ความนิยมทางการเมืองกับพฤติกรรมการสนับสนุนพรรคการเมืองในระบอบประชาธิปไตยไทย

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มุ่งสังเคราะห์และวิเคราะห์ความนิยมทางการเมืองของประชาชนไทยในระบอบประชาธิปไตย โดยผ่านกรอบแนวคิดการตลาดทางการเมือง (Political Marketing) และพฤติกรรมผู้เลือกตั้ง (Voting Behavior) โดยใช้กรอบการบูรณาการระหว่างมิติทางโครงสร้าง วัฒนธรรมการเมือง และพลังของเทคโนโลยีสื่อดิจิทัล เพื่ออธิบายปัจจัยที่กำหนดพฤติกรรมการสนับสนุนพรรคการเมืองและผู้นำทางการเมือง บทความนี้วิเคราะห์เชิงคุณภาพจากเอกสารวิชาการ และกรณีศึกษาการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2562 และ พ.ศ. 2566 ผลการวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่า ความนิยมทางการเมืองในไทยเป็นผลจากหลายปัจจัยที่เชื่อมโยงกัน ได้แก่ ระบบการเลือกตั้งที่มีการปรับเปลี่ยนบ่อยครั้ง วัฒนธรรมการเมืองแบบอุปถัมภ์ที่ยังคงฝังราก และบทบาทสำคัญของสื่อดิจิทัลในการสร้างภาพลักษณ์และกระแสทางการเมือง นอกจากนี้ยังพบลักษณะของ “ประชาธิปไตยแบบอารมณ์นิยม” ซึ่งการตัดสินใจของประชาชนมักขึ้นอยู่กับความรู้สึก ภาพลักษณ์ และคำพูดที่กินใจมากกว่าการประเมินนโยบายเชิงเหตุผล บทความเสนอแนวทางเสริมสร้างความนิยมทางการเมืองอย่างยั่งยืนผ่านการส่งเสริมการเรียนรู้พลเมือง การเปิดพื้นที่การมีส่วนร่วมเชิงนโยบาย และการพัฒนาศักยภาพพรรคการเมืองให้ตอบสนองต่อความเปลี่ยนแปลงของสังคมไทย องค์ความรู้ใหม่จากบทความนี้คือการผสานการวิเคราะห์เชิงโครงสร้างและพฤติกรรม รวมถึงเสนอแนวคิดเชิงพลวัตเพื่อทำความเข้าใจความนิยมทางการเมืองในบริบทประชาธิปไตยกำลังพัฒนา