ปัจจัยที่ให้ความสำคัญในอิทธิพลเชิงนิเวศวิทยากับสมรรถนะทางวิชาการของบุคลากรทางการศึกษา สํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 3 Factors Emphasizing Ecological Influence on the Academic Performance of Educational Personnel in Nakhon Si Thammarat Primary Educational Service Area Office 3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับปัจจัยที่ให้ความสำคัญในอิทธิพลเชิงนิเวศวิทยา 2)ศึกษาระดับสมรรถนะทางวิชาการ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่ให้ความสำคัญในอิทธิพลเชิงนิเวศวิทยากับสมรรถนะทางวิชาการของบุคลากรทางการศึกษา สํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 3 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ บุคลากรทางการศึกษา จำนวน 385 คน ได้มาโดยใช้ตารางกำหนดขนาดตัวอย่างของ ตารางของ Krejcie & Morgan เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามการสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน
ผลการศึกษาพบว่า 1) ปัจจัยที่ให้ความสำคัญในอิทธิพลเชิงนิเวศวิทยา โดยรวม อยู่ในระดับค่อนข้างสูง เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า อันดับ 1 คือปัจจัยด้านบุคคล รองลงมาคือปัจจัยด้านองค์กรและอันดับสุดท้ายคือ ปัจจัยด้านเครือข่าย ตามลำดับ 2) สมรรถนะทางวิชาการ โดยรวมอยู่ในระดับค่อนข้างสูง เมื่อจำแนกเป็นรายด้าน พบว่า อันดับที่ 1 คือ ด้านการพัฒนาตนเองในงานวิชาการ รองลงมา คือด้านการแสวงหาและการใช้องค์ความรู้ในงานวิชาการ และอันดับสุดท้าย คือด้านการทำงานเป็นทีมในงานวิชาการ ตามลำดับ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่ให้ความสำคัญในอิทธิพลเชิงนิเวศวิทยากับสมรรถนะทางวิชาการของบุคลากรทางการศึกษา สํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 3 ด้วยวิธีการถดถอยพหุคูณ พบว่า ปัจจัยด้านเครือข่าย ปัจจัยด้านองค์กร ปัจจัยด้านบุคคล ให้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณ (R) มีค่าเท่ากับ 0.910 และสามารถอธิบายความผันแปรของปัจจัยที่ให้ความสำคัญในอิทธิพลเชิงนิเวศวิทยากับสมรรถนะทางวิชาการ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ได้ร้อยละ 82.80 (R2=0.828) และผลการทดสอบสมมติฐานปัจจัยที่ให้ความสำคัญในอิทธิพลเชิงนิเวศวิทยากับสมรรถนะทางวิชาการพบว่า มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ.(2560). แนวทางการดำเนินงานโครงการสถานศึกษาน้อมนำศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ: ศูนย์ขับเคลื่อนศาสตร์พระราชาในสถานศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
กฤษนุ ก้อสละ. (2564). การบริหารจัดการสภาพแวดลอมทางการเรียนรู้ของโรงเรียนในศูนย์เครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาวาวี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 2. ประชุมวิชาการแห่งมหาวิทยาลัยพะเยา.พะเยา:มหาวิทยาลัยพะเยา.
ชญากาญจธ์ ศรีเนตร,จำเนียร พลหารและกฤษกนก ดวงชาทม.(2566). รูปแบบการพัฒนาเครือข่ายความร่วมมือเพื่อพัฒนางานวิชาการโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 11(4), 1621–1634. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journal-peace/article/view/262295.
ชัชปพงศ์ ไทยเพชร์กุลและคณะ. (2567). รูปแบบการบริหารการพัฒนาการพึ่งตนเองและการปรับตัวของเด็กและเยาวชน ในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน สังกัดกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 17(2), 153–169. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/journaldru/article/view/265626.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน.(2557). การวิจัยเพื่อการสร้างแบบวัดความเชื่ออำนาจในตนทั่วไปและ เฉพาะกิจ เพื่อใช้กับวัยรุ่นไทยและการประเมินคุณลักษณะของคะแนนจากแบบวัด. วารสารจิตพฤติกรรมศาสตร์ : ระบบพฤติกรรมไทย, 11(2), 121-189.
ทนันเดช ยงค์กมล.(2562). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการเครือข่ายสถานศึกษาของโรงเรียนในเครือสารสาสน์.พะเยา: มหาวิทยาลัยพะเยา ศูนย์บรรณสารและสื่อการศึกษา.
ธนาคาร จันทร์ลือชัย,ธารินทร์ รสานนท์, โกศล มีคุณ,อัจฉรา วัฒนาณรงค์. (2025). รูปแบบการบริหารการพัฒนาสมรรถนะครูในโรงเรียนเครือคาทอลิก อัครสังฆมณฑลกรุงเทพ.วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน,10(2), 630–643. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmbr/article/view/277678.
ธนิกานต์ สุขวัฒน์. (2560).ปัจจัยที่ส่งผลต่อสมรรถนะหลักของบุคลากรครูที่ปฏิบัติงานในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 1. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. คณะศึกษาศาสตร์: มหาวิทยาลัยบูรพา.
ธิดารัตน์ วรรณพันธุ์และสมหญิง จันทรุไทย.(2563). ความคิดเห็นของครูต่อการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 2.วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์,7(6),217-228.
นนทวัตร ทาหอม.(2564). ความสัมพันธ์ระหว่างการทำงานเป็นทีมกับการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปราจีนบุรี เขต 2. คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
นิธิวัฒน์ อินทสิทธิ์.(2563). ปัจจัยเชิงสาเหตุแบบพหุระดับของประสิทธิผลการบริหารวิชาการ ของโรงเรียนมาตรฐานสากล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาในกรุงเทพมหานคร. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์,5(2),706-720.
ในตะวัน กำหอม.(2559).การวิจัยการบริหารการศึกษา.มหาสารคาม: โรงพิมพ์ทีคอมมหาสารคาม.
ในตะวัน กำหอม,ศักดิ์ชัย นิรัญทวี,โกศล มีคุณ,อัจฉรา วัฒนาณรงค์. (2024). ปัจจัยเชิงนิเวศวิทยาทางการศึกษาเพื่อพัฒนาคุณภาพนักศึกษา ของสถาบันอุดมศึกษา. สหวิทยาการและความยั่งยืนปริทัศน์ไทย, 13(2), 162–170. https://doi.org/10.14456/tisr.2024.32.
พงษ์ภิญโญ แม้นโกศล.(2564). ผลการทดลองใช้ระบบธนาคารสะสมหน่วยการเรียนรู้ของสถาบันการอาชีวศึกษาในจังหวัดตาก. วารสารบรรณศาสตร์ มศว., 14(1), 15-27.
พัฒนกิจ วงค์ลาศ,โกศล มีคุณ,ศักดิ์ชัย นิรัญทวี,วิภาภรณ์ ภู่วัฒนกุล. (2024). รูปแบบการบริหารการพัฒนาครูอาชีวศึกษาในการแสวงหาและใช้องค์ความรู้ เพื่อยกระดับวิชาชีพและคุณภาพชีวิต.วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์,9(4), 173–186.https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmbr/article/view/267745.
พิพัฒน์ ศรไพบูลย์.(2563). รูปแบบการพัฒนาการทำงานอย่างอุทิศตนของข้าราชการครู สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 26(2),190-204.
ภาคภูมิ ทองลาด. (2025). การพัฒนาทักษะการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศของบุคลากรทางการศึกษาเพื่อการเรียนการสอน โรงเรียนวัดบ้านชุ้ง (อิสระวิทยา) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 1. วารสารศรีขวาวนคร,1(1), 56–69. https://so13.tci-thaijo.org/index.php/joskn/article/view/1930.
รัตน์ฐาภัทร์ ธนโชติสุขสบาย.(2566). การบริหารสถานศึกษาโดยใช้หลักธรรมาภิบาลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.วารสารมณีเชษฐาราม, 7(3), 801–812. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JMCR/article/view/4963.
วันวิสา นาโสม.(2560). การจัดสภาพแวดล้อมที่ส่งผลต่อการจัดกิจกรรมลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้ ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น สังกัดส านักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 17.วิทยานิพนธ์ สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์.ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
สรายุทธ วรเวก. (2020). รูปแบบบริหารการพัฒนาครูเพื่อสร้างนักเรียนให้เป็นคนดี. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 9(2), 26–39. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NBJ/article/view/251644.
สายฝน วังกาวรรณ์. (2560). ทัศนคติของครูที่มีต่อสมรรถนะการบริหารงานของผู้บริหา โรงเรียนขนาดใหญ่ สหวิทยาเขตชลบุรี 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษาเขต 18. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สุทธสิริ จักษุรัตน์.(2566). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการกับการทำงานเป็นทีมในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 3. วารสารคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 7(1), 107.
อภิบาล สุวรรณโคตร และสมหญิง จันทรุไทย. (2563). การบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของสถานศึกษา ศูนย์เครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาหนองบุญมาก 2 สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 2. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(7), 73-86.
อมราลักษณ์ คล้ายเรือง,วาสนา ขัตติยวงษ์,สุวัฒน์ วิวัฒนานนท์. (2021). การพัฒนาตนเองของครูในโรงเรียนกลุ่มเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพการจัดการศึกษากลุ่มที่ 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(2), 254–269. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/252350.
อริญรดา ทศเทียน,นิคม นาคอ้าย. (2022). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการทำงานเป็นทีมกับการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 1. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(9), 431–445. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/255729.
Arnstein, S. (1969) A Ladder of Community Participation. Journal of the American Institute of Planners, 35, 216-224.
De Volder, M. & Lens, W. 1982. Academic Achievement and Future Time Perspective as a Cognitive – Motivational Concept. Journal of Personality and Social Psychology. 42: 566 – 571.
Hallinger, P.(2003) Leading Educational Change: Reflections on the Practice of Instructional and Transformational Leadership. Cambridge Journal of Education, 33, 329-352.
HALPIN, Andrew W. (1967). Theory and Research in Administration. New York: The MacMillan Company.
Hamel. G., & Prahalad. C.K. (1994). Competing for The Future. Boston, Massachusetts: Harvard Business School press.
House, J. S. (1981). Work stress and social support. Reading, MA: Addison-Wesley.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (1991). Educational administration, theory, research and practice. New York: McGraw-Hill.
Kraft, E. and Wang, J. (2010). An Exploratory Study of the Cyberbullying and Cyberstalking Experiences and Factors Related to Victimization of Students at a Public Liberal Arts College. International Journal of Technoethics, 1, 74-91.
McClelland, D.C. (1971). The Achievement Motive in Economic Growth. In: Kilby, P., Ed., Entrepreneurship and Economic Development. The Free Press New York, 108-122.
Rotter, J.B. (1966) Generalized Expectancies for Internal versus External Control of Reinforcement. Psychological Monographs, 80, 1-28.
Strickland, J.H. (1977) A Performance Prediction Model for the Darrieus Turbine. International Symposium on Wind Energy Systems, C3_39-C3_54.
Weiner, B.J. (2009). A theory of organizational readiness for change. Implementation Sci 4, 67 https://doi.org/10.1186/1748-5908-4-67.
