การศึกษาผลกระทบของเทคโนโลยี 5G ต่อการใช้งานแอปพลิเคชัน ด้านการเรียนการสอนของนักศึกษาวิทยาลัยเทคโนโลยีพนมวันท์
คำสำคัญ:
เทคโนโลยี 5G, การใช้งานแอปพลิเคชัน, การเรียนการสอนบทคัดย่อ
การศึกษาเรื่อง “การศึกษาผลกระทบของเทคโนโลยี 5G ต่อการใช้งานแอปพลิเคชันด้านการเรียนการสอนของนักศึกษาวิทยาลัยเทคโนโลยีพนมวันท์” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อมูลพื้นฐานส่วนบุคคลต่อการใช้งานแอปพลิเคชันด้านการเรียนการสอนของนักศึกษาวิทยาลัยเทคโนโลยีพนมวันท์ เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการใช้งานแอปพลิเคชันด้านการเรียนการสอน เพื่อศึกษาผลกระทบของเทคโนโลยี 5G ต่อการใช้งานแอปพลิเคชันด้านการเรียนการสอน การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิง (Survey Research) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ นักศึกษาวิทยาลัยเทคโนโลยีพนมวันท์ จำนวน 402 คน ใช้วิธีการเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม (Questionnaire) และใช้การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้เชิงสถิติพรรณนา และวิเคราะห์ผลโดยใช้สถิติเชิงอนุมาน (Inferential Statistic) สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่าผู้ตอบแบบสอบถามเป็นเพศชาย จำนวน 238 คน คิดเป็นร้อยละ 59.2 ศึกษาระดับชั้นปีการศึกษา 2 จำนวน 241 คน คิดเป็นร้อยละ 59.95 ศึกษาอยู่คณะบริหารธุรกิจ จำนวน 176 คน คิดเป็นร้อยละ 43.78 ส่วนใหญ่ใช้สมาร์ทโฟนในการศึกษา จำนวน 241 คน คิดเป็นร้อยละ 59.95 ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาด้านการเรียนการสอนของนักศึกษา พบว่าโดยรวมอยู่ในระดับความเห็นด้วยมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.09 พบว่าผลกระทบของเทคโนโลยี 5G ต่อการใช้งานแอปพลิเคชันเพื่อการเรียนการสอนของนักศึกษาวิทยาลัยเทคโนโลยีพนมวัน โดยรวมอยู่ในระดับความเห็นด้วยมาก โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.10 และเมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ พบว่าผู้ตอบแบบสอบถามมีระดับความเห็นด้วยมากที่สุดต่อประเด็นที่ว่า การพัฒนาโปรแกรมหรือซอฟต์แวร์ด้านการศึกษาในอนาคตจะมีความเร็วและประสิทธิภาพที่ดียิ่งขึ้นเมื่อใช้เทคโนโลยี 5G โดยมีค่าเฉลี่ยสูงสุดอยู่ที่ 4.64
เอกสารอ้างอิง
เฉลิมพล ภุมรินทร์. (2550). การพัฒนาบทเรียนผ่านเว็บแบบผสมผสาน วิชาวิทยาศาสตร์ เรื่อง อายุทางธรณีวิทยา ซากดึกดำบรรพ์ และการลำดับชั้นหิน สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย (ช่วงชั้นที่ 4). (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตที่ไม่มีการตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ชุดา มาลาสาย. (2562). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่6โรงเรียนสว่างแดนดิน. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
ณัฐวัฒน์ ด้วงฉุน. (2565). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนผ่านชุมชนเรียนรู้วิชาชีพ โดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อส่งเสริมความสามารถในด้านการสอน สำหรับนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมในสถาบันอุดมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตที่ไม่มีการตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ณัฐศักดิ์ จันทร์ผล. (2552). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาที่เน้นการกระจายอำนาจ. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิตที่ไม่มีการตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยสยาม.
ทิศนา แขมมณี. (2550). ศาสตร์การสอนองค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 6). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2558). ศาสตร์การสอน (พิมพ์ครั้งที่ 19). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เทอดพงษ์ แดงสี และ พิสิฐ พรพงศ์เตชวาณิช. (2562). 5G: เทคโนโลยีการสื่อสารแห่งทศวรรษหน้า. วารสารวิชาการเทคโนโลยีอุตสาหกรรม, 15(2), 162-180.
ธนชพร พุ่มภชาติ, ธนารักษ์ สารเถื่อนแก้ว, สุทธิพงษ์ มากุล, รัตนา บุญเลิศพรพิสุทธ์, และ สุกัญญา สมมณีดวง. (2563). การจัดการศึกษาไทยในยุค 5G. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 10(3), 31-38.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). หลักการวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). สุวิริยาสาส์น.
ภารดี รัตนวิบูลย์สม และ บุญรัตน์ แผลงศร. (2565). การเรียนการสอนออนไลน์ผ่านแอปพลิเคชันในยุค 5G. วารสารครุพิบูล, 9(2), 1-10.
ยุทธ์ ไกยวรรณ. (2544). พื้นฐานการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 3). สุวิริยาสาส์น.
รัชนีวรรณ ชาวนา. (2562). 5G เทคโนโลยีขับเคลื่อนการปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 4 สู่ไทยแลนด์ 4.0. วารสารนวัตกรรมสังคม, 2(2), 93–111.
วิทยา วาโย, อภิรดี เจริญนุกูล, ฉัตรสุดา กานกายันต์, และ จรรยา คนใหญ่. (2563). การเรียนการสอนแบบออนไลน์ภายใต้สถานการณ์แพร่ระบาดของไวรัส COVID-19: แนวคิดและการประยุกต์ใช้จัดการเรียนการสอน. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9.14(34), 285-298.
สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียงกิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ. (2563). ความพร้อมของอุตสาหกรรมในการนำเทคโนโลยี 5G มาใช้ในประเทศไทย. https://www.nbtc.go.th/Information
Anderson, T. P. (1997). Using models of instruction. In C. R. Dills & A. J. RomisZowski (Eds.), Instructional Development Paradigms. Educational Technology Publications.
Brown, W. B., & Moberg, D. J. (1980). Organizational theory and management: A macro approach. John Wiley & Sons.
Joyce, B., & Weil, M. (1986). Models of teaching (3rd ed.). Prentice-Hall.
Li, F. & Wang, C. (2023). Artificial intelligence and edge computing for teaching quality evaluation based on 5G-enabled wireless communication technology. Journal of Cloud Computing 12(45), 1-17. https://doi.org/10.1186/s13677-023-00418-6
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 22 140, 55.
Mourshed, M., Farrell, D., & Barton, D. (2013). Education to employment: Designing a system that works. McKinsey & Company.
Tran, T., Nguyen, C. H., & My Nguyen, L. T. (2022). Educational innovation in Vietnam: opportunities and challenges of the fourth industrial revolution. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781003202424
Turoff, M., & Hiltz, S. R. (1995). Computer-based Delphi processes. In M. Adler & E. Ziglio (Eds.), Gazing into the Oracle: The Delphi Method and Its Application to Social Policy and Public Health (pp. 56-85). Jessica Kingsley.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 มหาวิทยาลัยสยาม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ผู้เขียนบทความ และผู้นำส่งบทความ จะต้องเป็นผู้รับผิดชอบในเรื่องลิขสิทธิ์ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ทุกประการ ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของ สิทธิ์แห่งความเป็นเจ้าของบทความ สิทธิ์แห่งการได้มาซึ่งบทความ สิทธิ์ของการได้มาซึ่งข้อมูลที่ปรากฏอยู่ในบทความ สิทธิ์ของการใช้เครื่องมือเพื่อการประมวลผล หรือสิทธิ์อื่นใดอันเกี่ยวข้องกับบทความ วารสาร “วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยสยาม เป็นผู้ซึ่งได้รับอนุญาตให้นำบทความออกเผยแพร่โดยสุจริตเท่านั้น สิทธิ์ทั้งปวงอันเกี่ยวข้องกับบทความยังเป็นของเจ้าของสิทธิ์อยู่ สิทธิ์นั้นไม่ได้ถูกถ่ายโอนมาเป็นของวารสารฯ แต่อย่างใด
ข้อความที่ปรากฏอยู่ในบทความนั้น ถือเป็นทัศนะอิสระของผู้เขียน โดยผู้เขียนแต่ละท่านให้การรับรองว่าบทความของตนมิได้ละเมิดลิขสิทธิ์อันเป็นของผู้อื่น วารสารฯ และ ผู้ทรงคุณวุฒิกลั่นกรองบทความ เป็นแต่เพียงผู้ให้ความเห็นเรื่องคุณภาพของเนื้อหา และความเหมาะสมของรูปแบบการนำเสนอเท่านั้น วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยสยาม และ ผู้ทรงคุณวุฒิกลั่นกรองบทความ ไม่มีส่วนรับผิดชอบต่อข้อความใดๆ อันเกิดจากทัศนะ และสิทธิ์ในการตีพิมพ์และเผยแพร่ของผู้เขียน
