), 386-401.
บุรินทร์ สารีคำ และ กาญจน์ เรืองมนตรี. (2560). ระบบการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มสำหรับเด็กพิการวัยเรียนตามบ้าน. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ Veridian มหาวิทยาลัยศิลปากร (มนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ), 10(3), 688-701.
ประภาศรี นันท์นฤมิต. (2564). การช่วยเหลือระยะแรกเริ่มสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ. วารสารการจัดการทางการศึกษาปฐมวัย, 3(1), 51-70.
ภคินี แดงปะละ, รัชนีกร ทองสุขดี, สร้อยสุดา วิทยากร และพิกุล เลียวสิริพงศ์. (2564). รูปแบบการทำงานร่วมกันเป็นทีมของนักสหวิชาชีพในการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มสำหรับบุคคลพิการซ้อนของศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดเชียงราย. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(9), 47-60.
มัทนา บั้งเงิน. (2558). บทบาทของผู้ปกครองนักสหวิชาชีพและผู้นำชุมชนในการช่วยเหลือฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการโดยชุมชน: กรณีศึกษาตำบลวาวี อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย [การค้นคว้าแบบอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่]. สืบค้นจาก https://cmudc.library.cmu.ac.th/frontend/Info/item/dc:123330
วิทยาลัยราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล. (2565). คู่มือแนวทางการให้บริการช่วยเหลือในระยะแรกเริ่ม (Early Intervention) ฉบับผู้ปกครอง. มหาวิทยาลัยมหิดล.
วิทยาลัยราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล. (2565). คู่มือแนวทางการให้บริการช่วยเหลือในระยะแรกเริ่มและการศึกษาแบบเรียนรวมในระดับปฐมวัย ฉบับครู. วิทยาลัยราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2565). การสำรวจความพิการ พ.ศ. 2565. สืบค้นจาก https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey_detail/2023/20230725162812_14118.pdf
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2551). พระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ พ.ศ. 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์แห่งประเทศไทย.
สุวิมล ศรไชย. (2564). รูปแบบการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มสำหรับเด็กพิการที่มีประสิทธิภาพโดยใช้เครือข่ายผู้ปกครองของศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดอำนาจเจริญ: รายงานการวิจัย. หน่วยงานศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดอำนาจเจริญ.
Chao, P. C., Bryan, T., Burstein, K. & Ergul, C. (2006). Family-centered intervention for young children at-risk for language and behavior problems. Early Childhood Education Journal, 34(2), 147-153. Retrieved from https://doi.org/10.1007/s10643-005-0032-4
Hallahan, D. P., & Kaufman, J. M. (1999). Exceptional children: Introduction to special education. Massachusetts: Allyn & Bacon.
Heward & William, L. (2000). Exceptional children: An introduction to special education. New Jersey: Prentice-hall.
Leijten, P., Gardner, F., Melendez-Torres, G. J., van Aar, J., Hutchings, J., Schulz, S., Knerr, W., & Overbeek, G. (2019). Meta-analyses: Key parenting program components for disruptive child behavior. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry, 58(2), 180-190. Retrieved from https://doi.org/10.1016/j.jaac.2018.07.900
Manason, P. (2013). Young children with autism spectrum disorder application of behavioral and educational approaches of early intervention practices. Ramathibodi Medical Journal, 36(4), 287-292.
Movahedazarhouligh, S. (2019). Parent-implemented interventions and family-centered service delivery approaches in early intervention and early childhood special education. International Journal of Inclusive Education, 191(1), 1-12. Retrieved from https://doi.org/10.1080/03004430.2019.1603148
Nicole, M. T., Amy R. M., & Catherine, N. D. (2006). Family-centered early intervention for infants and toddlers with disabilities. Journal of Family Social Work, 13(2) 163-172. Retrieved from https://doi.org/10.1080/10522150903503010
Noonan, M. J., & McCormick, L. (1993). Early intervention in natural environments methods & procedures. California: Brooks/Cole Publishing Company.
O’Shea, L., Algozzine, R., & Hammiitte, D. (2001). Families and teachers of individuals with disabilities. Massachusetts: Allyn & Bacon.
Park, H. I., Park, H. Y., Yoo, E., & Han, A. (2020). Impact of family-centered early intervention in infants with autism spectrum disorder: A single-subject design. Hindawi Occupational Therapy International, 2020(2), 1-7. Retrieved from https://doi.org/10.1155/2020/1427169
Roffey, S. (2001). Special need in the early year. London: David Fulton Publishers.
Witoonchart, P. (2015). Family-centered early interventions for pre-school children with developmental disabilities a systematic review. Ramathibodi Medical Journal, 38(1), 29-39.
Zee, R. B., & Dirks, E. (2022). Diversity of child and family characteristics of children with hearing loss in family-centered early intervention in the netherlands. Journal of Clinical Medicine, 11(8), 2-14. Retrieved from https://doi.org/10.3390/jcm11082074
