Iddhipada 4: Principles Leading School Administration to Success
Keywords:
The Four Iddhipada, school administration, successAbstract
This article aims to represent guidelines for implementing the Four Iddhipada to school administration for success followed by the Buddhist the principle showing of management that promote the work efficiency. The Four Iddhipada is the main principle leading to success in various business operations, including educational administrations, consisting of: 1) Chantha (love, satisfaction with what one has or what one has done), 2) Viriya (diligence in achieving one's goals), 3) Citta (attentiveness and readiness to take responsibility for the results that will be occurred), and 4) Vimansa is the diligence in inspecting for reasons in order to solve them using wisdom. Schools play an important role in the development of the country's youth. Therefore, it is essential to be the integration in management using the Buddhist principle to promote the balance to mobilize to the expected success.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จันทรานี สงวนนาม. (2553). ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารสถานศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). บุ๊คพอยท์.
ณัฏฐพันธ์ เขจรนันท์. (2555). การจัดการเชิงกลยุทธ์. ซีเอ็ดยูเคชัน.
ธีระ รุญเจริญ. (2553). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษา ยุคปฏิรูปการศึกษาเพื่อปฏิรูปรอบ 2 และประเมินภายนอกรอบ 3. ข้าวฟ่าง.
ปรัชญา เวสารัชช์. (2554). หลักการจัดการศึกษา. ภาพพิมพ์.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตโต). (2546). พุทธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 10). โรงพิมพ์ บริษัทสหธรรมิก จำกัด.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตโต). (2547). พุทธธรรม (ฉบับเดิม) (พิมพ์ครั้งที่ 11). โรงพิมพ์ บริษัทสหธรรมิก จำกัด.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต). (2548). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 13). บริษัท เอส.อาร์ พริ้นติ้งแมส โปรดักส์ จำกัด.
พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี. (2551). คนสำราญงานสำเร็จ. อมรินทร์.
พระโฆษิต โฆสิตธมฺโม. (2564). การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 เพื่อการบริหารองค์การสู่ความสำเร็จ. วารสารธรรมวัตร, 3(1), 47.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วิชัย ตันศิริ. (2547). วัฒนธรรมการเมืองและการปฏิรูป (พิมพ์ครั้งที่ 2). สถาบันนโยบายศึกษา.
วีระพงศ์ เกียรติไพรยศ. (2562). อิทธิบาทธรรมกับการบริหารองค์การ. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 2(1), 56–62.
สมคิด บางโม. (2561). องค์การและการจัดการ. บริษัทวิทยพัฒน์.
สมยศ นาวีการ. (2545). การบริหารและพฤติกรรมองค์การ (พิมพ์ครั้งที่ 3). บรรณกิจ 1991.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). การดําเนินงานตามยุทธศาสตร์ปฏิรูปการศึกษา. โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา. (2546). ระบบการประกันคุณภาพการศึกษาตามเจตนารมณของพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. พิมพ์ดี.
สุธรรม ธรรมทัศนานนท์. (2558). หลักการ ทฤษฎีและนวัตกรรมการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
โสภณ บัวจันทร์. (2562). การนำหลักอิทธิบาทธรรมไปประยุกต์ใช้ในการเรียนของนิสิต วิทยาลัยสงฆ์สุราษฎร์ธานี. วารสารนิติศาสตร์และสังคมท้องถิ่น, 3(2), 32 -33.
Good, V. (1973). Dictionary of education. McGraw Hill.
Jones, G. N. (1969). Planned organizational change: A study in change dynamics. Frederick a Praeger.
Koontz, H., & O'Donnell, C. (2001). Essentials of management (3rd ed.). TATA.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Journal of Humanities and Social Sciences Nakhon Pathom Rajabhat University
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Journal of Humanities and Social Sciences Nakhon Pathom Rajabhat University
