ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการจัดการความรู้ของบุคลากร กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ
DOI:
https://doi.org/10.60101/jla.2025.6.1.5080คำสำคัญ:
การจัดการความรู้ , บุคลากร, กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการบทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการจัดการความรู้ของบุคลากรกรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ (พก.) 2) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบการจัดการความรู้ของบุคลากรกรม พก. จำแนกตามปัจจัยพื้นฐานส่วนบุคคล 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความรู้เกี่ยวกับการจัดการความรู้ การสนับสนุนทางสังคม ความพร้อมเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร กับการจัดการความรู้ของบุคลากรกรม พก. กลุ่มตัวอย่าง คือ บุคลากรที่ปฏิบัติงาน กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ จำนวน 201 คน สุ่มตัวอย่างแบบมีระบบ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม และสถิติที่ใช้ คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที (t-test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ใช้การทดสอบของ LSD และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน กำหนดนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการศึกษา พบว่า ในภาพรวมบุคลากรมีความรู้เกี่ยวกับการจัดการความรู้ มีแรงสนับสนุนทางสังคม ในระดับมาก มีความพร้อมด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ในระดับปานกลาง และมีการจัดการความรู้ ในระดับมาก (x̅ = 7.60, 4.27, 3.39 และ 4.00 ตามลำดับ) ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า บุคลากรที่มีปัจจัยพื้นฐานส่วนบุคคล (เพศ อายุ ระดับการศึกษา ลักษณะการจ้างงาน ระยะเวลาการปฏิบัติงาน) ต่างกัน มีการจัดการความรู้ในภาพรวมไม่แตกต่างกัน แรงสนับสนุนทางสังคม และความพร้อมด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการจัดการความรู้ในภาพรวม และรายด้านทุกด้าน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ. (2558). ภารกิจ อำนาจหน้าที่. https://dep.go.th/th/about-us/duty-authority
ชมพูนุท สิริพรหมภัทร และคณะ. (2562). การจัดการความรู้ในยุคประเทศไทย 4.0 ทุกระดับในองค์กร อย่างมีความสุขเพื่อการพัฒนาองค์กรทั้งภาครัฐและเอกชนที่ยั่งยืน. วารสารทันตาภิบาล, 30(2), 142-152.
ณัฐกานต์์ ไว. (2562). การจัดการความรู้ที่ส่งผลต่อความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของบุคลากรในมหาวิทยาลัยบูรพา.[วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ณิชพน เชื้อปรางค์ และธีรพจน์ เวศพันธุ์. (2560). ปัจจัยที่เกี่ยวกับความสำเร็จในการจัดการความรู้ของเจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรทางอากาศของกองทัพอากาศ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย, 11(1), 101-111.
ธนวัฒน์ สมบูรณ์. (2562). ผลของโปรแกรมปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการเลิกสูบบุหรี่โดยประยุกต์ทฤษฎีความสามารถตนเองและแรงสนับสนุนทางสังคม: กรณีศึกษาตำบลบ้านร้อง อำเภองาว จังหวัดลำปาง. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน. 5(1), 83-93.
ปรวีร์ เขียววิจิตร. (2558). ความพร้อมด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ และการพัฒนาความสามารถด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลในการปฏิบัติงานผ่านศักยภาพในการประยุกต์ใช้ ในการปฏิบัติงานของบุคลากรในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พรพัฒน์ ถาบัว. (2565). การจัดการความรู้ในงานเลือกผลิตภัณฑ์ให้กับลูกค้า: กรณีศึกษา องค์กรผู้จัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร. [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พิสณุ ฟองศรี. (2552). การสร้างและพัฒนาเครื่องมือวิจัย. ด่านสุทธาการการพิมพ์.
เพิ่มพุฒิ ภัทรกาญจนานนท์. (2562). การจัดการความรู้งานซ่อมเครื่องจักกล กรณีศึกษาองค์กรผลิตไฟฟ้า. [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ลาวัลย์ เตชวาทกุล. (2555). ปัจจัยที่มีผลต่อการปรับตัวในการปฏิบัติงานของบุคลากรในโรงเรียนคาทอลิก สังกัดสังฆมณฑล กรุงเทพมหานคร เขตการศึกษาที่ 1. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศิลปากร..
ศุภวิทย์ ภาษิตนิรันดร์ และญาณี โชคสมงาม. (2564). KM knowledge management. วิช.
สำนักงาน ก.พ.ร. และสถาบันเพิ่มผลผลิตแห่งชาติ. (2548). คู่มือการจัดทำแผนการจัดการความรู้ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. สำนักงาน.
สุประภาดา โชติมณี. (2551). Modern KM applications in business management จัดการความรู้อย่างไรให้ใช้ได้ผลกับทุกระบบ. พงษ์วรินทร์การพิมพ์.
สุรินทร์ นิยมางกูร. (2556). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์และสถิติที่ใช้. บุ๊คส์ ทู ยู.
อาทิตยา คงเมือง. (2566). การจัดการความรู้ที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรเทศบาลตำบลในอำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี. [สารนิพนธ์มหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารศิลปศาสตร์ มทร.ธัญบุรี
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
