การพัฒนาผลิตภัณฑ์ถุงหอมไทยสไตล์ญี่ปุ่นด้วยกระจูดสาน ภูมิปัญญาชุมชนทะเลน้อย อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง
DOI:
https://doi.org/10.60101/jla.2026.7.1.10137คำสำคัญ:
กระจูด ชุมชนทะเลน้อย ภูมิปัญญาการจักสาน ถุงหอม การพัฒนาผลิตภัณฑ์บทคัดย่อ
การจักสานกระจูดทะเลน้อย เป็นภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมที่แสดงถึงอัตลักษณ์ท้องถิ่น การวิจัยนี้ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยวิธีวิทยาการศึกษาเฉพาะกรณี มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบริบทชุมชนและภูมิปัญญาการจักสานกระจูดของชุมชนทะเลน้อย และ 2) นำเสนอแนวทางการพัฒนาผลิตภัณฑ์ถุงหอมไทยจากกระจูดของชุมชนทะเลน้อย ผู้ให้ข้อมูลเป็นผู้นำ กรรมการชุมชน และผู้บริโภค 13 คน โดยใช้แนวคำถามในการสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ชุมชนทะเลน้อยมีวิถีชีวิตที่ผูกพันกับทรัพยากรอย่างกระจูดในพื้นที่ชุ่มน้ำมานาน แต่ประสบปัญหาการขาดผู้สืบทอดภูมิปัญญาจนพื้นที่ปลูกลดลง 2) ด้านภูมิปัญญาพบว่ามีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่โดดเด่น คือการนำเส้นกระจูดมาคลุกดินขาวและรีดให้แบนก่อนจักสานเป็นลวดลายประณีต เช่น ลายลูกแก้วและลายดอกพิกุล ทำให้ได้ผลิตภัณฑ์ที่มีเนื้อสัมผัสนุ่ม ยืดหยุ่น และทนทาน โดยแบ่งเป็น 2 ขั้นตอนหลัก ได้แก่ การเตรียมกระจูด และการสานกระจูด 3) ด้านการพัฒนาผลิตภัณฑ์ ผู้วิจัยบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นพัฒนาเป็นถุงหอมไทยสไตล์ญี่ปุ่น เพื่อปรับภาพลักษณ์เครื่องหอมไทยให้ทันสมัย เหมาะเป็นของขวัญของฝากและของใช้ พร้อมส่งเสริมการอนุรักษ์ภูมิปัญญาและเศรษฐกิจชุมชน มี 5 ขั้นตอน ได้แก่ การเตรียมดอกไม้ การปรุงกลิ่น การเตรียมถุงกระจูด การบรรจุ และการตกแต่ง โดยมีข้อเสนอแนะให้อนุรักษ์แหล่งวัตถุดิบกระจูดในพื้นที่ทะเลน้อย สร้างความแตกต่างด้วยการผสานวัฒนธรรมและจัดทำฐานข้อมูลดิจิทัลด้านเทคนิคเฉพาะของภูมิปัญญาการจักสานกระจูด
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กรมการพัฒนาชุมชน. (2566). แนวทางการส่งเสริมผลิตภัณฑ์ OTOP กลุ่มงานหัตถกรรม ประจำปีงบประมาณ 2566. กระทรวงมหาดไทย.
กรมทรัพย์สินทางปัญญา. (2564). แนวทางการขึ้นทะเบียนสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์: กระจูดพัทลุง. กระทรวงพาณิชย์.
กิตติ ยอดอ่อน, มธุรส ข่มจิตร์, และประพาฬภรณ์ ธีรมงคล. (2567). บุหงารำไป: ศาสตร์และศิลป์จากภูมิปัญญาการทำเครื่องหอมสู่การเปลี่ยนแปลง. กระแสวัฒนธรรม, 25(47), 72-83.
จุฑามาศ พีรพัชระ. (2566). ผู้ประกอบการนวัตกรรมกับบทบาทการสร้างสรรค์องค์กรสมัยใหม่. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 14(2), 211-226.
ชาย โพธิสิตา. (2564). ศาสตร์และศิลป์การวิจัยเชิงคุณภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 9). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐพร ยมรัตน์ และพบพร เอี่ยมใส. (2564). การออกแบบบรรจุภัณฑ์เครื่องหอมไทย. ดีไซน์เอคโค, 2(1), 58-69.
นริศรา แสงจันทร์ และเสาวลักษณ์ เสาวกนก. (2567). การพัฒนาผลิตภัณฑ์จักสานกระจูดจากตำบลเคร็ง อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช.
นลินณัฐ ดีสวัสดิ์ และวัฒนพันธุ์ ครุฑะเสน. (2565). สุนทรียภาพของกลิ่นไทย: กรณีศึกษาเครื่องหอมไทย. วารสารไทยคดศึกษา, 19(1), 172-200.
ปรียาภรณ์ ชูแก้ว, พรพันธุ์ เขมคุณาศัย, และกรีกมล หนูเกื้อ. (2568). ภูมิปัญญา “ภาษาจูด” ในวิถีอาชีพจักสานกระจูดชุมชนทะเลน้อย จังหวัดพัทลุง. วารสารวิจัยสมาคมห้องสมุดแห่งประเทศไทยฯ, 18(2), 161-180.
พัชร์ศศิ ศรีพิพัฒน์พรกุล และจุฑามาศ พีรพัชระ. (2567). เส้นทางท่องเที่ยวสู่การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอาหารชุมชนกุฎีจีน. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 6(1), 179-193.
สมใจ มะหมื่น, ณัฏฐณิชา อภินาพงศ์, และวราพร อภินาพงศ์. (2566). การพัฒนาผลิตภัณฑ์จากกระจูดเพื่อเพิ่มมูลค่าเชิงพาณิชย์ของชุมชนตำบลเคร็ง จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 10(8), 561–574.
สุนิตย์ เหมนิล, ฐากูร สรวงศ์สิริ, และเชิดชาย บุตดี. (2568). การออกแบบบรรจุภัณฑ์สินค้าวัฒนธรรมบนฐานอัตลักษณ์ชุมชน กรณีศึกษา กลุ่มทอผ้าไหมบ้านแบง. วารสารพัฒนศาสตร์ วิทยาลัยพัฒนศาสตร์ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 8(1), 27-52.
อภิชาติ พลประเสริฐ และนิศาชล ผลไพศาล. (2563). แนวทางการพัฒนาผลิตภัณฑ์จากกระจูดเพื่อเพิ่มมูลค่าสู่ตลาดสากล: กรณีศึกษา กลุ่มวิสาหกิจชุมชนหัตถกรรมกระจูดวรรณี จังหวัดพัทลุง. วารสารวิชาการ คณะเทคโนโลยี อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 8(2), 13–24.
Howes, D. (1994). Anthropology of Odor. https://www.davidhowes.com/senses/Consert-Odor.htm/
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารศิลปศาสตร์ มทร.ธัญบุรี

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.


