การพัฒนาความสามารถในการคิดวิเคราะห์ด้วยการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษา ร่วมกับเทคโนโลยีความจริงเสริม สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 The Development of Analytical Thinking Skills through STEM Education Integrated with Augmented Reality Technology for Grade five Students
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นวิจัยเชิงปฏิบัติการ มีวัตถุประสงค์เพื่อการพัฒนาความสามารถในการคิดวิเคราะห์ ด้วยการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษา ร่วมกับเทคโนโลยีความจริงเสริม สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 นักเรียนทุกคนผ่านเกณฑ์ร้อยละ 75 โดยใช้กระบวนกระบวนการดำเนินงานวิจัยเชิงปฏิบัติการตามแนวคิดของ Kemmis & McTaggart กลุ่มเป้าหมายคือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้การจัดการเรียนรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษา ร่วมกับเทคโนโลยีความจริงเสริม 2) แบบวัดความสามารถในการคิดวิเคราะห์ 3) แบบบันทึกการสังเกตพฤติกรรมการคิดวิเคราะห์ของนักเรียน แบ่งออกเป็น 3 ประเด็น คือด้านการวิเคราะห์สำคัญ การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ และการวิเคราะห์หลักการ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย และร้อยละ
ผลการวิจัย พบว่า นักเรียนมีคะแนนการประเมินความสามารถในการคิดวิเคราะห์ ผ่านเกณฑ์ร้อยละ 75 ทุกคน โดยผ่านเกณฑ์การประเมินตั้งแต่วงจรปฏิบัติการที่ 2 คิดเป็นร้อยละ 93.85 และในวงจรปฏิบัติการที่ 3 คิดเป็นร้อยละ 96.92 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่ผู้วิจัยได้กำหนดไว้ร้อยละ 75 สรุปได้ว่า การจัดการเรียนรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษา ร่วมกับเทคโนโลยีความจริงเสริม สามารถพัฒนาความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนให้สูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กมลฉัตร กล่อมอิ่ม. (2559). การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการสะเต็มศึกษา สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู. วารสารศึกษาศาสตร์, 14(4), 334–348.
เจนจิรา เครือทิวา. (2561). การศึกษาความสามารถในการคิดวิเคราะห์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) ร่วมกับเทคนิค KWDL (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
ดุสิต ขาวเหลือง, และ อภิชาติ อนุกูลเวช. (2561). การพัฒนาสื่อการเรียนรู้สามมิติแบบมีปฏิสัมพันธ์เสมือนจริงโดยใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม (Augmented Reality: AR) เพื่อพัฒนาทักษะการคิดของนักศึกษาอาชีวศึกษาที่มีระดับการคิดอย่างมีวิจารณญาณต่างกัน (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
ทิศนา แขมมณี. (2551). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปาริชาติ ประเสริฐสังข์. (2562). การออกแบบกิจกรรมสะเต็มศึกษาเพื่อส่งเสริมกระบวนการคิดแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์, 6(3), 383–395.
พันธมิตร ถือชาต. (2560). เทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม (Augmented Reality) เพื่อการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โรงเรียนบ้านหนองหว้า. (2567). แผนพัฒนาคุณภาพการศึกษา โรงเรียนบ้านหนองหว้า พ.ศ. 2567–2571. ร้อยเอ็ด: โรงเรียนบ้านหนองหว้า.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2565). แนวทางการจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษา (STEM Education). กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560–2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สินธวา คามดิษฐ์. (2559). ประเทศไทย 4.0 การศึกษาไทย 4.0: การศึกษา 4.0 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of educational objectives: Handbook I: Cognitive domain. David McKay.
Breiner, J. M., Johnson, C. C., Harkness, S. S., & Koehler, C. M. (2012). What is STEM? A discussion about conceptions of STEM education and partnerships. School Science and Mathematics, 112(1), 3–11. https://doi.org/10.1111/j.1949-8594.2011.00109.x.
Ennis, R. H. (2011). The nature of critical thinking: An outline of critical thinking dispositions and abilities. Indiana University. https://criticalthinking.net.
Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The action research planner (3rd ed.). Deakin University.
