The การพัฒนาเส้นใยจากใบอ้อยเพื่อการออกแบบสิ่งทอตามแนวคิดนิเวศเศรษฐกิจ
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนากระบวนการเส้นใยจากใบอ้อย และ 2) เพื่อถ่ายทอดเทคโนโลยีและพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์เส้นใยจากใบอ้อยสู่กลุ่มเป้าหมาย ใช้วิธีการแบบผสานวิธี โดยมุ่งเน้นการพัฒนาเส้นใยจากใบอ้อยในชุมชนตำบลเขาสามสิบ อำเภอเขาฉกรรจ์ จังหวัดสระแก้ว การศึกษาได้ดำเนินการโดยการเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 50 คน เครื่องมือในการเก็บข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามและการสัมภาษณ์เชิงลึก ผลการวิจัยพบว่ากระบวนการพัฒนาเส้นใยจากใบอ้อยโดยได้เลือกพันธุ์การเลือกพันธุ์อ้อยโดยใช้ใบอ้อยพันธุ์ LK92-11 เป็นวัตถุดิบในการผลิตเส้นใย และการแปรสภาพเส้นใยด้วยวิธีการหมักในน้ำหมักชีวภาพเป็นระยะเวลา 4 เดือน เป็นระยะเวลาที่ได้เส้นใยที่มีคุณภาพสูงสำหรับการผลิตสิ่งทอ นอกจากนี้ การใช้โซเดียมไฮดรอกไซด์ในการแปรสภาพเส้นใย อัตราส่วน 10 ลิตร : 2 กรัม ที่อุณหภูมิ 100 องศาเซลเซียส เวลา 1 ชั่วโมง ช่วยในการลอกคราบเยื่อใบอ้อย และช่วยให้เส้นใยมีความนุ่มและเหมาะสมต่อการผลิตเส้นด้ายและผ้าทอ ในด้านการถ่ายทอดเทคโนโลยีและพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์ผ้าทอ พบว่าการอบรมเชิงปฏิบัติการสร้างความรู้และทักษะให้กับสมาชิกในชุมชนได้อย่างมีประสิทธิภาพ การประเมินผลงานการพัฒนารูปแบบผ้าทอจากการแปรสภาพเส้นใยจากใบอ้อย ในด้านความเป็นเอกลักษณ์และศิลปหัตถกรรมของท้องถิ่นมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก การประเมินผลงานความสามารถผลิตได้จริง ใช้สอยได้ดี การใช้ประโยชน์ที่มีอยู่ในท้องถิ่น มีความเหมาะสม อยู่ในระดับมาก การประเมินผลงานมีความสวยงามและความน่าสนใจ รูปแบบแปลกใหม่สะดุดตา ในภาพรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก การประเมินผลงานเหมาะสมกับการใช้งาน การใช้ประโยชน์ได้คุ้มค่า มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก และการประเมินผลงานความแปลกใหม่ของชิ้นงาน สามารถเพิ่มมูลค่าในทางการตลาดได้ มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก การพัฒนากระบวนการแปรสภาพเส้นใย ทําให้ได้ข้อเสนอแนะที่เป็นประโยชน์ในการนําไปปรับใช้สําหรับการพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์การแปรสภาพเส้นใยจากใบอ้อย
Downloads
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
Copyright & License
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารศิลปะและวัฒนธรรมลุ่มแม่น้ำมูล

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกเรื่องที่ตีพิมพ์ในรูปแบบ เปิดให้เข้าถึง (Open Access) ภายใต้สัญญาอนุญาต CC BY-NC-ND 4.0 จะสามารถเข้าถึงได้ฟรีทันทีและอย่างถาวรสำหรับทุกคน โดยผู้อ่านสามารถอ่าน ดาวน์โหลด ทำสำเนา แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือเชื่อมโยงไปยังบทความได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย การใช้งานอนุญาตเฉพาะเพื่อวัตถุประสงค์ที่ไม่แสวงหากำไร (ไม่อนุญาตการใช้เพื่อการค้า) และต้องไม่ทำการดัดแปลงแก้ไขผลงาน (ไม่อนุญาตการดัดแปลง) การเข้าถึงไม่จำเป็นต้องขออนุญาตล่วงหน้าจากสำนักพิมพ์หรือผู้แต่ง ทั้งนี้ต้องมีการอ้างอิงถึงแหล่งตีพิมพ์ต้นฉบับอย่างถูกต้องและเหมาะสม
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมมลพิษ. (2559). รายงานสถานการณ์มลพิษของประเทศไทย ปี 2559. กรมควบคุมมลพิษ.
ทรงชัย มีเอี่ยม. (2567). ผลกระทบจากการบังคับใช้พระราชบัญญัติอ้อยและน้ำตาลทราย พ.ศ. 2527 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2565 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
มหาวิทยาลัยมหิดล. (2551). แนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพอุตสาหกรรม สู่ความยั่งยืน. มหาวิทยาลัยมหิดล.https://en.mahidol.ac.th/EI/Downloads/p8_48_EE_pocketbook.pdf
รัชพล พะวงศ์รัตน์. (2558). กระบวนการปรับสภาพเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตเอทานอลจากวัสดุ เหลือทิ้งทางการเกษตรประเภทลิกโนเซลลูโลส. Veridian E-Journal, Science and Technology Silpakorn University, 2(1), 143 - 157.
เลิศลักษณ์ เจริญสมบัติ. (2564). การประยุกต์ใช้แนวคิดระบบเศรษฐกิจหมุนเวียนกับวิสาหกิจชุมชน. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 24(1), 145 - 155.
วิลาวรรณ น้อยภา และ วาสิฐี ภักดีลุน. (2564). การจัดการและลดการเผาในพื้นที่เกษตรของประเทศไทย. มูลนิธิสถาบันสิ่งแวดล้อมไทย. https://www.tei.or.th/file/files/Agricultural%20Burning%20Management%20in%20Thailand_TEI-th.pdf
สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และ สำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ. (2564). การประเมินประสิทธิภาพเชิงเศรษฐกิจของรัฐวิสาหกิจไทย. สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และ สำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ.
สำนักงานสถิติจังหวัดร้อยเอ็ด. (2561). การวิเคราะห์และสรุปสถานการณ์ข้อมูลจังหวัดร้อยเอ็ด : ด้านเศรษฐกิจ “อ้อย”. สำนักงานสถิติจังหวัดร้อยเอ็ด. https://roiet.nso.go.th/images/roiet/61aoi.pdf
สุภางค์ จันทวานิช. (2554). การวิเคราะห์ข้อมูลในการวิจัยเชิงคุณภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 10). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.