การสร้างสรรค์เพลง “๙ ทศวรรษ วิทยาลัยนาฏศิลป”

วิสุทธิ์ จุ้ยมา
Thailand
บำรุง พาทยกุล
Thailand
ดุษฎี มีป้อม
Thailand
คำสำคัญ: การสร้างสรรค์เพลง, ๙ ทศวรรษ วิทยาลัยนาฏศิลป, วงปี่พาทย์ผสมเครื่องดนตรีสากล
เผยแพร่แล้ว: ก.พ. 26, 2026

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง การสร้างสรรค์เพลง “๙ ทศวรรษ วิทยาลัยนาฏศิลป” มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างสรรค์บทร้องและทำนองเพลงขึ้นใหม่ สำหรับถ่ายทอดเรื่องราวประวัติและพัฒนาการของวิทยาลัยนาฏศิลป ดำเนินการโดยรวบรวมข้อมูลจากเอกสารและการสัมภาษณ์เพื่อนำมาประพันธ์บทร้อง และสร้างสรรค์ทำนองเพลงโดยยึดหลักการประพันธ์ของอาจารย์มนตรี ตราโมท ร่วมกับทฤษฎีการสร้างสรรค์ศิลป์ของรองศาสตราจารย์ ดร.ณรงค์ชัย ปิฎกรัชต์


ผลการวิจัยพบว่า บทเพลงที่สร้างสรรค์ขึ้นแบ่งออกเป็น 3 ช่วง ได้แก่ ช่วงที่ 1 เพลง “อาศิรวาทปูชนียสถาน” เป็นการสร้างสรรค์ในรูปแบบเพลงหน้าพาทย์ อัตราจังหวะ 3 ชั้น มีโครงสร้างประกอบด้วย 9 ไม้เดิน เชื่อมด้วยไม้ลา และจบด้วยเพลงรัว เพื่อสื่อถึงการสักการบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำสถาบัน ช่วงที่ 2 เพลง “ตำนานกาลวังหน้าสืบรากฐาน” เป็นเพลงอัตราจังหวะ 2 ชั้น ที่มีบทร้องและทำนองสะท้อนบรรยากาศเชิงประวัติศาสตร์ บอกเล่าเรื่องราวตั้งแต่ยุคก่อตั้งโรงเรียนนาฏดุริยางคศาสตร์ การฝ่าฟันอุปสรรค จนถึงการยกระดับสู่สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ในปัจจุบัน และช่วงที่ 3 เพลง “จากวิมานวังหน้า สู่ศาลายาเกษมศานต์” เป็นบทเพลงที่สื่อถึงอารมณ์ความรู้สึกในการเปลี่ยนผ่านสถานที่ตั้ง โดยกำหนดให้ทำนองช่วงแรกมีความโศกเศร้าอาลัยเพื่อรำลึกถึงวังหน้า และปรับเปลี่ยนจังหวะให้สนุกสนานในช่วงท้ายเพื่อเฉลิมฉลองความรุ่งเรือง ณ ศาลายา โดยการบรรเลงใช้วงปี่พาทย์ผสมเครื่องดนตรีสากล เพื่อถ่ายทอดอารมณ์เพลงให้สอดคล้องกับบริบทของเนื้อหาในแต่ละช่วง

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง

จุ้ยมา ว., พาทยกุล บ., & มีป้อม ด. (2026). การสร้างสรรค์เพลง “๙ ทศวรรษ วิทยาลัยนาฏศิลป”. วารสารศิลปะและวัฒนธรรมลุ่มแม่น้ำมูล, 15(1), 38–55. https://doi.org/10.65205/acj.2026.9921

ประเภทบทความ

บทความวิจัย

หมวดหมู่

เอกสารอ้างอิง

เฉลิมศักดิ์ พิกุลศรี. (2530). สังคีตนิยมว่าด้วยดนตรีไทย. โอ.เอส.พริ้นติ้ง เฮ้าส์.

เดชน์ คงอิ่ม. (2564). วิเคราะห์และประพันธ์เพลงไทย. แดเน็กซ์ อินเตอร์คอร์ปอเรชั่น.

เดชน์ คงอิ่ม. (2566). ดุริยพาทยาภิรมย์ ชุด ทศเทพอภิวันทนา. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์]. Bunditpatanasilpa Institute E-LIBRARY. https://elibrary.bpi.ac.th/book-detail/53283.

ณรงค์ชัย ปิฎกรัชต์. (2563). ทฤษฎีเพื่อการวิจัยและสารัตถบทดนตรี. นาฏดุริยางค์.

บุญธรรม ตราโมท. (2545). คำบรรยายวิชาดุริยางคศาสตร์ไทย. กรมศิลปากร.

พงษ์ศิลป์ อรุณรัตน์. (2554). ปฐมบทดนตรีไทย. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.

พิชิต ชัยเสรี. (2557). การประพันธ์เพลงไทย. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มนตรี ตราโมท. (2538). ดุริยสาส์น. งานพระราชทานเพลิงศพ นายมนตรี ตราโมท. ธนาคารกสิกรไทย.

รังสรรค์ บัวทอง. (2562). การสร้างสรรค์เพลงกลองอาเซี่ยน. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chula Digital Collections. https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/9723/.

สงัด ภูเขาทอง. (2539). การดนตรีไทยและทางเข้าสู่ดนตรีไทย. เรือนแก้วการพิมพ์.

สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์. (2558). ปวัติยานุกรม สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์. นุชาการพิมพ์.

สันติ อุดมศรี. (2563). การสร้างสรรค์ผลงานทางดุริยางคศิลป์ : ตับเรื่องเกาะสีชัง. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chula Digital Collections. https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/3853/.

สิริชัยชาญ ฟักจำรูญ. (2537). 60 ปี วิทยาลัยนาฏศิลป. ประยูรวงศ์พริ้นท์ติ้ง.

สิริชัยชาญ ฟักจำรูญ. (2546). การแบ่งประเภทเพลงไทยในปัจจุบัน. ใน สุกัญญา สุจฉายา (บ.ก.), ดุริยางคศิลป์ไทย (180 – 193). สถาบันไทยศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

หลวงวิจิตรวาทการ. (2478). ใบบันทึกเรื่องเสนอโครงระเบียบการโรงเรียนศิลปากร. กรมศิลปากร.

อัศนีย์ เปลี่ยนศรี (2555). พินิจดนตรีไทย เล่ม 2 ชุด “สารัตถะดนตรีไทย”. พิมพ์สวย.