การศึกษาความต้องการจำเป็นของการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะและกระบวนการเรียนรู้ด้วยการชี้นำตนเองของครูโรงเรียนสังกัดเทศบาลเมืองลำพูน

ทัชธชา  ปัญญารัตน์; สุนีย์ เงินยวง

ผู้แต่ง

ทัชธชา ปัญญารัตน์ เทศบาลเมืองลำพูน
สุนีย์ เงินยวง สาขาวิชาประเมินผลและวิจัยการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

คำสำคัญ:

การศึกษาความต้องการจำเป็น, การจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะ, กระบวนการเรียนรู้ด้วยการชี้นำตนเอง

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงสำรวจนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นของการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะและกระบวนการเรียนรู้ด้วยการชี้นำตนเองของครูโรงเรียนสังกัดเทศบาลเมืองลำพูน และเพื่อเปรียบเทียบความต้องการจำเป็นของการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะและกระบวนการเรียนรู้ด้วยการชี้นำตนเองของครูโรงเรียนสังกัดเทศบาลเมืองลำพูน จำแนกตามวิทยฐานะและระดับชั้นที่สอน ประชากร คือ ครู 90 คน ของภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ คือ ค่าเฉลี่ย (μ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน () และดัชนีความต้องการจำเป็น (PNI_modified)

ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบัน ภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (μ = 3.06, σ = 0.47) ส่วนสภาพที่พึงประสงค์ ภาพรวมอยู่ในระดับมาก (μ = 4.44, σ = 0.34) และ ความต้องการจำเป็นของการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะของครูลำดับสูงสุด คือ ด้านความรู้ (PNI_modified = 0.49) 2) ความต้องการจำเป็นของการพัฒนากระบวนการเรียนรู้ด้วยการชี้นำตนเองของครูลำดับสูงสุด คือ การวินิจฉัยความต้องการในการเรียนรู้ (PNI_modified = 0.71) 3) ผลการเปรียบเทียบพบว่า กลุ่มครูวิทยฐานะชำนาญการพิเศษขึ้นไปมีความต้องการจำเป็นของการพัฒนาการประเมินผลการเรียนรู้เป็นลำดับแรก (PNI_modified = 0.44) ในขณะที่ครูระดับประถมศึกษามีความต้องการจำเป็นของการพัฒนาการวินิจฉัยความต้องการในการเรียนรู้สูงที่สุด (PNI_modified = 0.45)

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กัญญาพัชญ์ กานต์ภูวนันต์ และวีระวัฒน์ อุทัยรัตน์. (2562). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47(ฉบับเพิ่มเติม 1), 1–17. https://doi.org/10.58837/CHULA.EDUCU.47.0.1

กุลิสรา จิตรชญาวณิช และเกศราพรรณ พันธุ์ศรีเกตุ คงเจริญ. (2563). วิธีการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

คุรุสภา. (2563). ประกาศคณะกรรมการคุรุสภา เรื่องรายละเอียดของมาตรฐานความรู้และประสบการณ์วิชาชีพครู ตามข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. ราชกิจจานุเบกษา, 137(ตอนพิเศษ 109 ง), 10–14. https://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2563/E/109/T_0010.PDF

ไฉไลศรี เพชรใต้ และพชรวิทย์ จันทร์ศิริสิร. (2563). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(11), 170–184. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSBA/article/view/247062

ชัญญา องอาจ และภาวิณี โสธายะเพ็ชร. (2566). การศึกษาปัจจัยและแนวทางการส่งเสริมความสามารถในการเรียนรู้แบบนำตนเองของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 กรุงเทพมหานคร. Journal of Inclusive and Innovative Education, 7(3), 91–105. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/cmujedu/article/view/270310

ณัชภิตษา เชาวนแช่มชื่น, ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์ และเอื้อมพร หลินเจริญ. (2561). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ตามสภาพจริงของครูสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(2), 58–64. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/130896

ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 21). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธนกฤต อินธริชัย, วัลนิกา ฉลากบาง, เอกลักษณ์ เพียสา และธีรนันท์ โมธรรม. (2567). การประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้ของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1. วารสารสุโขทัยธรรมาธิราช, 36(2), 6–20. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/stouj/article/view/267662

ธนวุฒิ มากเจริญ, พร้อมพิไล บัวสุวรรณ และวรรณวิศา สืบนุสรณ์ คล้ายจำแลง. (2567). ความต้องการจำเป็นและแนวทางการเสริมสร้างสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครนายก. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(2), 1885–1902.

มณฑลธน ไชยเสน, พงศ์เทพ จิระโร และมนตรี แย้มกสิกร. (2563). การพัฒนารูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ด้วยกระบวนการวิจัยศึกษาบทเรียน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 12(3), 215–226. https://doi.org/10.14456/tnsujournal.2020.18

วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2558). การโค้ชเพื่อการรู้คิด (พิมพ์ครั้งที่ 5 ฉบับปรับปรุง). จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.

สลิลนา ภูมิพาณิชย์, วารีรัตน์ แก้วอุไร, ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์ และภูฟ้า เสวกพันธ์. (2562). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสมรรถนะการออกแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการชี้แนะและการเป็นพี่เลี้ยงสำหรับครูในสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 21(1), 261–275. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/79521

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2567). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูเชิงพื้นที่. https://www.onec.go.th/th.php/book/BookView/2105

สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 4). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อมรรักษ์ สวนชูผล. (2558). แนวคิดการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองกับการจัดการศึกษา. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 9(1), 214–221. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JournalGradVRU/article/view/32972

อนุพงศ์ โฮ้งจิก, ชรินทร์ มั่งคั่ง และวรินทร สิริพงษ์ณภัทร. (2568). การออกแบบการเรียนรู้แบบดิจิทัลเพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้ทางภูมิศาสตร์สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์, 3(1), 11–21. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/VRUJ/article/view/5964

Abd-El-Fattah, S. M. (2010). Garrison’s model of self-directed learning: Preliminary validation and relationship to academic achievement. The Spanish Journal of Psychology, 13(2), 586–596. https://doi.org/10.1017/S1138741600002262

Brandt, W. C. (2020). Measuring student success skills: A review of the literature on self-directed learning. National Center for the Improvement of Educational Assessment. https://www.nciea.org/library/measuring-student-success-skills-a-review-of-the-literature-on-self-directed-learning/

Hattie, J. (2012). Visible learning for teachers: Maximizing impact on learning. Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203181522

Knowles, M. S. (1975). Self-directed learning: A guide for learners and teachers. Association Press.

McTighe, J., & Wiggins, G. (2004). Understanding by design professional development workbook. Association for Supervision and Curriculum Development.

Mishra, P., & Koehler, M. J. (2006). Technological pedagogical content knowledge: A framework for teacher knowledge. Teachers College Record, 108(6), 1017–1054. https://doi.org/10.1111/j.1467-9620.2006.00684.x

OECD. (2019). OECD future of education and skills 2030 conceptual learning framework: Concept note: OECD learning compass 2030. https://www.oecd.org/content/dam/oecd/en/about/projects/edu/education-2040/concept-notes/OECD_Learning_Compass_2030_concept_note.pdf