The Involvement of Parents in Early Intervention for Children with Special Needs
Keywords:
Early Intervention, Involvement, Parents, Family, Special NeedAbstract
Early intervention services are a critical strategy for helping children reach their full potential. Timely assistance can reduce the severity of potential issues and promote rapid and effective development in children, benefiting both the children and their parents. Therefore, the role of parents as knowledge providers and appropriate care providers is extremely important to effectively support their children's development. The early intervention service model is delivered through collaboration among professionals from various fields, including education, health, and therapy, while also emphasizing the prevention of future disabilities. Cooperation among educators, healthcare professionals, and parents is central to the early intervention process. Providing parents with accurate knowledge and practical care strategies for daily application helps children to achieve their full developmental potential, enabling children with special needs to succeed in their personal development with quality outcomes.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. สืบค้นจาก https://www.moe.go.th/พรบ-การศึกษาแห่งชาติ-พ-ศ-2542/
จีรพัฒน์ ศิริรักษ์, กนกพร วิบูลพัฒนะวงศ์ และชนิดา มิตรานันท์. (2565). ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มด้านทักษะสังคมสำหรับเด็กที่กําลังจะเข้าศึกษาในโรงเรียนเรียนร่วมระดับชั้นประถมศึกษา. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(2), 386-401.
บุรินทร์ สารีคำ และ กาญจน์ เรืองมนตรี. (2560). ระบบการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มสำหรับเด็กพิการวัยเรียนตามบ้าน. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ Veridian มหาวิทยาลัยศิลปากร (มนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ), 10(3), 688-701.
ประภาศรี นันท์นฤมิต. (2564). การช่วยเหลือระยะแรกเริ่มสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ. วารสารการจัดการทางการศึกษาปฐมวัย, 3(1), 51-70.
ภคินี แดงปะละ, รัชนีกร ทองสุขดี, สร้อยสุดา วิทยากร และพิกุล เลียวสิริพงศ์. (2564). รูปแบบการทำงานร่วมกันเป็นทีมของนักสหวิชาชีพในการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มสำหรับบุคคลพิการซ้อนของศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดเชียงราย. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(9), 47-60.
มัทนา บั้งเงิน. (2558). บทบาทของผู้ปกครองนักสหวิชาชีพและผู้นำชุมชนในการช่วยเหลือฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการโดยชุมชน: กรณีศึกษาตำบลวาวี อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย [การค้นคว้าแบบอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่]. สืบค้นจาก https://cmudc.library.cmu.ac.th/frontend/Info/item/dc:123330
วิทยาลัยราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล. (2565). คู่มือแนวทางการให้บริการช่วยเหลือในระยะแรกเริ่ม (Early Intervention) ฉบับผู้ปกครอง. มหาวิทยาลัยมหิดล.
วิทยาลัยราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล. (2565). คู่มือแนวทางการให้บริการช่วยเหลือในระยะแรกเริ่มและการศึกษาแบบเรียนรวมในระดับปฐมวัย ฉบับครู. วิทยาลัยราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2565). การสำรวจความพิการ พ.ศ. 2565. สืบค้นจาก https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey_detail/2023/20230725162812_14118.pdf
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2551). พระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ พ.ศ. 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์แห่งประเทศไทย.
สุวิมล ศรไชย. (2564). รูปแบบการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มสำหรับเด็กพิการที่มีประสิทธิภาพโดยใช้เครือข่ายผู้ปกครองของศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดอำนาจเจริญ: รายงานการวิจัย. หน่วยงานศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดอำนาจเจริญ.
Chao, P. C., Bryan, T., Burstein, K. & Ergul, C. (2006). Family-centered intervention for young children at-risk for language and behavior problems. Early Childhood Education Journal, 34(2), 147-153. Retrieved from https://doi.org/10.1007/s10643-005-0032-4
Hallahan, D. P., & Kaufman, J. M. (1999). Exceptional children: Introduction to special education. Massachusetts: Allyn & Bacon.
Heward & William, L. (2000). Exceptional children: An introduction to special education. New Jersey: Prentice-hall.
Leijten, P., Gardner, F., Melendez-Torres, G. J., van Aar, J., Hutchings, J., Schulz, S., Knerr, W., & Overbeek, G. (2019). Meta-analyses: Key parenting program components for disruptive child behavior. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry, 58(2), 180-190. Retrieved from https://doi.org/10.1016/j.jaac.2018.07.900
Manason, P. (2013). Young children with autism spectrum disorder application of behavioral and educational approaches of early intervention practices. Ramathibodi Medical Journal, 36(4), 287-292.
Movahedazarhouligh, S. (2019). Parent-implemented interventions and family-centered service delivery approaches in early intervention and early childhood special education. International Journal of Inclusive Education, 191(1), 1-12. Retrieved from https://doi.org/10.1080/03004430.2019.1603148
Nicole, M. T., Amy R. M., & Catherine, N. D. (2006). Family-centered early intervention for infants and toddlers with disabilities. Journal of Family Social Work, 13(2) 163-172. Retrieved from https://doi.org/10.1080/10522150903503010
Noonan, M. J., & McCormick, L. (1993). Early intervention in natural environments methods & procedures. California: Brooks/Cole Publishing Company.
O’Shea, L., Algozzine, R., & Hammiitte, D. (2001). Families and teachers of individuals with disabilities. Massachusetts: Allyn & Bacon.
Park, H. I., Park, H. Y., Yoo, E., & Han, A. (2020). Impact of family-centered early intervention in infants with autism spectrum disorder: A single-subject design. Hindawi Occupational Therapy International, 2020(2), 1-7. Retrieved from https://doi.org/10.1155/2020/1427169
Roffey, S. (2001). Special need in the early year. London: David Fulton Publishers.
Witoonchart, P. (2015). Family-centered early interventions for pre-school children with developmental disabilities a systematic review. Ramathibodi Medical Journal, 38(1), 29-39.
Zee, R. B., & Dirks, E. (2022). Diversity of child and family characteristics of children with hearing loss in family-centered early intervention in the netherlands. Journal of Clinical Medicine, 11(8), 2-14. Retrieved from https://doi.org/10.3390/jcm11082074
