Effect of Creative Based Thai Culture Learning to Promote Creative Thinking Skills and Entrepreneurial Skills of Vocational Certificate Students
Keywords:
Thai Cultural Creative-Based, Creative Thinking Skills, Entrepreneurial SkillsAbstract
This research aims to: 1) design a learning management plan for the Civics and Morality subject using Thai cultural creativity-based learning to promote students’ creative thinking and entrepreneurial skills at the vocational certificate level, 2) analyze students’ creative thinking skills, and 3) analyze their entrepreneurial skills after implementing the creativity-based learning management plan. The sample consists of 33 students at the vocational certificate level. The research instruments include a set of learning management plans, an assessment form, and an assessment form for creative thinking skills and entrepreneurial skills.
The results of the research revealed that:
- The implementation of Thai culture creativity-based learning to promote creative thinking and entrepreneurial skills for vocational certificate students shows that all five learning management plans are highly appropriate (M = 4.66, SD = 0.01) due to systematic development.
- The analysis results of creative thinking skills are at a very good level (M = 2.79, SD = 0.20) due to the emphasis on practical application.
- The analysis results of entrepreneurial skills are at a very good level (M = 2.70, SD = 0.14) due to the emphasis on considering future entrepreneurship.
References
เกียรติศักดิ์ วงษ์เลี้ยง. (2565). การพัฒนาทักษะการคิดทางประวัติศาสตร์เพื่อการรู้เท่าทันสังคมผ่านชุดกิจกรรมการจัดการเรียนรู้ประวัติศาสตร์โดยใช้พิพิธภัณฑ์เป็นฐานของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร.]. NU Intellectual Repository. สืบค้นจาก http://nuir.lib.nu.ac.th/dspace/handle/123456789/5059
ธนะวัชร จริยะภูมิ และพัลลภ พิริยะสุรวงศ์. (2558). รูปแบบการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 7(3), 292-302. สืบค้นจาก https://doi.org/10.14456/pim.2015.87
บัวพิศ ภักดีวุฒิ. (2558). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนวังหลวงพิทยาสรรพ์ จังหวัดหนองคาย โดยใช้ชุดฝึกทักษะพื้นฐานและชุดกิจกรรมการเรียนรู้ตามวงจรการปฏิบัติการคิดสร้างสรรค์ของ Plsek [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พิชชานันท์ ปานพรม และสิรินภา กิจเกื้อกูล. (2565). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้ด้วยกระบวนการคิดเชิงออกแบบเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรมของนักเรียนอาชีวศึกษา เรื่อง สารอาหารในชีวติประจำวัน. วารสารศึกษาสาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 16(1), 150-164.
มาเรียม นิลพันธุ์. (2558). วิธีวิจัยทางการศึกษา. ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิริยะ ฤาชัยพาณิชย์. (2558). การสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน Creativity-based Learning (CBL). วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้, 1(2), 23-37.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). สภาวะการศึกษาไทยปี 2559/2560 แนวทางการปฏิรูปการศึกษาไทยเพื่อก้าวสู่ยุค Thailand 4.0. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
อนรรฆ สมพงษ์ และลดาวัลย์ มะลิไทย. (2560). การศึกษาการจัดการเรียนการสอนโดยวิธีการสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (Creativity Based Learning: CBL [สไลด์นำเสนอ]. สืบค้นจาก https://www.slideshare.net/slideshow/cbl-77494336/77494336
Bono, E. D. (2004). คิดแนวข้าง (ยุดา รักไทย, ผู้แปล). เอ็กซเปอร์เน็ท จำกัด.
Guilford, J. P. (1967). The Nature of Human Intelligence. New York: McGraw-Hill Book Co.
Hisrich, R., Peters, M., & Shepherd, D. (2008). Entrepreneurship (7th ed.). New York: McGraw- Hill International Edition.
Timmons, J. (1990). New venture creation: Entrepreneurship for the 21st century. Massachusetts: Irwin McGraw Hill.
Torrance, E. P. (1962). Guiding creative talent. New Jersey: Prentice Hall.
