การออกแบบระบบบัญชีภายใต้ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อลดความผิดพลาดและความล่าช้า: กรณีศึกษาธุรกิจขายส่งผ้าและเส้นด้ายในเขตบางกอกใหญ่
คำสำคัญ:
การวางระบบบัญชี, เทคโนโลยีสารสนเทศ, ระบบสารสนเทศทางบัญชี, ธุรกิจขนาดย่อมบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์การวิจัย 1) เพื่อศึกษาปัญหาเกี่ยวกับการจัดทำบัญชีปัจจุบันของธุรกิจในกรณีศึกษา 2) เพื่อวางระบบบัญชีใหม่ที่รองรับการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและช่วยลดข้อผิดพลาดและความล่าช้าในการจัดทำบัญชีและ 3) เพื่อประเมินผลของระบบบัญชีที่พัฒนาขึ้นในการลดข้อผิดพลาดและความล่าช้าในการจัดทำบัญชี การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลด้วยการสังเกตการทำงานและการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 4 คนซึ่งเกี่ยวข้องกับการจัดทำบัญชีและระบบเทคโนโลยีสารสนเทศของธุรกิจในกรณีศึกษา เครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัยประกอบด้วย บันทึกการสัมภาษณ์ ผังภาพอธิบายขั้นตอนการทำงานและการส่งผ่านข้อมูล การวิเคราะห์ข้อมูลโดยการศึกษาจากผังภาพและการพูดคุยกับผู้ให้ข้อมูลที่เกี่ยวข้องเพื่อให้ได้ข้อสรุปนำไปสู่การวางระบบบัญชีใหม่ที่เหมาะสม
ผลการวิจัยพบว่า 1) การศึกษาปัญหาการจัดทำบัญชีปัจจุบันของธุรกิจในกรณีศึกษา พบว่าแผนกต่าง ๆ มีการใช้โปรแกรมสเปรดชีตในการจัดทำข้อมูลและส่งไฟล์ให้กับแผนกบัญชีเพื่อนำไปจัดทำบัญชี การใช้สเปรดชีตทำให้เกิดข้อผิดพลาดทำให้เสียเวลาในการแก้ไขสูตรคำนวณเสมอทำให้การจัดทำบัญชีล่าช้า 2) งานวิจัยได้วางระบบบัญชีใหม่ โดยมีการวางระบบผังบัญชีใหม่ มีการวางรูปแบบแฟ้มข้อมูลดิจิทัลเพื่อการบันทึกข้อมูลลงฐานข้อมูลกลาง มีการออกแบบหน้าจอเพื่อการนำเข้าข้อมูลและ 3) การประเมินผลการติดตั้งระบบบัญชีใหม่ตามที่งานวิจัยได้วางระบบไว้สามารถช่วยให้การจัดทำบัญชีรวดเร็วมากขึ้นจาก 2 สัปดาห์เป็น 1 วันทำการ มีความถูกต้องมากขึ้นและมีมาตรฐานมากขึ้นกว่าร้อยละ 80 ของทั้งหมด ได้ผลเป็นที่น่าพอใจ
เอกสารอ้างอิง
กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2569). ธุรกิจผ้าไทย ภูมิปัญญาไทยที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจ สู่แฟชั่นระดับโลก ปี 68 โตแรง! จดทะเบียนตั้งใหม่เพิ่มขึ้นกว่า 4 เท่า มูลค่าทุน 684 ล้านบาท. https://www.dbd.go.th/news/1924102568
จิตรเลขา ทาสี, ริญญารัศมิ์ เลิศพุทธิกุล, ดวงแก้ว พรศิวนาถ, ปิยนาท ศุภรานนท์รัตน์, และ ไพรัช ภัทรศิริสิทธิ์. (2566). ประสิทธิภาพการจัดการระบบสารสนเทศทางการบัญชีที่มีต่อความสำเร็จในการปฏิบัติงานบัญชีของผู้ประกอบธุรกิจในเขตกรุงเทพมหานคร. Rajapark Journal, 17(52), 416-434. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RJPJ/article/download/263035/178492
นันท์ ศรีสุวรรณ. (2560). กระบวนการจัดทำบัญชี. วงอักษร.
ปาริชาต มณีมัย. (2553). หลักการบัญชีขั้นต้น. โอเดียนสโตร์.
มลฑา แสนสะอาด และ ชัชพล มงคลิก. (2554). การใช้ระบบ ERP สําหรับการจัดการสินค้าคงคลัง: กรณีศึกษา โรงงานเฟอร์นิเจอร์ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์). https://libdoc.dpu.ac.th/mtext/thesis/abst/144999.pdf
รนกร สุภจินต. (2568). ระบบสารสนเทศทางการบัญชีและคุณภาพรายงานการเงินของสหกรณ์ออมทรัพย์. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน, 31(1), 138-154. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/CUTJ/article/download/273450/186416/1258938
สถาบันพัฒนาอุตสาหกรรมสิ่งทอ. (2568). สถานการณ์อุตสาหกรรมสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่มไทย เดือนมิถุนายน 2568. https://www.thaitextile.org/th/insign/detail.4756.1.0.html#:~:text=และการนำเข้าเครื่องนุ่งห่ม,นุ่งห่มไทย%20เดือนมิถุนายน%202568
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2568). สสว. เผยสถานการณ์และทิศทาง SME ไทย ปี 2568-2569 แนะ SME ไทยต้อง เร่งเปลี่ยนผ่านธุรกิจ ด้วยเทคโนโลยีเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและเอาตัวรอดได้อย่างยั่งยืน. https://new.sme.go.th/news/สสวเผยสถานการณ์และทิศทางSMEไทยปี2568-2569แนะSMEไทยต้องเร่งเปลี่ยนผ่านธุรกิจด้วยเทคโนโลยีเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและเอาตัวรอดได้อย่างยั่งยืน
Aprillai, F. (2025). Accounting information system development strategy In Msmes: Challenges and solutions. https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=5249036
Chiang, R. (2017). Systems analysis and design: Techniques, methodologies, approaches, and architecture. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315087498
Reynolds, I. N., Hillman, A. D., & Kochanek, R. F. (1987). Principles of accounting. Dryden Press.
Röthlin, M. (2010). Management of data quality in enterprise resource planning systems. Eul Publishing.
Valacich, J. S., & Schneider, C. (2022). Information systems today. Pearson Education.
Weygandt, J. J., Kimmel, P. D., & Kieso, D. E. (2015). Accounting principles. Wiley.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 มหาวิทยาลัยสยาม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ผู้เขียนบทความ และผู้นำส่งบทความ จะต้องเป็นผู้รับผิดชอบในเรื่องลิขสิทธิ์ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ทุกประการ ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของ สิทธิ์แห่งความเป็นเจ้าของบทความ สิทธิ์แห่งการได้มาซึ่งบทความ สิทธิ์ของการได้มาซึ่งข้อมูลที่ปรากฏอยู่ในบทความ สิทธิ์ของการใช้เครื่องมือเพื่อการประมวลผล หรือสิทธิ์อื่นใดอันเกี่ยวข้องกับบทความ วารสาร “วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยสยาม เป็นผู้ซึ่งได้รับอนุญาตให้นำบทความออกเผยแพร่โดยสุจริตเท่านั้น สิทธิ์ทั้งปวงอันเกี่ยวข้องกับบทความยังเป็นของเจ้าของสิทธิ์อยู่ สิทธิ์นั้นไม่ได้ถูกถ่ายโอนมาเป็นของวารสารฯ แต่อย่างใด
ข้อความที่ปรากฏอยู่ในบทความนั้น ถือเป็นทัศนะอิสระของผู้เขียน โดยผู้เขียนแต่ละท่านให้การรับรองว่าบทความของตนมิได้ละเมิดลิขสิทธิ์อันเป็นของผู้อื่น วารสารฯ และ ผู้ทรงคุณวุฒิกลั่นกรองบทความ เป็นแต่เพียงผู้ให้ความเห็นเรื่องคุณภาพของเนื้อหา และความเหมาะสมของรูปแบบการนำเสนอเท่านั้น วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยสยาม และ ผู้ทรงคุณวุฒิกลั่นกรองบทความ ไม่มีส่วนรับผิดชอบต่อข้อความใดๆ อันเกิดจากทัศนะ และสิทธิ์ในการตีพิมพ์และเผยแพร่ของผู้เขียน
