การออกแบบสารสนเทศเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยววัดใหญ่สุวรรณาราม จังหวัดเพชรบุรี
คำสำคัญ:
การออกแบบสารสนเทศ, เทคโนโลยีเสมือนจริง, วัดใหญ่สุวรรณาราม, จังหวัดเพชรบุรีบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการสารสนเทศ 2) ออกแบบสื่อสารสนเทศ 3) ประเมินคุณภาพสื่อสารสนเทศ และ 4) ศึกษาความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่มีต่อสื่อสารสนเทศเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยววัดใหญ่สุวรรณาราม จังหวัดเพชรบุรี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้มี 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่ 1 เพื่อศึกษาความต้องการสารสนเทศ เป็นนักท่องเที่ยวที่มาท่องเที่ยวในวัดใหญ่สุวรรณาราม จังหวัดเพชรบุรี จำนวน 384 คน กลุ่มที่ 2 ผู้เชี่ยวชาญที่ประเมินคุณภาพสื่อสารสนเทศเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยววัดใหญ่สุวรรณาราม จังหวัดเพชรบุรี จากการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 5 คน ประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบสื่อประชาสัมพันธ์ ด้านการออกแบบสารสนเทศ และด้านสารสนเทศศาสตร์และดิจิทัลคอนเทนต์ และกลุ่มที่ 3 เพื่อศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อสารสนเทศ เป็นนักท่องเที่ยวที่มาท่องเที่ยวในวัดใหญ่สุวรรณาราม จังหวัดเพชรบุรี จำนวน 384 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามความต้องการสารสนเทศของนักท่องเที่ยวที่มาท่องเที่ยวในวัดใหญ่สุวรรณาราม จังหวัดเพชรบุรี สื่อสารสนเทศอิเล็กทรอนิกส์วัดใหญ่สุวรรณาราม จังหวัดเพชรบุรี แบบประเมินคุณภาพ และแบบประเมินความพึงพอใจสื่อสารสนเทศอิเล็กทรอนิกส์ โดยเก็บข้อมูลด้วยการลงพื้นที่และใช้แบบสอบถามผ่านระบบออนไลน์
ผลการวิจัยพบว่า 1) นักท่องเที่ยวต้องการสารสนเทศด้านประวัติความเป็นมามากที่สุด รองลงมาเป็นจุดเด่นและจุดสำคัญของวัด จุดถ่ายภาพ หรือจุดชมวิวที่น่าสนใจในวัด แผนที่ และเส้นทางการเดินทาง โดยมีความต้องการสารสนเทศในรูปแบบสื่อวิดีโอมัลติมีเดีย รับรู้สารสนเทศผ่านสื่อสังคมออนไลน์ประเภทติ๊กตอกมากที่สุด รองลงมาคือยูทูป และอินสตาแกรม 2) การออกแบบสารสนเทศเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยววัดใหญ่สุวรรณาราม จังหวัดเพชรบุรี ได้รับพัฒนาตามขั้นตอนของ ADDIE Model จำนวน 5 ขั้นตอน ส่งผลให้การออกแบบสารสนเทศประสบความสำเร็จและใช้งานได้จริง เป็นหนังสือเล่มเล็กในรูปแบบคู่มือ (Booklet) รูปแบบอิเล็กทรอนิกส์และสื่อสิ่งพิมพ์ และสื่อวิดีโอ จำนวน 6 วิดีโอ สื่อทั้ง 2 รูปแบบมีคำบรรยายประกอบการนำเสนอด้วยภาษาอังกฤษและภาษาจีนควบคู่กันไป และใช้ระบบเทคโนโลยีเสมือนจริง (Augmented Reality) ในการนำเสนอเนื้อหาภายในหนังสือเล่มเล็ก 3) คุณภาพสื่อสารสนเทศเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยววัดใหญ่สุวรรณาราม จังหวัดเพชรบุรี โดยรวมมีคุณภาพอยู่ในระดับดี ทั้งในส่วนของสื่อวิดีโอและสื่อกราฟิกสำหรับหนังสือเล่มเล็ก 4) ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่มีต่อสื่อสารสนเทศ โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ทั้งในส่วนของสื่อวิดีโอและสื่อกราฟิกสำหรับหนังสือเล่มเล็ก
เอกสารอ้างอิง
กนกกาญจน์ กล่อมเกลา, และ ธีระศักดิ์ ทรัพย์ประเสริฐ. (2567). ทัศนคติและแนวทางพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในชุมชนของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารศิลปการจัดการ, 8(1), 226–248. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jam/article/download/267322/ 179455/1105850
กนกวรรณ แก้วเกาะสะบ้า, และถนอม ห่อวงศ์สกุล. (2566). การพัฒนามัลติมีเดียแบบสื่อประสมเพื่อยกระดับความสามารถในการแข่งขันและประชาสัมพันธ์ด้านการท่องเที่ยวชุมชนโซนเขาจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 10(2), 61-96. https://so05.tcithaijo.org/index.php/srj/article/download/267132/180173/1067877
จักรพันธ์ กิตตินรรัตน์, และอรณัฏฐ์ อชีรญาวัฒน์. (2567). การสุ่มตัวอย่างในงานวิจัย: หลักการ วิธีการ และการประยุกต์ใช้. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการศึกษา, 2(1), 39–55. https://so11.tci-thaijo.org/index.php/IAEM/article/view/1111
จินตนา กสินันท์, ชัชวาล ชุมรักษา, ขรรค์ชัย แซ่แต้, ศิลป์ชัย สุวรรณมณี, และพลากร คล้ายทอง. (2566). การออกแบบและพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวหลังวิกฤตโควิด-19 กรณีศึกษา พื้นที่ชุมชนตำบลลานช่อย อำเภอป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 17(1), 34-43. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/rmuj/article/view/264316
จีราวรรณ แสงเพ็ชร์. (2567). รายการ "ตั้ง ต้น ค้น ราก" ตอนที่ 3 - งานพุทธศิลป์ และความเป็นมาของวัดใหญ่สุวรรณาราม จังหวัดเพชรบุรี [วิดีโอ]. YouTube. https://www.youtube.com/watch?v=4Gs61yvVsZ8
ชนกนารถ บุญวัฒนะกุล, เมธชนนท์ ประจวบลาภ, เจษฎากร อังกูลพัฒนาสุข, และฐาณิษา สุขเกษม. (2566). แนวทางการพัฒนาสื่อการเรียนรู้เพื่อสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ยาสูบของเด็กและเยาวชนในระบบการศึกษาและการศึกษานอกระบบ. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 11(2), 27–41. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jcosci/article/view/268565
ณัฐวุฒิ สุวรรณช่าง. (2563). การศึกษาแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมด้วยตนเอง กรณีศึกษา ชุมชนวัดเกาะ อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี. วารสารมนุษยสังคมปริทัศน์ (มสป.), 22(1), 39-59. https:// so05.tci-thaijo.org/index.php/hspbruacthjournal/article/download/256821/ 173361
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
ปิยะดา ดาวล้อมจันทร์. (2563). พฤติกรรมการแสวงหาสารสนเทศของนักท่องเที่ยวไทยเจเนเรชันวาย. [ปริญญานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. http://ir-ithesis.swu.ac.th/dspace/bitstream/123456789/1156/1/gs602130015.pdf
พงศกร รุ่งกำจัด, ณัฐพล รำไพ, และสูติเทพ ศิริพิพัฒนกุล. (2566). การพัฒนาสื่อดิจิทัลวีดิทัศน์การท่องเที่ยวผ่านเทคโนโลยีการเรียนรู้เเบบเสมือนจริง เพื่อส่งเสริมภาพลักษณ์การทัศนศึกษาแหล่งการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารแม่โจ้เทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม มหาวิทยาลัยแม่โจ้, 9(1), 14-29. https://mitij.mju.ac.th/ARTICLE/R66002.pdf
เพ็ญรุ่งใย สามเสน. (2566). ททท.พลิกโฉมเที่ยวเพชรบุรี เปิดจุดขายใหม่ 8 อำเภอ ชูอาหาร & ป่ามรดกโลก เปิดฟรีทัวร์รถรางรอบเมืองเก่า. https://shorturl.asia/qzRWs
ภูสิตา เห็นประเสริฐ, ดวงพร ศรีหาตา และ ทนันยา ค้าคุ้ม. (2566). การพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์เทคโนโลยีความจริงเสริม การท่องเที่ยววิถีชุมชนคนภูไท จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารวิจัยและพัฒนาอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง, 2(1), 23-31. https://so14.tci-thaijo.org/index.php/RDGMSJournal/ article/view/203
วิวัฒน์ มีสุวรรณ์. (2567). วิจัยทางเทคโนโลยีการศึกษา. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สำนักงานจังหวัดเพชรบุรี. (2567). ชุมชนเมืองเก่าเพรชบุรี. จังหวัดเพชรบุรี. https://www.phetchaburi.go.th/newpb24/travel/detail/10
Azuma, R. T. (1997). A survey of augmented reality. Presence: Teleoperators and Virtual Environments, 6(4), 355–385. https://doi.org/10.1162/pres.1997.6.4.355
Branson, R. K., Rayner, G. T., Cox, J. L., Furman, J. P., King, F. J., & Hannum, W. H. (1975). Interservice procedures for instructional systems development (5 vols.; TRADOC Pam 350-30, NAVEDTRA 106A). U.S. Army Training and Doctrine Command.
Chumnumwat, S., & Chanvichai, K. (2024). The digital content on social media for tourism promotion of Wang Krod Community, Phichit. Journal of Management and Information Sciences Naresuan University: MIS Journal, 19(4), 180–195.
https://so02 .tci-Thaijo.org/index.php/BECJournal/article/view/272598?utm_source=chatgpt.com
Grunig, J. E., & Hunt, T. (1984). Managing public relations. Rinehart & Winston.
McIntosh, R. W., & Goeldner, C. R. (1990). Tourism: Principles, practices, philosophies (6th ed.). Wiley.
Seels, B., & Glasgow, Z. (1998). Making Instructional Design Decisions. (2nd ed.) Merrill.
Wang, C. (2023). Online tourism information quality and tourist resonance: Effects on destination image. Frontiers in Psychology, 14, 1140519. https://doi.org/10.3389/fp syg.2023.1140519
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
