การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ OBE สำหรับสาขาวิชาการสอนสังคมศึกษา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
คำสำคัญ:
การจัดการเรียนการสอน, การสอนสังคมศึกษา, ผลลัพธ์การเรียนรู้ OBEบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดการศึกษาที่เน้นผลลัพธ์ (OBE) สำหรับสาขาวิชาการสอนสังคมศึกษา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย 2) พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด OBE และ 3) ประเมินประสิทธิภาพของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นการวิจัยครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามมาตรวัดประมาณค่า 5 ระดับ ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่น (Reliability) เท่ากับ 0.980 และแบบประเมินรับรองรูปแบบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ กลุ่มตัวอย่างสำหรับการวิจัยเชิงปริมาณ ได้แก่ อาจารย์และนักศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ จำนวน 200 รูป/คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ (Stratified Random Sampling) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (Confirmatory Factor Analysis: CFA) ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพได้มาจากการประเมินประสิทธิภาพโดยกลุ่มเป้าหมาย ซึ่งเป็นผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 รูป/คน และนำมาวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis)
ผลการวิจัยพบว่า:
(1) องค์ประกอบที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด OBE ประกอบด้วย
4 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ 1) การออกแบบหลักสูตร 2) การจัดการเรียนการสอน 3) คุณภาพผู้เรียนในด้านความรู้ ทักษะ และเจตคติ และ 4) การวัดและประเมินผล
(2) รูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด OBE ที่พัฒนาขึ้น มีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยผลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (CFA) พบว่า โมเดลมีความสอดคล้องกับตัวชี้วัดความเหมาะสม โดยมีค่า Chi-square ($\chi^2$) = 14.666, df = 16, P-value = 0.550, GFI = 0.960, AGFI = 0.910 และ RMSEA = 0.000
(3) ผลการประเมินประสิทธิภาพโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 รูป/คน พบว่า รูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด OBE สำหรับสาขาวิชาการสอนสังคมศึกษา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
มีความเหมาะสม มีความเป็นไปได้ และสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้จริง
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2558). แนวทางการจัดทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ที่เน้นสมรรถนะทางวิชาชีพ. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
ฐิติมา ญาณะวงษา และคณะ. (2564). หลักสูตรที่เน้นผลลัพธ์: แนวทางใหม่สำหรับหลักสูตรอุดมศึกษา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. ปีที่ 15 ฉบับที่ 2, กรกฎาคม-ธันวาคม 2564: 279-291.
ณัฏฐกร คำแก้ว. (2564). บทบาทในการส่งเสริมการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ชัยภูมิ เขต 1.วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ปีที่ 11, ฉบับที่ 3 (กันยายน- ธันวาคม 2564): 215-216.
พฤกษา ดอกกุหลาบ. (2565). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบห้องเรียนกลับด้านและเทคนิคเกม มิฟิเคซันร่วมกับการเรียนรู้โดยใช้ความท้าทายเป็นฐานเพื่อเสริมสร้างความฉลาดทางอารมณ์ดิจิทัลของนักศึกษาวิชาชีพครู. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พิเชษฐ์ พินิจ. (2560). การออกแบบรายวิชาเชิงศิลป์และศาสตร์การสอนและการนำไปปฏิบัติให้เกิดผลของการประเมินแบบอิงผลลัพธ์การเรียนรู้ : ความพยายามเบื้องต้นในรายวิชาเครื่องจักรกลและการออกแบบระดับปริญญาตรี. วารสารวิจัยและพัฒนา มจธ. ปีที่ 40, ฉบับที่ 4. ตุลาคม-ธันวาคม 2560: 543-565.
มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. (2567). ประวัติมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. สืบค้นเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2567 จาก http://www.mbu.ac.th
สุวิทย์ มูลคำ และอรทัย มูลคำ. (2545). 20 วิธีการเรียนรู้ พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
สุดารัตน์ บุตรจริยะ. (2563). อิทธิพลของการจัดการศึกษาแบบมุ่งเน้นผลลัพธ์ต่อสมรรถนะของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง สาขาการบัญชี: กรณีสถาบันอาชีวศึกษาในจังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์ปริญญาบัญชีมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบัญชี. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
สุรีย์ จินเรือง และคณะ. (2561). การศึกษาที่มุ่งเน้นผลลัพธ์สาขาพยาบาลศาสตร์. วารสารวิทยาลัยพยาบาลศาสตร์พระปกเกล้า จันทบุรี. ปีที่ 29, ฉบับที่ 2: 207-213.
สุพิชญา พันธ์เดช. (2563). การพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญสำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. วิทยานิพนธ์ปริญญา การศึกษามหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา, (2552). สภาวการณ์การศึกษาไทยในเวทีโลก พ.ศ. 2550. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟิค.
อัญชลี ไสยวรรณ. (2565). การพัฒนาที่มุ่งเน้นผลลัพธ์การเรียนรู้ที่คาดหวัง (OBE). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
อัญชลี ภูคงคา. (2562). การพัฒนาแนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ สำหรับโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 2. วารสาร ครุศาสตร์ปริทรรศน์. ปีที่ 6, ฉบับที่ 3. (กันยายน-ธันวาคม 2562): 18-19.
Davis M. H. (2003). Outcom-Based Education. JVME 30 (March, 2003): 227-232.
ไฟล์ประกอบ
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิจัยธรรมศึกษา

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.