Digital Leadership and Learning Management Effectiveness in the AI Era of Lecturers in Educational Administration, Bangkokthonburi University
Keywords:
Digital Leadership, Online Learning Management, AI Era, Learning EffectivenessAbstract
This research aimed to: (1) examine the level of digital leadership of lecturers, (2) investigate the effectiveness of learning management in the AI era, and (3) explore the relationship between digital leadership and learning management effectiveness in the AI era among lecturers in Educational Administration at Bangkok Thonburi University. The sample consisted of 169 graduate students in Educational Administration, Faculty of Education. The sample size was determined using the Krejcie and Morgan table, and stratified random sampling with proportional allocation was employed. The research instrument was a rating-scale questionnaire. Data were analyzed using mean, standard deviation, and Pearson’s correlation coefficient.
The findings revealed that the overall level of digital leadership of lecturers was high, with all aspects rated at a high level. Professional development and digital citizenship had the highest mean scores, followed by digital learning culture and continuous improvement, while digital vision had the lowest mean score. In addition, the overall effectiveness of learning management in the AI era was at a high level across all aspects. Learning engagement showed the highest mean score, followed by higher-order thinking skills and lifelong learning skills, whereas academic achievement had the lowest mean score. Furthermore, digital leadership was found to have a moderately high positive correlation with learning management effectiveness in the AI era at the .01 level of statistical significance, and it was significantly related to all aspects, including academic achievement, higher-order thinking skills, lifelong learning skills, and learning engagement.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). นโยบายและจุดเน้นการจัดการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
กนกพร จันทรสมาน. (2568). ความเป็นพลเมืองดิจิทัลของผู้นำกับการส่งเสริมการใช้ AI อย่างมีจริยธรรม ในการจัดการเรียนรู้. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการบริหารจัดการ, 13(1), 45–60.
กิตติศักดิ์ รัตนวิจิตร. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะดิจิทัลของอาจารย์กับความสำเร็จในการนำ
ระบบการจัดการเรียนรู้ออนไลน์มาใช้ในระดับอุดมศึกษา. วารสารวิชาการเทคโนโลยีทางการศึกษา, 18(2), 112–128.
ชัยวัฒน์ สุขสำราญ. (2566). ภาวะผู้นำดิจิทัลที่ส่งผลต่อการบูรณาการเทคโนโลยีสารสนเทศในการจัดการ เรียนรู้ของอาจารย์สาขาการบริหารการศึกษา. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 13(2), 89– 105.
ธนกร ยิ่งยืน. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างการปรับปรุงระบบเทคโนโลยีสารสนเทศอย่างต่อเนื่องกับ ประสิทธิผลการสอนยุค AI ของอาจารย์สาขาสังคมศาสตร์. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสาร การศึกษา, 19(1), 15–32.
ธีรพงษ์ แก้ววิเชียร. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางเทคโนโลยีและการจัดการเรียนรู้ใน ศตวรรษที่ 21 ของครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วารสารการบริหาร และนวัตกรรมการศึกษา, 5(3), 201–218.
นวลปรางค์ ฉายแสง. (2565). บทบาทของภาวะผู้นำดิจิทัลกับการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ใน การวัดและประเมินผลการเรียนรู้ของอาจารย์ในคณะครุศาสตร์. วารสารวัดผลการศึกษา, 42(112), 78–94.
ปิยลักษณ์ มณีรัตน์. (2568). ผลของการโค้ชทางดิจิทัลโดยผู้นำที่มีต่อประสิทธิภาพการสอนของ อาจารย์รุ่นใหม่ในวิทยาลัยนานาชาติ. วารสารวิชาการครุศาสตร์, 21(1), 134–150.
พรพิมล มั่นคง. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลด้านความเป็นพลเมืองดิจิทัลกับ คุณภาพการจัดการเรียนรู้ของอาจารย์ในมหาวิทยาลัยเอกชน. วารสารสังคมศาสตร์และ มนุษยศาสตร์, 49(2), 55–72.
รัตนพล แสงจันทร์. (2567). สหสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ดิจิทัลกับทักษะการคิดขั้นสูงของ ผู้เรียนผ่านกระบวนการสอนของอาจารย์. วารสารจิตวิทยาและการศึกษา, 15(1), 120–138.
วรุตม์ ชัยศรี. (2567). ความฉลาดทางดิจิทัลของผู้นำที่มีผลต่อการสร้างวัฒนธรรมการเรียนรู้ดิจิทัลใน คณะครุศาสตร์. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 13(1), 10–25.
วิชัย กุลธนนิธิ. (2568). ภาวะผู้นำในการสร้างนวัตกรรมดิจิทัลที่ส่งผลต่อสมรรถนะการสอนแบบ ไฮบริดของอาจารย์ในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยี. วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้ระดับอุดมศึกษา, 7(2), 142–159.
ศิริพร วิเศษโวหาร. (2564). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลกาจัดการ เรียนรู้เชิงรุกในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 22(3), 67–84.
สมพงษ์ เจริญจิต. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลและประสิทธิผลการจัดการเรียนรู้ ในยุค AI ในภาพรวมของสถาบันอุดมศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ, 14(1), 1–18.
สุมาลี พงษ์ศิริ. (2566). การจัดการทรัพยากรดิจิทัลของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการสอนในยุค ปกติใหม่ (New Normal). วารสารเทคโนโลยีการศึกษาไทย, 10(4), 210–225.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและ สังคมแห่งชาติ.
อภิชาติ เลิศสุวรรณ. (2565). ปัจจัยเชิงสาเหตุของภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมดิจิทัลที่ส่งผลต่อแรงจูงใจใน
การสร้างนวัตกรรมการสอนของอาจารย์มหาวิทยาลัย. วารสารพัฒนาทรัพยากรมนุษย์, 17(2), 40–58.
Al-Qahtani, N. (2024). Strategic digital leadership and its relationship with teaching
effectiveness in the AI era among GCC university faculty. International Journal of Educational Management, 38(2), 145–162.
Anderson, K. (2021). Digital leadership and hybrid learning readiness: A study of US
higher education leadership. Journal of Digital Learning in Teacher Education, 37(4), 210–228.
Brown, T. (2024). The role of digital leaders in promoting higher-order thinking through AI-based learning in Australia. Educational Technology Research and Development, 72(1), 334–352.
Chen, L., & Wang, H. (2021). Digital competence of school leaders and teacher instructional efficiency in the digital platform era. Asia Pacific Education Review, 22(3), 455–470.
Fullan, M., Quinn, J., Drummy, M., & Gardner, M. (2023). Education reimagined: The future of learning in the digital age. Corwin Press.
Garcia, A., & Muller, E. (2023). Impact of digital leadership on digital teaching competence of business faculty in the European Union. European Journal of Education, 58(2), 188–204.
Hallinger, P. (2022). Leadership and school improvement: New perspectives and global insights. Springer.
Lee, S. Y. (2025). Digital leadership and AI-integrated learning effectiveness in South Korean prestigious universities. Computers & Education, 195, Article 104712.
Martinez, M. (2022). Influence of technological leadership on the acceptance of AI in higher education among Spanish faculty. Higher Education Quarterly, 76(4), 512–530.
OECD. (2021). OECD future of education and skills 2030: Conceptual learning framework. Organisation for Economic Co-operation and Development.
Sheninger, E. (2022). Disruptive thinking in our classrooms: Preparing learners for their
future (2nd ed.). Corwin Press.
Smith, J. R. (2022). Digital organizational culture and 21st-century learning effectiveness in UK universities. Journal of Education and Information Technologies, 27(8), 11201–11220.
Tanaka, S. (2023). Digital leadership in driving adaptive learning through AI at Japan’s National Institutes of Technology. International Journal of Artificial Intelligence in Education, 33(1), 88–106.
Trust, T., Carpenter, J. P., & Krutka, D. G. (2022). Leading by learning: Exploring the professional learning networks of educators. Educational Media International, 59(1), 1–16.
Williams, D. (2026). Digital leadership and the improvement of automated learning systems in international distance education. Global Journal of Educational Technology, 15(1), 12–29.
Zhu, C., Yu, Z., & Riezebos, P. (2021). A research framework of smart education. Smart
Learning Environments, 8(1), 1–17.
Additional Files
Published
How to Cite
Issue
Section
Categories
License
Copyright (c) 2026 Journal of Dhammasuksa Research
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
