The Development of an Outcome-Based Education (OBE) Learning Management Model for the Social Studies Education Program at Mahamakut Buddhist University

Authors

  • Phrakrusridhammavuddhi Mahamakut Buddhist University
  • Phrkhrusrivirakhunsunthorn Mahamakut Buddhist University
  • Newes Wongsuwan Mahachulalongkornrajavidyalaya University
  • Phrawichan Sutthijittoe (Ausarayapphai) Independent Scholar
  • Phramaha Somden Visardo (Chanthong) Independent Scholar

Keywords:

Teaching and Learning Management, Social Studies Teaching, Outcome-Based Education (OBE) Learning Outcomes

Abstract

 The purposes of this research were to : 1) study the factors influencing the development of an Outcome-Based Education (OBE) learning management model for the Social Studies Education Program at Mahamakut Buddhist University; 2) develop the OBE learning management model; and 3) evaluate the effectiveness of the developed model. This study employed a mixed-methods research design. The research instruments included a 5-point Likert scale questionnaire with a reliability value of 0.980, and a model evaluation form. For the quantitative phase, the sample consisted of 200faculty members and undergraduate students from the Faculty of Education, selected via stratified random sampling. Quantitative data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, and Confirmatory Factor Analysis (CFA). For the qualitative phase, the target group comprised 9 experts who evaluated the model's effectiveness, and the qualitative data were analyzed using content analysis.

          The results revealed that :

(1) The key factors influencing the model's development comprised four main components: 1) curriculum design, 2) teaching and learning management, 3) learner attributes in terms of knowledge, skills, and attitudes, and 4) measurement and evaluation.

          (2) The developed OBE learning management model was consistent with the empirical data. The confirmatory factor analysis (CFA) demonstrated a good model fit, with $\chi^2$ = 14.666, df = 16, p-value = 0.550, GFI = 0.960, AGFI = 0.910, and RMSEA = 0.000.

(3) The evaluation by the 9 experts indicated that the OBE learning management model for the Social Studies Education Program at Mahamakut Buddhist University met the criteria for suitability, feasibility, and practical applicability.

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2558). แนวทางการจัดทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ที่เน้นสมรรถนะทางวิชาชีพ. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

ฐิติมา ญาณะวงษา และคณะ. (2564). หลักสูตรที่เน้นผลลัพธ์: แนวทางใหม่สำหรับหลักสูตรอุดมศึกษา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. ปีที่ 15 ฉบับที่ 2, กรกฎาคม-ธันวาคม 2564: 279-291.

ณัฏฐกร คำแก้ว. (2564). บทบาทในการส่งเสริมการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ชัยภูมิ เขต 1.วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ปีที่ 11, ฉบับที่ 3 (กันยายน- ธันวาคม 2564): 215-216.

พฤกษา ดอกกุหลาบ. (2565). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบห้องเรียนกลับด้านและเทคนิคเกม มิฟิเคซันร่วมกับการเรียนรู้โดยใช้ความท้าทายเป็นฐานเพื่อเสริมสร้างความฉลาดทางอารมณ์ดิจิทัลของนักศึกษาวิชาชีพครู. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

พิเชษฐ์ พินิจ. (2560). การออกแบบรายวิชาเชิงศิลป์และศาสตร์การสอนและการนำไปปฏิบัติให้เกิดผลของการประเมินแบบอิงผลลัพธ์การเรียนรู้ : ความพยายามเบื้องต้นในรายวิชาเครื่องจักรกลและการออกแบบระดับปริญญาตรี. วารสารวิจัยและพัฒนา มจธ. ปีที่ 40, ฉบับที่ 4. ตุลาคม-ธันวาคม 2560: 543-565.

มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. (2567). ประวัติมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. สืบค้นเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2567 จาก http://www.mbu.ac.th

สุวิทย์ มูลคำ และอรทัย มูลคำ. (2545). 20 วิธีการเรียนรู้ พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.

สุดารัตน์ บุตรจริยะ. (2563). อิทธิพลของการจัดการศึกษาแบบมุ่งเน้นผลลัพธ์ต่อสมรรถนะของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง สาขาการบัญชี: กรณีสถาบันอาชีวศึกษาในจังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์ปริญญาบัญชีมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบัญชี. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

สุรีย์ จินเรือง และคณะ. (2561). การศึกษาที่มุ่งเน้นผลลัพธ์สาขาพยาบาลศาสตร์. วารสารวิทยาลัยพยาบาลศาสตร์พระปกเกล้า จันทบุรี. ปีที่ 29, ฉบับที่ 2: 207-213.

สุพิชญา พันธ์เดช. (2563). การพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญสำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. วิทยานิพนธ์ปริญญา การศึกษามหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา, (2552). สภาวการณ์การศึกษาไทยในเวทีโลก พ.ศ. 2550. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟิค.

อัญชลี ไสยวรรณ. (2565). การพัฒนาที่มุ่งเน้นผลลัพธ์การเรียนรู้ที่คาดหวัง (OBE). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.

อัญชลี ภูคงคา. (2562). การพัฒนาแนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ สำหรับโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 2. วารสาร ครุศาสตร์ปริทรรศน์. ปีที่ 6, ฉบับที่ 3. (กันยายน-ธันวาคม 2562): 18-19.

Davis M. H. (2003). Outcom-Based Education. JVME 30 (March, 2003): 227-232.

Published

06/29/2026

How to Cite

Phrakrusridhammavuddhi, Phrkhrusrivirakhunsunthorn, Wongsuwan, N., Sutthijittoe (Ausarayapphai), P., & Visardo (Chanthong), P. S. (2026). The Development of an Outcome-Based Education (OBE) Learning Management Model for the Social Studies Education Program at Mahamakut Buddhist University. Journal of Dhammasuksa Research, 9(1), 267–286. retrieved from https://so07.tci-thaijo.org/index.php/dsr/article/view/10572