ภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการสกัดสีธรรมชาติ : ทางเลือกเชิงสร้างสรรค์ในการเรียนการสอนศิลปะ ร่วมสมัยแบบบูรณาการร่วมกับหัตกรรมผ้าด้นมือ

ผู้แต่ง

  • เก่งกาจ ต้นทองคำ สาขาวิชาศิลปศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
  • ศิริวัฒน์ แสนเสริม สาขาวิชาศิลปศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
  • ปฏิภาณ เจริญสุข สาขาวิชาศิลปศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม

คำสำคัญ:

สีธรรมชาติ , หัตกรรมผ้าด้นมือ , ภูมิปัญญาท้องถิ่น , ศิลปะร่วมสมัย, การเรียนรู้แบบบูรณาการ

บทคัดย่อ

บทความนี้นำเสนอแนวทางการจัดการเรียนการสอนศิลปะร่วมสมัยบนฐานของภูมิปัญญาท้องถิ่น  โดยบูรณาการหัตถกรรมผ้าด้นมือกับการสกัดสีธรรมชาติจากพืชในชุมชน เพื่อพัฒนา “รูปแบบการเรียนรู้ศิลปะร่วมสมัยแบบบูรณาการ” ที่ไม่เพียงเน้นความคิดสร้างสรรค์ แต่ยังสอดคล้องกับแนวคิดด้านวัฒนธรรม ความยั่งยืน และนวัตกรรมทางการศึกษา

รูปแบบการเรียนรู้ดังกล่าวอิงกระบวนการซึ่งเชื่อมโยงการคิดวิเคราะห์ การออกแบบ และการเรียนรู้เชิงปฏิบัติผ่านสื่อผ้าด้นมือและสีธรรมชาติ โดยประกอบด้วย 4 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ 1) ความคิดสร้างสรรค์ที่เน้นการแปลงแนวคิดเป็นงานศิลป์ 2) มิติศิลปะร่วมสมัยที่เชื่อมโยงประเด็นสังคมกับวัสดุพื้นบ้าน  3) การบูรณาการหัตถกรรมผ้าด้นมือเพื่อสะท้อนอัตลักษณ์ท้องถิ่น และ 4) การจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนานวัตกรรมศิลปะร่วมสมัย โดยใช้ชุมชนเป็นฐานการเรียนรู้ และส่งเสริมการวิพากษ์ในบริบทวัฒนธรรมของผู้เรียน

กิจกรรมการเรียนรู้ประกอบด้วยการสำรวจภูมิปัญญาท้องถิ่น การสกัดและทดลองสีจากพืชท้องถิ่น การด้นเย็บผ้าเพื่อสร้างผลงานศิลปะร่วมสมัย และการจัดแสดงผลงานในรูปแบบนิทรรศการสร้างสรรค์ ทั้งในพื้นที่จริงและสื่อดิจิทัล โดยเน้นให้ผู้เรียนสร้าง “คุณค่าใหม่” ให้กับทุนวัฒนธรรมของชุมชนผ่านการตีความร่วมสมัย และการสื่อสารความคิดเชิงสังคม

ผลลัพธ์ทางการเรียนรู้ที่คาดหวัง ได้แก่ การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์และการออกแบบเชิงวิพากษ์ การส่งเสริมสมาธิและทักษะประณีต การทำงานร่วมกัน และความเข้าใจในคุณค่าทางวัฒนธรรม ซึ่งสอดคล้องกับแนวทางการเรียนรู้เพื่อเป้าหมายการพัฒนาอย่างยืน (SDGs) ทั้งด้านคุณภาพการศึกษาและการอนุรักษ์วัฒนธรรม

เอกสารอ้างอิง

ขนิษฐา จิตรหลัง. (2565, มีนาคม 18). การคิดสร้างสรรค์. ระเบียงบรรณปันสาระ. https://library.wu.ac.th/km/การคิดสร้างสรรค์-2/

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, คณะจิตวิทยา. (2566, พฤศจิกายน 2). ความคิดสร้างสรรค์-Creativity. https://www.psy.chula.ac.th/th/feature-articles/creativity/

ณัฐพงศ์ พรมมี. (2564). แนวคิดการใช้สีธรรมชาติในงานศิลปะร่วมสมัย. วารสารวิชาการศิลปกรรมศาสตร์, 14(2), 25-39.

ทิวาพร อรรคอำนวย. (2565). ศิลปศึกษาที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญในการพัฒนาท้องถิ่น. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 12(3), 149-158. https://journal.pbru.ac.th/admin/upload/article/0827-2023-01-24.pdf

ธนพร ทองอินทร์. (2565). การพัฒนากระบวนการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ด้วยศิลปะหัตถกรรมผ้าด้นมือในโรงเรียนชุมชน [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

พรทิพย์ วงศ์ขจรเกียรติ. (2563). การออกแบบผลิตภัณฑ์ผ้าด้นมือเพื่อเพิ่มมูลค่างานหัตถกรรม. คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

พรรัก เชาวนโยธิน, กมล เผ่าสวัสดิ์, และเกษม เพ็ญภินันท์. (2562). รูปแบบการสร้างสรรค์ผลงานศิลปะ ร่วมสมัยกรณีศึกษา Tino Sehgal. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and Arts), 12(4), 588-605. https://he02.tci-thaijo.org /index.php/Veridian-E-Journal/article/view/182478/149962

ภัทรานิษฐ์ สิทธินพพันธ์, และเก่งกาจ ต้นทองคำ. (2557). การย้อมสีธรรมชาติ ชุมชนบ้านทัพคล้าย. สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

ภัทรานิษฐ์ สิทธินพพันธ์, และเก่งกาจ ต้นทองคำ. (2559). การจัดชุดโครงสร้างสี สีธรรมชาติผ้าทอเพื่อพัฒนาต้นแบบผลิตภัณฑ์ภูมิปัญญาท้องถิ่น. สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

ลั่นทม จอนจวบทรง. (2552). กระบวนการถ่ายทอดความรู้ท้องถิ่นสู่คนรุ่นใหม่และการใช้เทคโนโลยี สารสนเทศ กรณีศึกษาการถ่ายทอดความรู้เรื่อง ผักพื้นบ้านของชุมชนในภาคตะวันออกของประเทศไทย. มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ

สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย. (2568, กันยายน 5). ศิลปะร่วมสมัย คืออะไร?. https://www.facebook.com/share/p/16sgjw3NYK/

สุกัญญา แสงสุวรรณ. (2563). การจัดการเรียนรู้ศิลปะบูรณาการภูมิปัญญาชาวบ้าน: กรณีศึกษาชุมชนบ้านแม่สาใหม่. วารสารครุศาสตร์วิจัย, 9(3), 65-80.

Adamson, G. (2007). Thinking through craft. Berg Publishers.

Brennan, M. (2023, February 2). Importance of incorporating local culture into community development. Penn State Extension. https://extension.psu.edu /importance-of-incorporating-local-culture-into-community-development

dans le gris. (2024). What is contemporary art? Definition, characteristics and artists. https://danslegris.com/blogs/journal/what-is-contemporary-art

Guilford, J. P. (1967). The nature of human intelligence. McGraw-Hill Book.

Narayanaswamy, N. (2007). Natural dyes: Their chemistry and application to textiles. NITRA.

Srisakorn, W. (2016). The cultural value of hand-stitched textile art in Northeastern Thailand. Journal of Thai Art Education, 12(1), 45-62.

Sukprasert, P. (2021). Indigenous knowledge and natural dyeing practices among Thai artisans: A study of sustainability and innovation. Asian Journal of Craft Studies, 5(2), 78-91.

Tingsanchali, S. (2019). Contemporary art education in Thailand: Integration of local crafts in creative pedagogy. Art and Design Education Journal, 14(3), 102-117.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

19-06-2026

รูปแบบการอ้างอิง

ต้นทองคำ เ., แสนเสริม ศ., & เจริญสุข ป. (2026). ภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการสกัดสีธรรมชาติ : ทางเลือกเชิงสร้างสรรค์ในการเรียนการสอนศิลปะ ร่วมสมัยแบบบูรณาการร่วมกับหัตกรรมผ้าด้นมือ. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 16(2), 111–123. สืบค้น จาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/HUSO-J/article/view/8775