ONLINE MEDIA EXPOSURE BEHAVIOR RELATED TO TOURISM IN SAMUT SAKHON PROVINCE AND TOURISM BEHAVIOR IN SAMUT SAKHON PROVINCE OF THAI TOURISTS ONLINE MEDIA EXPOSURE BEHAVIOR RELATED TO TOURISM IN SAMUT SAKHON PROVINCE AND TOURISM BEHAVIOR IN SAMUT SAKHON PROVINCE OF THAI TOURISTS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The study on the behavior of receiving online media about tourism in Samut Sakhon Province and the behavior of Thai tourists in Samut Sakhon Province has 4 objectives: to study the behavior of receiving online media about tourism in Samut Sakhon Province, to study the behavior of Thai tourists in Samut Sakhon Province, to study the differences in demographic characteristics and the behavior of receiving online media about tourism in Samut Sakhon Province, and to study the relationship between the behavior of receiving online media about tourism in Samut Sakhon Province and the behavior of Thai tourists in Samut Sakhon Province.
This study is a quantitative research study using a survey research design. A questionnaire served as the data collection instrument. The study population is Thai tourists aged 18 years and over who have traveled to tourist attractions in Samut Sakhon Province from 2023 to the present at least once, with an unknown number. Therefore, the researcher selected 270 people to collect data.
The results of the study found that Thai tourists with different demographic characteristics have similar behavior in receiving online media about tourism in Samut Sakhon Province. And the behavior of receiving online media about tourism in Samut Sakhon Province is not related to the behavior of Thai tourists in Samut Sakhon Province.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์บทความ
References
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.). (2546). Upcoming Events. https://thai.tourismthailand.org
จิดาภา ทัดหอม. (2558). การตลาดผ่านสังคมออนไลน์ด้านความนิยมไม่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านช่องทางเฟซบุ๊กไลฟ์ของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
ชนิษฏา กลีบยี่สุ่น. (2561). พฤติกรรมการใช้สื่อออนไลน์ในการเข้าถึงข้อมูลด้านศัลยกรรมความงามของผู้บริโภค. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์,
ชิดชนก ศรีเมือง. (2561). พฤติกรรมและความคาดหวังของนักท่องเที่ยวในการท่องเที่ยวทางทะเลภาคตะวันออก. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต).
ดวงฤทัย พงศ์ไพฑูรย์. (2544). การเปิดรับข่าวสาร ความรู้ และทัศนคติเกี่ยวกับเพศศึกษาของวัยรุ่นในเขตกรุงเทพมหานคร. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ตุ้ย ชุมสาย. (2527). ปฐมบทแห่งวิชาการท่องเที่ยว. ไทยวัฒนาพาณิชย์.
นฤมล สนหอม. (2564). การตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ กระแสนิยม ความปลอดภัยและความไว้วางใจ และแรงจูงใจในการซื้อสินค้าออนไลน์ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าผ่านร้านค้าอินสตาแกรมของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
นิคม จารุมณี. (2544). การท่องเที่ยวและการจัดการอุตสาหกรรมท่องเที่ยว. โอเดียนสโตร์.
นิศา ชัชกุล. (2550). อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นุชนารถ รัตนสุวงศ์ชัย. (2554). กลยุทธ์การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม. วารสารมนุษยศาสตร์วิชาการ, 18(1), 31–50.
ปรมะ สตะเวทิน. (2533). การสื่อสารมวลชน: กระบวนการและทฤษฎี. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประสิทธิ ทองอุน. (2542). พฤติกรรมมนุษย์กับการพัฒนาตน. เธิร์ดเวฟ เอ็ดดูเคชัน.
ปาริฉัตร อึ้งจะนิล. (2554). พฤติกรรมนักท่องเที่ยวชาวไทยต่อการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ในรูปแบบตลาดเก่า กรณีศึกษาตลาดคลองสวน 100 ปี จังหวัดสมุทรปราการ. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ปิยารัตน์ ตรีรัตนประคอง. (2566). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมความตั้งใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยในแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติทางภาคใต้ของประเทศไทย. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหิดล. https://archive.cm.mahidol.
พิชญนันท์ นภาพรจินดาพัชร์. (2562). พฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีความตั้งใจที่จะเดินทางมาท่องเที่ยวในอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
พิมพา หิรัญกิตติ. (2552). การศึกษาพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงบริการทางการแพทย์ของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ. https://dric.nrct.go.th/Search/SearchDetail/228026
พิริยา เชยชิด. (2562). พฤติกรรมการท่องเที่ยวในประเทศกับการเปิดรับสื่อ ของกลุ่ม Gen Y ในกรุงเทพมหานครกับการตัดสินใจท่องเที่ยว หลังภาวะวิกฤต Covid-19. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ภคมน หงษ์คู. (2565). พฤติกรรมการท่องเที่ยวและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยในการท่องเที่ยวย่านเมืองเก่า จังหวัดสงขลา. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
รัศมีพร พยุงพงษ์ และเจกิตาน์ ศรีสรวล. (2564). พฤติกรรมการท่องเที่ยววิถีใหม่ของนักท่องเที่ยวชาวไทยในแหล่งท่องเที่ยวชายหาด อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี. วารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี, 17(3), 92–101.
วศินี อิ่มธรรมพร. (2559). การยอมรับเทคโนโลยี ความสะดวกในการใช้บริการ และการตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการสั่งอาหารผ่านแอปพลิเคชันของผู้บริโภคกลุ่มเจนเนอเรชั่นวาย (Gen Y) ในกรุงเทพมหานคร. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
วิไล พิศาลชนะกุล. (2551). พฤติกรรมการเปิดรับสื่อ การรู้จัก ทัศนคติของนักเรียนสตรีระดับมัธยมศึกษาในเขตกรุงเทพมหานครที่มีต่อนักร้องเกาหลี. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทร วิโรฒ.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2538). พฤติกรรมผู้บริโภคฉบับสมบูรณ์. บริษัทวสิทธิ์พัฒนา จำกัด.
ศิวัช จันทนาสุภาภรณ์. (2554). ทัศนคติที่มีต่อการเปิดรับสื่อออนไลน์บนเครือข่ายสังคมออนไลน์: กรณีศึกษานักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ศุภลักษณ์ อัครางกูร. (2551). พฤติกรรมนักท่องเที่ยว. คลังนานาวิทยา.
สำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว. (2546). ความหมายการท่องเที่ยว. http://www.tourism.go.th.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2560). การสำรวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ และการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2560.
สิทธิโชค จิตต์ประสงค์. (2554). พฤติกรรมนักท่องเที่ยวชาวไทยในการท่องเที่ยวอำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สิริลักษณ์ อุบลรัศมี. (2560). การเปิดรับสื่อ การแบ่งปันข้อมูล และการรู้เท่าทันข้อมูลด้านสุขภาพในสื่อสังคมออนไลน์. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุวสา ชัยสุรัตน์. (2537). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดและพฤติกรรมหลังการขาย. ภูมิบัณฑิตการพิมพ์.
อุษณีย์ ศรีภูมิ. (2544). ความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวต่อการท่องเที่ยวทัศนศึกษาในเขตฐานทัพเรือสัตหีบ. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
Mandala AI. (2563). Social Media มีความสำคัญกับการตลาดออนไลน์ในยุคนี้ อย่างไร ?.
Cronbach, L.J. (1963). Educational Psychology. New York : HarcourtBraceand World, Inc.
Goeldner, C., Ritchie, J. R. B. (2006). Tourism: principles, practices, philosophies (10th Ed.). Hoboken: Wiley India Pvt.
https://www.mandalasystem.com/blog/th/61/how-social-media-is-very-important-in-online-marketing
Merrill, J. C., & Lowenstein, R. L. (1971). Media Messages and Men: New Perspective In Communication. New York: David McKay
Michie J., Smith J. G. (1998). Globalization, Growth, and Governance: Creating an Innovative Economy (1st Edition). Oxford: Oxford University Press.
