ผลการใช้แบบฝึกทักษะการอ่านคำที่ประสมด้วยสระเสียงยาว เพื่อพัฒนาความสามารถในการอ่านของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา
คำสำคัญ:
แบบฝึกทักษะการอ่าน, นักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา, วิจัยกลุ่มตัวอย่างเดี่ยวแบบ A-B-A-Bบทคัดย่อ
การศึกษานี้เป็นการวิจัยกลุ่มตัวอย่างเดี่ยวแบบ A-B-A-B มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความสามารถในการอ่านคำที่ประสมด้วยสระเสียงยาว และ 2) เปรียบเทียบความสามารถในการอ่านคำที่ประสมด้วยสระเสียงยาวระหว่างหลังการใช้วิธีทดลองกับเส้นฐาน กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาที่ศึกษาอยู่ในโรงเรียนหนองจอกพิทยานุสรณ์ ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 3 คน ซึ่งไม่สามารถอ่านคำที่ประสมด้วยสระเสียงยาวได้เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แบบฝึกทักษะการอ่านคำที่ประสมด้วยสระเสียงยาว แบบทดสอบการอ่านคำที่ประสมด้วยสระเสียงยาว และแผนการสอนเฉพาะบุคคล วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย (M)
ผลการศึกษาพบว่า
1. หลังการใช้แบบฝึกทักษะการอ่านคำที่ประสมด้วยสระเสียงยาวนักเรียนทั้ง 3 คน มีค่าเฉลี่ยความสามารถในการอ่านคำที่ประสมด้วยสระเสียงยาวสูงขึ้น
2. นักเรียนทั้ง 3 คน มีค่าเฉลี่ยความสามารถในการอ่านคำที่ประสมด้วยสระเสียงยาวในระยะ ถอดถอนหยุดการใช้แบบฝึกทักษะการอ่านคำที่ประสมด้วยสระเสียงยาว (A2) สูงกว่าระยะเส้นฐาน (A1) และมีค่าเฉลี่ยความสามารถในการอ่านคำที่ประสมด้วยสระเสียงยาวในระยะการใช้แบบฝึกทักษะการอ่านคำที่ประสมด้วยสระเสียงยาวครั้งที่ 2 (B2) สูงกว่าระยะการใช้แบบฝึกทักษะการอ่านคำที่ประสมด้วยสระเสียงยาวครั้งที่ 1 (B1)
เอกสารอ้างอิง
จันทร์เพ็ญ สุหา. (2566). ผลการใช้แบบฝึกอ่านคำที่ประสมด้วยสระ อา อี อือ อู เอ เพื่อพัฒนาความสามารถ ในการอ่านของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา โรงเรียนวัดรวก. รายงานการวิจัย. โรงเรียนวัดรวก.
จิรดา แก้วขาว. (2565). ผลการใช้แบบฝึกการอ่านคำ เพื่อพัฒนาความสามารถในการอ่านคำในมาตรา กง กม เกย เกอว สำหรับนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา โรงเรียนบ้านบางกะปิ. รายงานการวิจัย. โรงเรียนบ้านบางกะปิ.
จีระนันท์ ชนะภู. (2563). ผลการใช้แบบฝึกทักษะการอ่านคำที่ประสมด้วยสระเสียงยาว สำหรับนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา โรงเรียนแสงหิรัญวิทยา. รายงานการวิจัย. โรงเรียนแสงหิรัญวิทยา.
ผดุง อารยะวิญญู. (2544). การศึกษาสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: แว่นแก้ว.
พระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ ฉบับที่ 2 พ.ศ.2556. (2556, 17 พฤษภาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 130 ตอนที่ 42 ก. หน้า 3.
ยุวดี วิริยางกูร, กุลยา ก่อสุวรรณ และวริทธิ์ จินตนาโชติ. (2566). การสอนและช่วยเหลือบุคคลที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาและเรียนรู้ช้า. (พิมพ์ครั้งที่ 3). เชียงใหม่: สารภีการพิมพ์.
สุรัตน์ ดงแสง. (2566). ผลการใช้แบบฝึกการอ่านคำควบกล้ำแท้เพื่อพัฒนาความสามารถในการอ่านคำควบกล้ำแท้ของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา โรงเรียนวัดหนองจอก (ภักดีนรเศรษฐ) สำนักงานเขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร. รายงานการวิจัย. โรงเรียนวัดหนองจอก (ภักดีนรเศรษฐ).
อมรรัตน์ ดงแสง. (2565). ผลการใช้แบบฝึกทักษะการอ่านคำในมาตรา ก กา เพื่อพัฒนาความสามารถในการอ่านคำในมาตรา ก กา ของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา โรงเรียนวัดกระทุ่มเสือปลา. รายงานการวิจัย. โรงเรียนวัดกระทุ่มเสือปลา.
Coyne, M. D., McCoach, D. B., & Kapp, S. (2021). Teaching reading comprehension to students with learning difficulties (3rd ed.). New York: Guilford Press.
Gillon, G. T. (2004). Phonological awareness: From research to practice. Journal of Learning Disabilities, 37(5), 357–373. Retrieved from https://doi.org/10.1177/00222194040370050201.
National Reading Panel. (2000). Report of the National Reading Panel: Teaching children to read: An evidence-based assessment of the scientific research literature on reading and its implications for reading instruction (NIH Publication No. 00-4769). Government Printing Office.
OECD. (2019). How does PISA define and measure reading literacy?. Retrieved from https://doi.org/10.1787/efc4d0fe-en
Rose, N. S., Craik, F. I. M., & Buchsbaum, B. R. (2015). Levels of processing in working memory: Differential involvement of frontotemporal networks. Journal of Cognitive Neuroscience, 27(3), 522-532. Retrieved from https://doi.org/10.1162/jocn_a_00738.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Cambridge: Harvard University Press.
