โครงสร้างและชนิดของคำไทยที่ใช้แทนศัพท์ต่างประเทศ
คำสำคัญ:
โครงสร้างของคำ , ชนิดของคำ, คำไทยที่ใช้แทนศัพท์ต่างประเทศบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษาโครงสร้างของคำไทยที่ใช้แทนศัพท์ต่างประเทศ และ 2) เพื่อศึกษาชนิดของคำไทยที่ใช้แทนศัพท์ต่างประเทศ ข้อมูลคำไทยในการศึกษาครั้งนี้เก็บรวบรวมมาจากหนังสือ “ศัพท์ต่างประเทศที่ใช้คำไทยแทนได้ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน เล่ม 1” และหนังสือ “ศัพท์ต่างประเทศที่ใช้คำไทยแทนได้ ฉบับราชบัณฑิตยสภา เล่ม 2” โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบมีระบบ ซึ่งทำให้ได้คำไทยจำนวนทั้งสิ้น 906 คำ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคืออัตราส่วนร้อยละ ผลการวิจัยปรากฏว่า
1. โครงสร้างของคำไทยจำแนกได้ 2 ประเภท ได้แก่ หน่วยนาม (ร้อยละ 61.14) และหน่วยกริยา (ร้อยละ 38.86) หน่วยนามแบ่งเป็นนามวลี (ร้อยละ 65.14) และคำนาม (ร้อยละ 34.86) ส่วนหน่วยกริยาแบ่งเป็นกริยาวลี (ร้อยละ 54.57) และคำกริยา (ร้อยละ 45.43) คำไทยที่ใช้แทนศัพท์ต่างประเทศมักเป็นหน่วยนามที่ใช้สื่อความหมายเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ มากกว่าหน่วยกริยาที่ใช้สื่อความหมายเกี่ยวกับเหตุการณ์หรือสภาพต่าง ๆ การใช้หน่วยภาษาระดับวลีในภาษาไทยแทนศัพท์ต่างประเทศน่าจะมีความเหมาะสมที่สุด เพราะหน่วยภาษาระดับวลีมีหน่วยขยายและหน่วยเชื่อมที่ช่วยสื่อความหมายของหน่วยหลักให้ชัดเจนมากขึ้น
2. ชนิดของคำไทยจำแนกได้ 3 ชนิด ได้แก่ คำหลัก (ร้อยละ 50.35) คำขยาย (ร้อยละ 48.10) และคำเชื่อม (ร้อยละ 1.55) คำหลักมี 2 ชนิด ได้แก่ คำนาม (ร้อยละ 56.00) และคำกริยา (ร้อยละ 44.00) ส่วนคำขยายมี 10 ชนิด เช่น คำกริยา (ร้อยละ 50.72) คำนาม (ร้อยละ 45.73) และคำบอกจำนวน (ร้อยละ 1.45) และคำเชื่อมมี 12 ชนิด เช่น คำเชื่อมบอกความสัมพันธ์ทางสถานที่ (ร้อยละ 20.00) คำเชื่อมบอกความสัมพันธ์ทางเวลา (ร้อยละ 20.00) คำเชื่อมบอกเจ้าของ (ร้อยละ 10.00) และคำเชื่อมบอกลักษณะ (ร้อยละ 10.00) คำนามและคำกริยาในภาษาไทยทำหน้าที่เป็นทั้งคำหลักและคำขยาย การใช้คำไทยที่ประกอบด้วยทั้งคำหลักและคำขยายแทนศัพท์ต่างประเทศน่าจะมีความเหมาะสมมากที่สุด เนื่องจากมีคำหลักที่ใช้บอกเนื้อความและมีคำขยายที่ช่วยขยายคำหลักให้มีความหมายชัดเจนขึ้นด้วย
เอกสารอ้างอิง
กามารุดดีน อิสายะ. (2555). การศึกษาเปรียบเทียบหมวดคำ โครงสร้างวลี และโครงสร้างประโยคระหว่างภาษามลายูมาตรฐานกับภาษาไทยมาตรฐาน. วารสารปาริชาต, 25(3), 49-63.
จอมขวัญ สุทธินนท์, และจอมใจ สุทธินนท์. (2563). ความสัมพันธ์เชิงหน้าที่ของหน่วยทางภาษา กรณีการขึ้นต้นพาดหัวข่าวเกี่ยวกับเรือสำราญในช่วงที่มีการระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่อสาร, 3(2), 169-190.
ซัลมาณ ดาราฉาย, และวิมลลักษณ์ ใจแจ้ง. (2561). คำเชื่อมในชื่อเรื่องบทนิพนธ์ภาษาไทยของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาในมหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต. วรรณวิทัศน์, 18, 85-104.
ณรงค์กรรณ รอดทรัพย์. (2555). โครงสร้างและวากยสัมพันธ์ของนามวลีภาษาไทยในป้ายรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2554: กรณีศึกษาเขตพื้นที่จังหวัดกรุงเทพมหานครและพิษณุโลก. วารสารปาริชาต, 25(3), 64-74.
ธวัช เวศตัน, และธนสิน ชุตินธรานนท์. (2564). ทำเนียบภาษาในการแถลงการณ์ของศูนย์บริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (ศบค.). วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 11(2), 13-25.
นงลักษณ์ บัณฑุวงศ์. (2567). การใช้คำภาษาอังกฤษในภาษาไทยของคนไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา, 6(2), 29-47.
นมลรัตน์ แย้มวงศ์. (2563). การวิเคราะห์เปรียบเทียบการเรียงลำดับคำของหน่วยขยายในภาษาจีนและภาษาไทย. วารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 13(2), 113-156.
นววรรณ พันธุเมธา. (2559). ไวยากรณ์ไทย (พิมพ์ครั้งที่ 8). โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะ อักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปาริชาต สถาปิตานนท์. (2557). ระเบียบวิธีวิจัยการสื่อสาร (พิมพ์ครั้งที่ 7). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระหน่อแสง อคฺคเสโน. (2563). อิทธิพลของคำยืมภาษาอังกฤษในภาษาไทย. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 5(2), 791-799.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2557). ศัพท์ต่างประเทศที่ใช้คำไทยแทนได้ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน เล่ม 1 (พิมพ์ครั้งที่ 4). นานมีบุ๊คพับลิเคชั่นส์.
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2559). ศัพท์ต่างประเทศที่ใช้คำไทยแทนได้ ฉบับราชบัณฑิตยสภา เล่ม 2. สำนักงานราชบัณฑิตยสภา.
สุวรรณ เลียงหิรัญถาวร. (2568). การสร้างคำไทยใหม่จากภาษาต่างประเทศ: กรณีศึกษา พจนานุกรม คำใหม่ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้, 13(1), 82-99.
Saengin, T., & Manying, W. (2024). English loanwords in Thai new words dictionary: A reflection on society. Journal of Language and Culture, 43(1), 70–97.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
