ภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการสกัดสีธรรมชาติ : ทางเลือกเชิงสร้างสรรค์ในการเรียนการสอนศิลปะ ร่วมสมัยแบบบูรณาการร่วมกับหัตกรรมผ้าด้นมือ
คำสำคัญ:
สีธรรมชาติ , หัตกรรมผ้าด้นมือ , ภูมิปัญญาท้องถิ่น , ศิลปะร่วมสมัย, การเรียนรู้แบบบูรณาการบทคัดย่อ
บทความนี้นำเสนอแนวทางการจัดการเรียนการสอนศิลปะร่วมสมัยบนฐานของภูมิปัญญาท้องถิ่น โดยบูรณาการหัตถกรรมผ้าด้นมือกับการสกัดสีธรรมชาติจากพืชในชุมชน เพื่อพัฒนา “รูปแบบการเรียนรู้ศิลปะร่วมสมัยแบบบูรณาการ” ที่ไม่เพียงเน้นความคิดสร้างสรรค์ แต่ยังสอดคล้องกับแนวคิดด้านวัฒนธรรม ความยั่งยืน และนวัตกรรมทางการศึกษา
รูปแบบการเรียนรู้ดังกล่าวอิงกระบวนการซึ่งเชื่อมโยงการคิดวิเคราะห์ การออกแบบ และการเรียนรู้เชิงปฏิบัติผ่านสื่อผ้าด้นมือและสีธรรมชาติ โดยประกอบด้วย 4 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ 1) ความคิดสร้างสรรค์ที่เน้นการแปลงแนวคิดเป็นงานศิลป์ 2) มิติศิลปะร่วมสมัยที่เชื่อมโยงประเด็นสังคมกับวัสดุพื้นบ้าน 3) การบูรณาการหัตถกรรมผ้าด้นมือเพื่อสะท้อนอัตลักษณ์ท้องถิ่น และ 4) การจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนานวัตกรรมศิลปะร่วมสมัย โดยใช้ชุมชนเป็นฐานการเรียนรู้ และส่งเสริมการวิพากษ์ในบริบทวัฒนธรรมของผู้เรียน
กิจกรรมการเรียนรู้ประกอบด้วยการสำรวจภูมิปัญญาท้องถิ่น การสกัดและทดลองสีจากพืชท้องถิ่น การด้นเย็บผ้าเพื่อสร้างผลงานศิลปะร่วมสมัย และการจัดแสดงผลงานในรูปแบบนิทรรศการสร้างสรรค์ ทั้งในพื้นที่จริงและสื่อดิจิทัล โดยเน้นให้ผู้เรียนสร้าง “คุณค่าใหม่” ให้กับทุนวัฒนธรรมของชุมชนผ่านการตีความร่วมสมัย และการสื่อสารความคิดเชิงสังคม
ผลลัพธ์ทางการเรียนรู้ที่คาดหวัง ได้แก่ การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์และการออกแบบเชิงวิพากษ์ การส่งเสริมสมาธิและทักษะประณีต การทำงานร่วมกัน และความเข้าใจในคุณค่าทางวัฒนธรรม ซึ่งสอดคล้องกับแนวทางการเรียนรู้เพื่อเป้าหมายการพัฒนาอย่างยืน (SDGs) ทั้งด้านคุณภาพการศึกษาและการอนุรักษ์วัฒนธรรม
เอกสารอ้างอิง
ขนิษฐา จิตรหลัง. (2565, มีนาคม 18). การคิดสร้างสรรค์. ระเบียงบรรณปันสาระ. https://library.wu.ac.th/km/การคิดสร้างสรรค์-2/
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, คณะจิตวิทยา. (2566, พฤศจิกายน 2). ความคิดสร้างสรรค์-Creativity. https://www.psy.chula.ac.th/th/feature-articles/creativity/
ณัฐพงศ์ พรมมี. (2564). แนวคิดการใช้สีธรรมชาติในงานศิลปะร่วมสมัย. วารสารวิชาการศิลปกรรมศาสตร์, 14(2), 25-39.
ทิวาพร อรรคอำนวย. (2565). ศิลปศึกษาที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญในการพัฒนาท้องถิ่น. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 12(3), 149-158. https://journal.pbru.ac.th/admin/upload/article/0827-2023-01-24.pdf
ธนพร ทองอินทร์. (2565). การพัฒนากระบวนการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ด้วยศิลปะหัตถกรรมผ้าด้นมือในโรงเรียนชุมชน [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พรทิพย์ วงศ์ขจรเกียรติ. (2563). การออกแบบผลิตภัณฑ์ผ้าด้นมือเพื่อเพิ่มมูลค่างานหัตถกรรม. คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พรรัก เชาวนโยธิน, กมล เผ่าสวัสดิ์, และเกษม เพ็ญภินันท์. (2562). รูปแบบการสร้างสรรค์ผลงานศิลปะ ร่วมสมัยกรณีศึกษา Tino Sehgal. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and Arts), 12(4), 588-605. https://he02.tci-thaijo.org /index.php/Veridian-E-Journal/article/view/182478/149962
ภัทรานิษฐ์ สิทธินพพันธ์, และเก่งกาจ ต้นทองคำ. (2557). การย้อมสีธรรมชาติ ชุมชนบ้านทัพคล้าย. สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
ภัทรานิษฐ์ สิทธินพพันธ์, และเก่งกาจ ต้นทองคำ. (2559). การจัดชุดโครงสร้างสี สีธรรมชาติผ้าทอเพื่อพัฒนาต้นแบบผลิตภัณฑ์ภูมิปัญญาท้องถิ่น. สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
ลั่นทม จอนจวบทรง. (2552). กระบวนการถ่ายทอดความรู้ท้องถิ่นสู่คนรุ่นใหม่และการใช้เทคโนโลยี สารสนเทศ กรณีศึกษาการถ่ายทอดความรู้เรื่อง ผักพื้นบ้านของชุมชนในภาคตะวันออกของประเทศไทย. มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย. (2568, กันยายน 5). ศิลปะร่วมสมัย คืออะไร?. https://www.facebook.com/share/p/16sgjw3NYK/
สุกัญญา แสงสุวรรณ. (2563). การจัดการเรียนรู้ศิลปะบูรณาการภูมิปัญญาชาวบ้าน: กรณีศึกษาชุมชนบ้านแม่สาใหม่. วารสารครุศาสตร์วิจัย, 9(3), 65-80.
Adamson, G. (2007). Thinking through craft. Berg Publishers.
Brennan, M. (2023, February 2). Importance of incorporating local culture into community development. Penn State Extension. https://extension.psu.edu /importance-of-incorporating-local-culture-into-community-development
dans le gris. (2024). What is contemporary art? Definition, characteristics and artists. https://danslegris.com/blogs/journal/what-is-contemporary-art
Guilford, J. P. (1967). The nature of human intelligence. McGraw-Hill Book.
Narayanaswamy, N. (2007). Natural dyes: Their chemistry and application to textiles. NITRA.
Srisakorn, W. (2016). The cultural value of hand-stitched textile art in Northeastern Thailand. Journal of Thai Art Education, 12(1), 45-62.
Sukprasert, P. (2021). Indigenous knowledge and natural dyeing practices among Thai artisans: A study of sustainability and innovation. Asian Journal of Craft Studies, 5(2), 78-91.
Tingsanchali, S. (2019). Contemporary art education in Thailand: Integration of local crafts in creative pedagogy. Art and Design Education Journal, 14(3), 102-117.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม