CAUSAL RELATIONSHIP OF FACTORS AFFECTING EFFECTIVENESS OF SCHOOLS IN KANCHANADIS DISTRICT UNDER SURATTHANI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1
Keywords:
Causal Relationship, Effectiveness, Schools in Kanchanadis DistrictAbstract
The objectives of this research were: (1) to study the causal relationship of factors affecting effectiveness of schools in Kanchanadis District under Suratthani Primary Educational Service Area Office 1; (2) to propose a causal model relationship of factors affecting effectiveness of schools in Kanchanadis District under Suratthani Primary Educational Service Area Office 1; and (3) to confirm the consistency with empirical data of the causal relationship model of factors affecting effectiveness of schools in Kanchanadis District under Suratthani Primary Educational Service Area Office 1.
This research was a quantitative research and structural equation analysis (Structural Equation Model Analysis: SEM). The population was 397 teachers of schools under Suratthani Primary Educational Service Area Office 1.The sample size was based on calculations from G-Power, and stratified random sampling method, totaling 196 people. The instrument used for data collection was a 5-level rating scale questionnaire. Statistics used in data analysis were included frequency, percentage, mean, Standard Deviation, and structural equation model analysis. (SEM).
The research results were found: (1) variables of leadership, community participation, learning organization, and school effectiveness in Kanchanadit Districtunder Suratthani Primary Educational Service Area Office 1, were at moderate level overall and all variables. (2) the causal relationship model of factors affecting school effectiveness in Kanchanadit District under Suratthani Primary Educational Service Area Office 1, all factors influenced school effectiveness, where all pairs of latent variables were in the same direction, high level, positive, the statistically significant at the .01 level with a coefficient of 0.80 (r = 0.80). and (3) the causal relationship model of factors affecting school effectiveness in Kanchanadit District was confirmed with the GFI and AGF fit indexes, which were 0.96 and 0.93, consistent with the empirical data model according to this research hypothesis.
References
กรองกาญจน์ อรุณเมฆ. (2564). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษาสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 5(3), 14-26.
จันทิมา รุ่งเรือง. (2563). โมเดลเชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลโรงเรียนเอกชนในยุคดิจิทัล. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย, 11(1), 55-75.
ชัยอานนท์ แก้วเงิน. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานี.
ประคอง กรรณสูตร. (2554). สถิติศาสตร์สำหรับครู. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
ณัฏฐกิตติ์ บุญเก่ง. (2565). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับสมรรถนะครูในสังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปัตตานี เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น ฉบับปรับปรุงใหม่. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ปณิลิน จันภักดี. (2565). ภาวะผู้นำเหนือผู้นำของผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัด สำนักงานเขต พื้นที่การศึกประถมศึกษาราชบุรี เขต 2. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วีระ บุตรฤทธิ์. (2566). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเกิดองค์การแห่งการเรียนรู้ในยุควิถีชีวิตใหม่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสงขลา สตูล. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
วารุณี จันพร. (2566). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมของผู้ปกครองในการจัดการศึกษาโรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 10(2).
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (องค์การมหาชน: 2563). รายงานประจำปี 2564. กรุงเทพมหานคร: สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน).
สิรากรณ์ พูลสวัสดิ์. (2562). ภาวะผู้นำของผู้บริหารที่ส่งผลต่อการเสริมสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากระบี่. สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2558). บทวิเคราะห์:มุมมองด้านการศึกษาของนายกรัฐมนตรี (พลเอก ประยุทธ์จันทร์โอชา). วารสารวิจัยการศึกษา, 3(6). กลุ่มวิจัยและส่งเสริมการวิจัยกรุงเทพมหานคร.
อรณิชชา ทศตา. (2564). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาสังกัดสำนักงาเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 3. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ, 10(2), 188-200.
อัสนี อ้มพรม. (2566). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมของชุมชนในโรงเรียนสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 3.
Allen, N. J. & Meyer, J. P. (1990). The measurement and antecedents of affective, continuance and normative commitment to organization. Journal of Occupational Psychology, 63 (10).
Alvesson, M. (1993). Culture Perspectives on Organization. New York: Cambridge University Press.
Avolio, B. J., Waldman, D. A. & Einstein, W. O. (1988). Transformational leadership in a management game simulation: Impacting the bottom line. Group & Organization Studies.
Balthazard, and Cooke. (2004). Organization Culture and Knowledge Management Success: Assessing the Behavior: Performance Continuum. Proceedings of the 37th Hawaii, January.
Barnard, C.J. (1961). Education for Executive in Reading in Human Relations. Edited by DobinRobert. New Jercy: Prentice-Hall.
Barney, J. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17 (1).
Barney, J. B. & Hesterly, W. S. (2006). Strategic management and competitive advantage: concepts. New Jersey: Pearson/Prentice Hall.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
Categories
License
Copyright (c) 2025 Journal of Dhammasuksa Research
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
