การพัฒนาศักยภาพการบริหารจัดการโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพขององค์การบริหารส่วนจังหวัดร้อยเอ็ด Developing the Potential of Health Promotion Hospital Management of Roi Et Provincial Administration Organization
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาศักยภาพการบริหารจัดการภารกิจถ่ายโอนโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล (รพ.สต.) ขององค์การบริหารส่วนจังหวัดร้อยเอ็ด 2) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อศักยภาพการบริหารจัดการ และ 3) เสนอแนวทางพัฒนาศักยภาพการบริหารจัดการ รพ.สต. ขององค์การบริหารส่วนจังหวัดร้อยเอ็ด การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 30 คน ได้จากการเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วยกลุ่มระดับนโยบายและบริหาร กลุ่มระดับปฏิบัติการและจัดการ และกลุ่มเครือข่ายและผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย เก็บข้อมูลด้วยแบบสัมภาษณ์เชิงลึกแบบกึ่งโครงสร้าง ตรวจสอบความน่าเชื่อถือด้วยการตรวจสอบสามเส้าด้านข้อมูลและแหล่งข้อมูล รวมทั้งการยืนยันข้อมูลโดยผู้ให้ข้อมูล และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ศักยภาพการบริหารจัดการโดยรวมมีพัฒนาการเด่นชัดด้านโครงสร้างเชิงนโยบายและการบริหารแบบมีส่วนร่วม โดยมีการออกแบบโครงสร้างองค์กรที่ยืดหยุ่นตามขนาดหน่วยบริการและการกระจายอำนาจบริหารเงินบำรุง อย่างไรก็ตาม ยังมีข้อจำกัดจากความไม่สอดคล้องระหว่างระเบียบท้องถิ่นกับมาตรฐานวิชาชีพสาธารณสุข และการขาดแคลนบุคลากรระดับปฏิบัติการ 2) ปัจจัยที่ส่งผลต่อศักยภาพการบริหารจัดการมี 5 มิติ ได้แก่ ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ การหลอมรวมวัฒนธรรมองค์กร ความเชื่อมั่นของภาคีเครือข่าย เสถียรภาพทางการคลัง และความพร้อมด้านดิจิทัล โดยภาวะผู้นำและการสร้างความเชื่อมั่นเป็นปัจจัยสำคัญที่สุด 3) แนวทางพัฒนา ได้แก่ การบริหารจัดการระดับกลุ่มพื้นที่ การจัดทำแผนความก้าวหน้าและสวัสดิการบุคลากร การบริหารค่ายาและเวชภัณฑ์ระดับจังหวัด การเชื่อมโยงฐานข้อมูลสุขภาพดิจิทัล และการเสริมสร้างเครือข่ายธรรมาภิบาล เพื่อให้ระบบสุขภาพปฐมภูมิมีประสิทธิภาพและยั่งยืน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ขวัญมิ่ง คำประเสริฐ. (2563). บรรยากาศองค์การและประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรภาครัฐแนวใหม่. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏ.
นิพนธ์ ทาบุราญ. (2562). ภาวะผู้นำและการตัดสินใจเชิงนโยบายที่ส่งผลต่อประสิทธิผลในการปฏิบัติงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (รายงานการวิจัย). สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
เปรมชัย สโรบล. (2560). แนวคิดและรูปแบบการกระจายอำนาจด้านสาธารณสุขในประเทศไทย. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
พิทยา บวรวัฒนา. (2556). รัฐประศาสนศาสตร์: ทฤษฎีและแนวการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 18). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วินัย ลีสมิทธิ์ และ สมศักดิ์ ชุณหรัศมิ์. (2553). การกระจายอำนาจสาธารณสุขกับการปฏิรูประบบสุขภาพของไทย. สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.).
วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2549). การบริหารจัดการและการบริหารการพัฒนาขององค์กรตามรัฐธรรมนูญและหน่วยงานของรัฐ. สำนักพิมพ์นิติธรรม.
วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2561). การกระจายอำนาจและความอิสระทางการคลังขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. สำนักพิมพ์เอ็กซเปอร์เน็ท.
สมคิด บางโม. (2546). องค์การและการบริหาร (พิมพ์ครั้งที่ 3). นำอักษรการพิมพ์.
สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี. (2562). คู่มือตัวชี้วัดความพร้อมขององค์การบริหารส่วนจังหวัดในการรองรับภารกิจการถ่ายโอนสถานีอนามัยเฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษา นวมินทราชินี และโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล. กองกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น.
สำนักงานเลขาธิการสภานิติบัญญัติแห่งชาติ. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. สำนักการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
อภิมณี ปวรัชพิสิษฐ์. (2561). ทรัพยากรในการจัดการ (4M's) และระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการสำหรับผู้บริหารท้องถิ่น. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Bass, B. M., & Riggio, R. E. (2006). Transformational leadership (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
Laudon, K. C., & Laudon, J. P. (2020). Management information systems: Managing the digital firm (16th ed.). Pearson.
Lencioni, P. (2002). The five dysfunctions of a team: A leadership fable. Jossey-Bass.
Robbins, S. P., & Judge, T. A. (2019). Organizational behavior (18th ed.). Pearson.
Schein, E. H. (2010). Organizational culture and leadership (4th ed.). Jossey-Bass.