การใช้ภาษาอังกฤษในสแลงไทยบนเฟซบุ๊ก: การวิเคราะห์เชิงวิทยาหน่วยคำและเชิงอรรถศาสตร์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์กระบวนการในสร้างคำหรือสำนวนสแลงไทยที่มีการใช้ภาษาอังกฤษ และ 2) วิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงทางความหมายของคำเมื่อนำมาใช้เป็นสแลงในภาษาไทยในเฟซบุ๊ก ข้อมูลที่ใช้รวบรวมจากเพจเฟซบุ๊กยอดนิยมของไทย 10 เพจ พบคำสแลงที่มีการใช้ภาษาอังกฤษจำนวน 74 คำ จากนั้นวิเคราะห์โดยใช้วิธีวิจัยเชิงพรรณนาแบบคุณภาพ ใช้ประเภทกระบวนการในสร้างคำจาก Mattiello (2013) และการจัดหมวดหมู่ทางความหมายของ Ullmann (1962) ผลการศึกษาพบว่ากระบวนการสร้างคำที่ใช้มากที่สุดคือ การประสมคำ คิดเป็น 56.74% โดยมักเกิดจากการประสมคำไทยกับอังกฤษ เช่น “ทัวร์ลง”, “พ่อไมโครเวฟ” รองลงมาคือการเติมคำปัจจัย 13.51% เช่น ทีม-”, “-คีย์บอร์ด” นอกจากนี้มีการใช้คำย่อ เช่น “MVP” การตัดคำ เช่น “เว่อร์” และการซ้ำคำ เช่น “ฟีล ๆ” แต่พบในสัดส่วนน้อย ในขณะที่ไม่พบกระบวนการรวมคำในการสร้างคำสแลง แสดงให้เห็นถึงแนวโน้มการสร้างคำในระดับวากยสัมพันธ์มากกว่าระดับเสียง ในแง่ความหมาย พบว่ากระบวนการที่พบบ่อยที่สุดคือ การเปรียบเทียบเชิงอุปลักษณ์จำนวน 41.89% เช่น คำว่า “เต็มกราฟ”, “ชั้น G” ซึ่งสะท้อนการตีความเชิงสัญลักษณ์ในบริบทวัฒนธรรมไทย นอกจากนี้ยังพบ การจำกัดความหมาย 24.33% และการเปลี่ยนความหมายไปในทางลบ 12.16% เช่น “เช็คบิล” ไม่พบตัวอย่างของการเปลี่ยนแปลงความหมายในทางบวก จากการศึกษาข้อมูลดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าผู้ใช้ภาษาไทยไม่เพียงแต่ยืมคำจากภาษาอังกฤษเท่านั้น แต่ยังแสดงให้เห็นถึงความคิดสร้างสรรค์ในการดัดแปลงความหมายให้สอดคล้องกับบริบทและวัฒนธรรมไทยอีกด้วย