การส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาผู้เรียนยุคใหม่ ด้วยการออกแบบการเรียนรู้เชิงพหุปัญญาเป็นฐาน 6 มิติ ผ่านกระบวนการ SELVES Process
คำสำคัญ:
การส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ , การออกแบบการเรียนรู้เชิงพหุปัญญาเป็นฐาน, SELVES Processบทคัดย่อ
ในยุคที่การศึกษาและการเรียนรู้เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว การพัฒนาการเรียนรู้เพื่อให้ผู้เรียนตอบสนองความต้องการของโลกยุคใหม่เป็นสิ่งจำเป็น โดยบทความนี้ผู้เขียนนำเสนอแนวคิดการจัดการเรียนรู้ผ่านการออกแบบเชิงพหุปัญญาเป็นฐาน 6 มิติ เพื่อเสริมสร้างการเรียนรู้ที่หลากหลาย ทั้งมิติด้านภาษา การเคลื่อนไหว ตรรกศาสตร์ มิติสัมพันธ์ มนุษยสัมพันธ์ และธรรมชาติ ผ่านกระบวนการ SELVES Process ซึ่งมีกระบวนการดังนี้ 1) วิเคราะห์จุดแข็ง 2) สร้างสภาพแวดล้อม 3) ออกแบบบทเรียน 4) เข้าใจและยอมรับความหลากหลาย 5) ประเมินผลตามสภาพจริง และ 6) สำรวจตนเองกระตุ้นตามความถนัด ซึ่งกระบวนการทุกขั้นตอนจะส่งผลให้ผู้เรียนพัฒนาทักษะและศักยภาพได้เต็มที่ ตอบสนองต่อความท้าทายและความต้องการในยุคปัจจุบันอย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กมลวรรณ ขุมทอง. (2566). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ทฤษฎีพหุปัญญา เพื่อส่งเสริม ความสามารถการอ่านภาษาไทย สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(7), 613-626
กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). แนวทางการจัดการศึกษาเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. โรงพิมพ์ ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2557). คู่มือการจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทวีศักดิ์ สิริรัตน์เรขา. (2560). ทฤษฎีพหุปัญญา (Theory of Multiple Intelligences). ศูนย์วิชาการแฮปปี้โฮม. https://www.happyhomeclinic.com/Download/article/a01multiple%20 intelligence.pdf
บัวลักษณ์ เพชรงาม. (2567). รายงานการวิจัยเรื่องการใช้เทคนิคพหุปัญญาและกิจกรรมบทบาทสมมติช่วยเสริมสร้างให้ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วในด้านการพูดและการศึกษาในโรงเรียน. โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
รังสรรค์ โฉมยา. (2565). การประเมินพหุปัญญา. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 16(3), 1-10.
ศรินรัตน์ เพียสุพรรณ. (2560). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้โดยประยุกต์ทฤษฎีพหุปัญญาประกอบกลุ่มร่วมมือวิชาคณิตศาสตร์เพื่อเสริมสร้างผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน การคิดวิเคราะห์และแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สมศักดิ์ คงเที่ยง. (2560). การศึกษาเพื่อประเทศไทย. วารสารรามคําแหงฉบับศึกษาศาสตร์, 1(1),1-49.
สมศักดิ์ ภู่วิภาดาวรรธน์. (2561). แนวทางการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). คู่มือการจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, ศูนย์พัฒนาวิชาการ. (2561). แนวทางการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดทฤษฎีพหุปัญญา. ศูนย์พัฒนาวิชาการ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สิริพัชร์ เจษฎาวิโรจน์. (2564). การจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐานกับกิจกรรมพหุปัญญา. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(11), 370-384.
สุวิทย์ เมษินทรีย์. (2560). ปฏิรูปการศึกษา สร้างคน สร้างชาติ. มติชน.
Barrows, H. S., & Tamblyn, R. M. (1980). Problem-based learning: An approach to medical education. Springer Publishing Company.
Bransford, J. D., Brown, A. L., & Cocking, R. R. (2000). How people learn: brain, mind, experience, and school. National Academy Press.
Darling-Hammond, L., & Bransford, J. (2005). Preparing Teachers for a Changing World: What Teachers Should Learn and Be Able to Do. Jossey-Bass.
Dewey, J. (1938). Experience and Education. Macmillan.
Gardner, H. (1983). Frames of mind: The theory of multiple intelligences. Basic Books.
Gardner, H. (1993). Multiple intelligence. The Theory in Practice, 76(8), 92 - 102.
Garrison, D. R., & Kanuka, H. (2004). Blended learning: Uncovering its transformative potential in higher education. The internet and higher education, 7(2), 95-105.
Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (2009). An educational psychology success story: Social interdependence theory and cooperative learning. Educational researcher, 38(5), 365-379.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice Hall.
Thomas, J. W. (2000). A review of research on project-based learning. Autodesk Foundation.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
