Value Creation for Cultural Handicrafts: Management and Marketing Strategies for the Baisri Business
Abstract
This research aims to 1) investigate the patterns and dynamics of the current Baisri retail trade, 2) analyze problems and obstacles in creating added marketing value, and 3) propose management and marketing strategies to elevate the Baisri business. Employing a qualitative research approach based on phenomenology, data were collected through in-depth interviews with 20 key informants, comprising experienced Baisri business operators in Bangkok. Data were analyzed using thematic analysis. The findings reveal that: 1) Business patterns and dynamics: The industry exhibits high dynamism, categorized into professional and supplementary business models, with diverse strategies for identity creation to meet personalized demands. 2) Problems and Obstacles: Key challenges include human resource management limitations, fluctuating raw material costs, and a lack of knowledge in modern brand communication for differentiation. 3) Value Creation Strategies: Two strategic dimensions are proposed: (1) Integrated Management Strategy, focusing on upgrading entrepreneurial competencies, lean production planning, and effective cost management; and (2) Creative Value Marketing Strategy, emphasizing storytelling to translate spiritual beliefs into brand value and product innovation to expand market opportunities. These findings offer concrete guidelines for elevating Thai handicrafts within the creative economy.
Downloads
Article Details
How to Cite
Section
Research Articles
Categories
Copyright & License
Copyright (c) 2026 Arts and Culture Journal of the Lower Moon River

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
All articles published open access under the CC BY-NC-ND 4.0 license will be immediately and permanently free for everyone to read, download, copy, distribute, print, search, or link to articles free of charge. Use of the articles is permitted for non-commercial purposes only and without modifications. Access does not require prior permission from the publisher or the author, provided that the original publication is appropriately and adequately cited.
References
กนกกาญจน์ คําบุญชู และ ธนัสถา โรจนตระกูล. (2565). คุณลักษณะของผู้ประกอบการและกลยุทธ์ที่มีผลต่อความสำเร็จในการดำเนินธุรกิจวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs). Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(12), 397 - 411.
กัลยกร กิตติญาชวลิต, ชีวัน ทองสอดแสง และ ศิกาญจน์มณี ไซเออร์ส. (2568). สมุนไพรไทยเสน่ห์บุหงา : การพัฒนาบรรจุภัณฑ์และการรับรู้คุณค่าของผู้บริโภคที่มีผลต่อความเต็มใจซื้อของผู้ใช้. วารสารสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 9(4), 502 - 515.
เกตุวดี มินสาคร และ ปราณี เอี่ยมละออภักดี. (2568). ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จของผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม ในเขตจังหวัดกรุงเทพมหานคร. วารสารนวัตกรรมการวิจัยเพื่อสังคม, 1(6), 25 - 38.
จตุพร จันทารัมย์, วณิชา แผลงรักษา และ นลินทิพย์ พิมพ์กลัด. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างกลยุทธ์การจัดการองค์กรสมัยใหม่และการบริหารจัดการธุรกิจกับความได้เปรียบ ทางการแข่งขันและความสำเร็จในการดำเนินงานของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในจังหวัดบุรีรัมย์. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 7(5), 58 - 73.
ณัฐพงศ์ สันติธัญญาโชค และ มงคล เอกพันธ์. (2565). การบริหารลูกค้าสัมพันธ์สมัยใหม่ที่ส่งผลต่อความจงรักภักดีของลูกค้า ธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมแห่งประเทศไทย สำนักงานเขต 14. วารสารการจัดการและการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 9(1), 17 - 35.
ดลฤดี พลมิตร และ สมจิตร ล้วนจำเริญ. (2566). ความท้าทายของการเป็นผู้ประกอบการกับความสำเร็จในการแข่งขันยุคใหม่ ตามแนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์. วารสารการจัดการและการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 10(1), 271 - 284.
นิสากร พุทธวงศ์, คงฤทธิ์ รีวงษ์ และ รัตนา สุวรรณทิพย์. (2568). การศึกษารูปแบบการพัฒนาผลิตภัณฑ์และการส่งเสริมการตลาดดิจิทัล สำหรับดอกไม้กันเกราประดิษฐ์จากดินไทยโดยกลุ่มผู้สูงอายุเพื่อสร้างอาชีพที่ยั่งยืน. วารสารวิจัยและพัฒนาอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง, 4(3), 150 - 160.
บงกช รุงกรไพศาล, เสรี วงษมณฑา, ชวลีย ณ ถลาง และ ชุษณะ เตชะคณา. (2569). แนวทางการจัดการเชิงกลยุทธ์เพื่อยกระดับเมืองพัทยาสู่การเป็นจุดหมายปลายทางเรือสำราญระดับโลกบนฐานความยั่งยืน. วารสารพุทธศาสน์สังคมร่วมสมัย, 5(1), 47 - 64. https://so11.tci-thaijo.org/index.php/JCBS/article/view/3281
บังอร สุขจันทร์. (2568). กลยุทธ์ส่วนประสมทางการตลาดที่เหมาะสมสำหรับผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรเพื่อเพิ่มขีดความ
สามารถทางการแข่งขันของชุมชนบ้านหว้าน ตำบลน้ำคำ อำเภอเมือง จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารพุทธศาสตร์ มจร. อุบลราชธานี, 7(1), 223 - 236.
บุปผา ลาภะวัฒนาพันธ์. (2568). กลยุทธ์การสร้างแบรนด์ของสุดยอดผู้ประกอบการสินค้าชุมชนแห่งปี เพื่อปรับตัวเข้าสู่สังคมวิถีชีวิตใหม่ในยุคดิจิทัล. วารสารนิเทศศาสตร์, 43(2), 43 - 61.
บูรณ์เชน สุขคุ้ม. (2567). กลยุทธ์การสื่อสารอัตลักษณ์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวของกลุ่มชาติพันธุ์กูย ในจังหวัดสุรินทร์และจังหวัดศรีสะเกษ. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(2), 971 - 988.
ประเชิญ ติยะปัญจนิตย์. (2565). การจัดการเชิงกลยุทธ์และกลยุทธ์การสร้างความสัมพันธ์กับลูกค้าเพื่อเพิ่มศักยภาพทางธุรกิจ กรณีศึกษาโรงแรมบูติคสไตล์สมัยใหม่ในภาคตะวันออก. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(1), 50 - 62.
ปัญญดา จันทกิจ. (2568). การพัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์ชุมชนที่โดดเด่นเพื่อการมุ่งเน้นตลาดด้วยส่งเสริม ขีดความ
สามารถในการแข่งขันของผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชน. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 5(3), 965 - 979.
เปรม ธนไตรภพ. (2567). การพัฒนาโมเดลเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อการดำเนินงานธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมประเภทการค้าปลีกในกรุงเทพมหานคร. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 7(3), 860 - 872.
พิพิธภัณฑ์พระตำหนักดาราภิรมย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2565). เล่าเรื่องล้านนากับดาราภิรมย์ : บายศรีล้านนา ตอน “ประเภทของบายศรี”. สำนักบริหารศิลปวัฒนธรรม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. https://www.cuartculture.chula.ac.th/news/12447/.
มูลนิธิโครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน. (ม.ป.ป.). บายศรี. มูลนิธิโครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน. https://saranukromthai.or.th/oldchild/2097.
รัศมี อัจฉริยไพศาลกุล และ จารวี กมลศิริพิชัยพร. (2568). แนวทางการยกระดับศูนย์การเรียนรู้ภูกะเหรี่ยงสู่การเป็นสถานที่จัดงานอีเว้นท์เชิงวัฒนธรรมที่มีอัตลักษณ์. วารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี, 21(3), 74 - 86.
รุ่งฤทัย รําพึงจิต, จักรพงษ์ แพทย์หลักฟ้า และ กิตติกรณ์ นพอุดมพันธ์. (2568). บายศรี: ภูมิปัญญาและความเชื่อของชาวอีสานลุ่มน้ำโขง. วารสารปาริชาต, 38(2), 553 - 566. https://doi.org/10.55164/pactj.v38i2.276445 DOI: https://doi.org/10.55164/pactj.v38i2.276445
รุจิกาญจน์ สานนท์ และ ณฐมน บัวพรมมี. (2567). การพัฒนาขีดความสามารถทางการตลาดของธุรกิจวิสาหกิจชุมชนกลุ่มเพาะเลี้ยงเห็ดด้วยการตลาดดิจิทัลและการสื่อสารทางการตลาด. วารสารวิชาการสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 10(1), 173 - 185.
วรรณภา นิ่มอ่อน. (2568). มูเตลู: ปรากฎการณ์ทางวัฒนธรรมกับการสื่อสารธุรกิจความเชื่อในยุคดิจิทัล สู่ Soft Power ไทย. วารสารนิเทศศาสตร์ มสธ., 15(1), 74 - 88.
แว่นแก้ว ชัยอาราม, วิทยาธร ท่อแก้ว และ กรกช ขันธบุญ. (2568). กลยุทธ์การสื่อสารเพื่อสร้างการมีส่วนร่วมในการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมบริบทประเทศไทย. วารสารนิเทศศาสตร์ มสธ., 15(2), 85 - 103.
สมบูรณ์ วัฒนะ, เริงวิชญ์ นิลโคตร, ประยูร สุยะใจ และ สุวิญ รักสัตย์. (2566). การบูรณาการพระพุทธศาสนาเพื่อสร้างคุณค่าตามคติสุวรรณภูมิ กรณีวัดพระปฐมเจดีย์. ธรรมธารา วารสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา, 9(1), 80 - 111.
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (ม.ป.ป.). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. https://dictionary.orst.go.th/
สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ (องค์การมหาชน). (ม.ป.ป.). แผนปฏิบัติการด้านการส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ระยะที่ 1 (พ.ศ. 2563 - 2565). https://www.cea.or.th/storage/app/media/GOV/Thailand-Creative-Economy-Plan-Phrase%20I-2020-2023-TH.pdf
สุจิตต์ วงษ์เทศ. (2563). บายศรี ข้าวสุกข้าวขวัญ เซ่นสังเวยผีแถนผีฟ้า. มติชนสุดสัปดาห์. https://www.matichon.co.th/weekly/column/article_321274.
สุธี ขวัญเงิน, ฑาริกา พลโลก และ จิตติมา สกุลเจียมใจ. (2568). กลยุทธ์การจัดการ SMEs ให้สำเร็จอย่างยั่งยืน. วารสารพุทธอาเซียนศึกษา, 10(1), 261 - 274.
สุพิชญา มิ่งแก้ว และ กตัญญู หิรัญญสมบูรณ์. (2564). ปัจจัยแห่งความสำเร็จของธุรกิจขายพวงมาลัยดอกไม้สดในเขตภาคกลาง. วารสารบริหารธุรกิจ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง, 11(1), 52 - 66.
อรพินท์ อินวงค์, ฐิติพร สะสม และ ธนวัฒน์ ศรีลา. (2565). กระบวนการยกระดับสินค้าและผลงานด้านศิลปะในเชิงพาณิชย์ของศิลปิน ในกลุ่มจังหวัดล้านนา. วารสารปัญญาปณิธาน, 7(1), 139 - 152.
อรอนงค์ สุวรรณจักร. (2561). วิถีทางเข้าสู่อาชีพอิสระของผู้สำเร็จการศึกษาทาง คหกรรมศาสตร์ วิทยาลัยอาชีวศึกษา. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค, 4(2), 221 - 232.
อักษร โพธิราชา. (2567). วิเคราะห์พิธีกรรมการบูชาแม่โพสพ: ความเชื่อและการดำรงอยู่ในสังคมเกษตรกรรมสมัยใหม่. วารสารภาษาและวัฒนธรรมศึกษา, 3(2), 10 - 17.
อิศรุต คุณประสาท, ลัสดา ยาวิละ และ รัตนาสิทธิอ่วม. (2566). การบริหารลูกค้าสัมพันธ์ (CRM) และความรับผิดชอบต่อสังคม (CSR) ที่มีผลต่อภาพลักษณ์ของธนาคารอาคารสงเคราะห์ภาคเหนือตอนล่าง. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 5(3), 109 - 122.
เอกชัย เรืองรัตน์, สุดา สุวรรณาภิรมย์ และ ธิปัทย์ โสตถิวรรณ์. (2567). โมเดลปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จอย่างยั่งยืนในการบริหารคลังสินค้าขนาดเล็กบนความปกติใหม่. วารสารวิจยวิชาการ, 7(2), 97 - 116. https://doi.org/10.14456/jra.2024.37.
Caulfield, J. (2019). How to Do Thematic Analysis. Scribbr.
Fink, G. (2023). The Theory of Cultural Capital in Higher Education and Its Influence on Equity. Every Learner Everywhere.
Zhang, J. (2026). กลยุทธ์การออกแบบผลิตภัณฑ์ทางวัฒนธรรมและสร้างสรรค์ในจิตวิญญาณแห่งยุคสมัย อนุสัญญาสามัคคีต้าเหยาซาน. วารสารศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์, 1(2).