ปัญหาและแนวทางการเพิ่มการรับรู้กฎหมายพื้นฐานของประชาชน กรณีศึกษา ตำบลคลองใหม่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
คำสำคัญ:
กฎหมายพื้นฐาน, การรับรู้, ประชาชนบทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง ปัญหาและแนวทางการเพิ่มการรับรู้กฎหมายพื้นฐานของประชาชน กรณีศึกษา ตำบลคลองใหม่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม เพื่อศึกษาปัญหาและหาแนวทางการแก้ไขเกี่ยวกับการรับรู้กฎหมายพื้นฐานของประชาชน โดยใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ จากการเก็บรวบรวมข้อมูลสัมภาษณ์และสนทนากลุ่ม โดยผลวิจัยพบว่า ประชาชนในพื้นที่มีความรู้ความเข้าใจกฎหมาย ในระดับต่ำ หน่วยงานของรัฐมีการให้ความรู้เกี่ยวกับกฎหมายที่ไม่เพียงพอและช่วงอายุ อาชีพมีผลต่อการรับรู้กฎหมายที่แตกต่างกัน โดยควรกำหนดให้หน่วยงานของรัฐจัดอบรมให้ความรู้แก่ประชาชน ในพื้นที่ พร้อมให้หน่วยงานของรัฐจัดให้มีการประชาสัมพันธ์ด้านกฎหมายอย่างสม่ำเสมอ และควรมีเนื้อหากฎหมายที่เหมาะสมกับวัยและสามารถเข้าถึงได้ง่าย ซึ่งมีข้อเสนอแนะให้มีการอบรมความรู้กฎหมายให้กับประชาชนและเจ้าหน้าที่ โดยให้ประชาชนมีโอกาสศึกษากฎหมายจากคู่มือหรือ ชุดองค์ความรู้ที่สามารถเข้าถึงได้ทุกที่ทุกเวลา
เอกสารอ้างอิง
กิจฐเชต ไกรวาส. (2561). รูปแบบการให้การศึกษาทางการเมืองเพื่อสร้างความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตย. วารสารชุมชนมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 12(1), 228–244.
เกียรติขจร วัจนะสวัสดิ์. (2555.) กฎหมายอาญาความผิด (พิมพ์ครั้งที่ 2). จิรรัชการพิมพ์.
จตุพร ออมสิน. (2564). การวิเคราะห์เชิงวิพากษ์กรอบแนวคิดทฤษฎีทางสังคมในศาสตร์พื้นฐานการศึกษาร่วมสมัย. วารสารครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 49(1), 1-19.
ณรงค์เดช สรุโฆษิต. (2552.) กฎหมายเกี่ยวกับการรับฟังความเห็นของประชาชนในประเทศอังกฤษศึกษาเปรียบเทียบพระราชบัญญัติการรับฟังความคิดเห็นของประชาชน พ.ศ.ชสถาบันพระปกเกล้า.
ณัฐพงษ์ คันธรส, อัมฤตา สารธิวงศ์, และอัญธิชา รุ่งแสง. (2564). การมีสวนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองเขลางคนคร อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้, 4(1), 1-18.
เทียมดาว ทองโกฏิ และคณะ. (2565). การรับรู้และความคิดเห็นของประชาชนต่อการดำเนินงานตามพระราชบัญญัติการป้องกันและแก้ไขปัญหาการตั้งครรภ์ในวัยรุ่น พ.ศ. 2559. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9: วารสารส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม, 10(1), 45-61.
ธนาชัย สุนทรอนันตชัย และคณะ. (2562.) หน้าที่ของพลเมืองกับการเสริมสร้างสิทธิเสรีภาพสู่ความ เป็นพลเมืองตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
นุรัตน์ ปวนคำมา, และฤทธิภัฏ กัลยาณภัทรศิษฏ์. (2565). มาตรการทางกฎหมายในการกำกับดูแลและส่งเสริมธุรกิจแบ่งปันที่พักแรมระยะสั้น: ศึกษาเปรียบเทียบประเทศไทย ประเทศญี่ปุ่น และเมืองซานฟรานซิสโก ประเทศสหรัฐอเมริกา. วารสารวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์, 51(2), 250-291.
ปรตี ประทุมสุวรรณ์. (2562). การศึกษาเพื่อการพัฒนาความเป็นพลเมืองโลก: การเรียนรู้แบบบูรณาการสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารการบริหารและนวัตกรรมการศึกษา, 2(1), 90-103.
ประเวศ วะสี. (2555). ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ความเท่าเทียมและการพัฒนา. มูลนิธิสาธารณสุข แห่งชาติ (มสช).
ปาริชาติ วลัยเสถียร. (2543). กระบวนการและเทคนิคการทำงานของนักพัฒนา. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ผุสดี กลิ่นเกสร. (2562). หนังสือประมวลบทความ. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
ไพบูลย์ วราหะไพฑูลย์. (2551). กฎหมายพื้นฐานสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี. พี. เพรส.
ยุวิสส์ร์ชญา ยกซิ่ว. (2566). ตัวบทย่อมาตราสำคัญ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์. พี.เค.เค.
พริ้นติ้ง.
วัฒนา คณาวิทยา. (2566). กฎหมายต้นแบบว่าด้วยแบบของสัญญาในสัญญาซื้อขายสินค้าระหว่างประเทศ. วารสารวิชานิติศาสตร์มหาวิทยาลัยทักษิณ, 11(2), 72–83.
วุฒิชัย จำนงค์. (2523.) พฤติกรรมการตัดสินใจ. โอเดียนสโตร์.
สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา ปฏิบัติหน้าที่สํานักงานเลขาธิการสภานิติบัญญัติแห่งชาติ. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา ปฏิบัติหน้าที่ สํานักงานเลขาธิการสภานิติบัญญัติแห่งชาติ.
อธิพัฒน์ วรนิธิภาคย์. (2566). ปรัชญาทางสังคมศาสตร์และการวิเคราะห์ทฤษฎีลำดับขั้นของความต้องการของอับราฮัม ฮาโรลด์ มาสโลว์. วารสารวิชาการไทยวิจัยและการจัดการ, 4(3), 57-71.
อับดุลเลาะ เจ๊ะหลง, และจิรัชยา เจียวก๊ก. (2563). การถอดบทเรียนเพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิตใน มนุษย์. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 14(2), 241-250.
อารมณ์ โกงเหลง, และสมนึก เอื้อจิระพงษ์พันธ์. (2561). การรับรู้เกี่ยวกับพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 ของเยาวชนที่ใช้รถจักรยานยนต์ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์, 11(2), 225-248.
ไฟล์ประกอบ
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
